Просторна дезориентација

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Просторната дезориентација е состојба во која перцепцијата кај пилотот за насоката, висината и брзината на летечкиот објект, не соодветствуваат со реалноста. Причини за ваквата состојба кај пилотот можат да бидат нарушената работа на центарот за рамнотежа (вестибуларен апарат), дејство на одредени лекови и дроги, стрес и паника, како и лоши временски услови и слабата видливост. Во состојба на просторна дезориентација, се губи чуството за нагоре и надолу, па затоа е неопходна поддршка од соодветни мерни инструменти.

Над 40% од авионските несреќи кај малите авиони, се директна последица на летање во услови каде авионот не бил опремен со мерни инструменти за висина, брзина и насока.

Забрзување и центрифугална сила[уреди]

За време на лет, забрзувањето и дејството на центрифугалната сила, влијаат на вестибуларниот апарат на начин што внатрешното уво со своите акцелерометри губат способност да определат дали телото е хоризонтално, вертикално поставено или превртено. Ова резултира со појава на илузии и целосна просторна дезориентација. Нефункционирањето на внатрешното уво доведува до состојба во која пилотот, во отсуство на мерни инструменти или дневна светлина, продолжува да лета со илузија дека лета право, а всушност во реалноста авионот спирално паѓа.

Просторна ориентација[уреди]

Просторната ориентација е способност човекот во мирување или движење, да ја определи сопствената позиција во однос на физичкиот простор (непосредната околина).

Влијанието на гравитацијата[уреди]

Заради брзината на авионот, дејството на гравитацијата за време на летот се анулира, па дури и преминува во негативна вредност. Така, доколку не постои видлив хоризонт, невозможно е пилотот да определи дали авионот е поставен хоризонтално или не, или пак лета превртен надолу.