Песна за Сид

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Слика од оригиналното издание

Песна за Сид (El Cantar de Mio Cid) — средновековен шпански еп, кој највeрoјатно потекнува од крајот на дванаесетиот век. Најпрво бил пренесуван само усно, но во 1307 година Пер Абад го запишал. Таа копија се чува во Националниот Музеј во Мадрид. Сепак, таа е нецелосна. Недостига првата и неколку страници од средината. Напишана е на средновековен кастилијански, претходник на денешниот шпански јазик.

Оригиналниот наслов не е зачуван.

Заснован е на вистинска приказна, се раскажува за шпанскиот херој Ел Сид, чие вистинско име е Родриго Дијаз, за време на реконквистата, повторното освојување на Шпанија од Маврите. Ел Сид се оженил со сестрата на кралот Алфонсо VI, Химена Дијаз, но од непознати причини (според приказната, го натерал кралот да се заколне дека не го наредил убиството на неговиот брат, Санчо) ја изгубил довербата на кралот и морал да ја напушти родната Кастилја.

За да ја врати својата чест тој учествува во битките против Маврите и ја освојува Валенсија. Со овие херојски дела тој повторно се здобива со довербата на кралот и неговата чест е спасена. Неговите две ќерки се мажат со инфантес (принцевите) на Наваре и Арагон.

Целото дело, составено од повеќе од 3700 стихови, е поделено на три дела:

Cantar del Destierro

Ел Сид мора да ја напушти Кастилја и да се бори со Маврискиот крал на Сарагоса додека не пристигне во Валенција.

Cantar del las Bodas

Ел Сид ја освојува Валенција. Кралот му простува на Сид и Сид ги мажи своите ќерки со принцевите на Керион.

Cantar de la Afrenta de Corpes

Принцевите на Керион ги навредуваат и напуштаат нивните жени. Повторно Сид мора да си ја брани честа и го моли судот на Толедо за правда. Неговите ќерки се мажат со принцевите на Арагон и Наваре.


Авторство

Целото дело е анонимно, но се верува дека е напишано од два автора: Сан Естебан де Гормаз и Мединачели.