Канцониерот

Канцониер (италијански: Il Canzoniere) е поетска збирка на италјанскиот поет Франческо Петрарка.

Тој иако верувал дека вистинските вредни дела се пишуваат на латински, сепак неговото дело кое било напишано на италијански народен говор го достигнал литературниот врв. Канцониерот во главно е составен од сонети (317), но сепак содржи и песни (29), мадригали (4) и покрај тоа содржел и философско - политички содржини. Канцониерот е составен од два дела „Животот на госпоѓа Лаура“ и „Смртта на госпоѓа Лаура“. Неговата најголема љубов е Лаура, но таа љубов е неотсварлива бидејќи таа е мажена и има повеќе деца. Тој го посветил сиот живот на неа, а таа со ништо не му возвратила, во овој дел тој опишува како бил изложен на големи страдања и спротивни чувства. Тој не знаел дали да одбере живот исполнет со љубовни страдања или смрт без болка, но и без Лаура. Веќе во вториот дел на Канцониерот тој веќе не ја нарекува сурова таа љубов, туку сега Лаура го тешела и ги слушала неговите исповеди. Делото завршува со последната песна каде тој ја моли Богородица да побара прошка од Господ бидејќи не можел да се откаже од љубовта кон Лаура.