Корен

За други значења на поимот, видете Корен (појаснување).

Коренот (или коренов систем) е подземниот дел од растението. Тој има неколку значајни функции:

• Механичка потпора на растението (го држи прикрепено за почвата и при силни ветрови)
• Апсорпција на вода
• Апсорпција на минерални соли, потребни за процесот фотосинтеза.

Во текот на еволуцијата на растенијата коренот се јавуава како еден од последните органи и истиот е својствен за папрати и семени растенија. Кај попросто градените растенија тој отсуствува, а неговата функција ја вршат издолзени клетки наречени ризоиди. Создавањето на коренот почнува од зачеток таканаречен зародишен или ембрионален корен што се наоѓа во семето. Ембрионалниот корен прво ја пробива семента обвивка и навлегува во почвата каде расте и се развива. Откако ќе се развие се преобразува во главен корен. Всушност главниот корен излегува како продолжение на стеблото. Местото каде стеблото преминува во корен се вика коренов врат. Според морфологијата може да биде осен (вретенест ) и жилест ( брадест ). Должината на главниот корен кај некои пустински растенија ( пример камилски трн ) достигнува 30м. Жилестиот коренов систем нема главен корен, тој се образува од дополнителни ( адвентивни корења ). На надолжен пресек на коренот се разликуваат три зони. 1. зона на кореново творно ткиво (меристем) – зона на делење 2. зона на растење – тука клетките ги зголемуваат своите димензии 3. зона на диференцирање – во оваа зона со диференцирање клетките преминуваат во трајни ткива.

Анатомска градба на коренот

Кај коренот се забележува примарна и секундарна градба.

Примарна градба на коренот.

Ако се направи напречен пресек во зоната на ткивата на примарно изградениот корен ќе можеме да констатираме дека ткивата се делат на надворешни и внатрешни. Надворешни се ризодермис. Под ризодермисот се наоѓаат ткива на примарна кора кои потекнуваат од основното творно ткиво. Првиот слој на примарна кора се вика егзодермис кој е изграден од еден или неколку редови густо збиени кл без меѓу кл простори. Егзодермисто се создава како заштитно ткиво кое по изумирањето на ризодермисот врши заштитна функција. Масата на примарната кора ја дава паренхимското ткиво наречено паренхим на пирамидалната кора и се наоѓа под егзодермисот. Ова ткиво има големи меѓу кл простори. Последното тикво на примарната кора на коренот претставува ендодермисот. Под епидермисот се наоѓаат ткивата на централниот цилиндер којшто се образуваат од плеремот.

Секундарна градба на коренот.

Кај дикотиледоните и голосемиените растенија настануваат промени кои доведуваат до секундарна градба на коренот. Таа се остварува со активност на секундарните творни ткива камбиум и фелоген.