Бинарен код

Латиничниот збор „Wikipedia“ претставен во бинарен ASCII код.

Бинарен код на марка на Македонска пошта по повод Самитот за информатичко општество 2004 (ФДЦ 15/2004, 16 октомври 2004)

Бинарниот код е систем на претставување на текст или наредби на обработувачот со користење на две цифри од бинарниот броен систем: „0“ и „1“. На пример, бинарна низа од осум цифри (битови) може да претставува било која од 256-те можни вредности и може да соодветствува на најразлични симболи, букви и инструкции. Во 8-битниот ASCII код, малата буква „а“ е претставена со битовата низа 01100001.

Во информатиката и телекомуникациите се користи кај најразлични методи на кодирање на податоците, како на пр. низи од знаци во битови низи. Овие методи можат да бидат со утврдена или со променлива должина (ширина).

Кај бинарниот код со утврдена должина, секоја буква, цифра или друг знак се претставува со битова низа со иста должина; таа битова низа, толкувана како бинарен број, обично се прикажува во кодни табели со октална, декадна или хексадецимална нотација.

Постојат многу множества од знаци и многу кодирања за нив.

Битовата низа, толкувана како бинарен број, може да биде преведена во декаден број.

Пионерска употреба на бинарниот код

Антон Глазер, во „History of Binary and other Nondecimal Numeration“. Tomash. 1971. ISBN 0-938228-005. , Глава VII Applications to Computers ги наведува следниве пресвртнички примени на бинарниот код во епохата пред ENIAC.

• 1932: Чарлс Вин-Вилијамс бројач „Скала од две“
• 1938: Атанасов-Бериев сметач
• 1939: Штибиц: код „Ексес-3“ во неговиот Комплексен сметач

Поврзано

• Бинарен броен систем
• Бинарна податотека
• Хексадецимален систем
• Листа на бинарни кодови
• Октален систем
• Уникод