Потопна пумпа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Изглед и составни делови на систем со потопна пумпа

Потопната пумпа е пумпа со херметички изолиран мотор која се поставува во внатрешноста на извор на течност со цел за полесно испумување на течноста на површината. Значајната предност на овие пумпи е што не ја испумпува течноста врз база на воздушен притисок. Целата технологија се базира на основната логика дека полесно е течноста да се испумпува отколку да се повлекува нагоре.

Принцип на работа[уреди]

Пумпата е херметички заштитена со цел течноста да не го оштети моторот. Преку кабелот моторот добива струја за негова работа при што порамнувачот на фрквенции служи за чистење на шумовите. Со добивањето на енергија моторот ја принудува пумпата да врши исфрлување нагоре на течност која нвлегува низ отворите.

Најчестата употреба на овие пумпи е за вадење на вода или нафта од земјината површина. Овие пумпи најчесто се спуштаат во цевки во кои се наоѓа течноста која ја исфрлуваат. Доколку нема константен прилив на течност тие не можат да работаат.

Употреба[уреди]

Употребата на овие пумпи се сведува на вадењето на вода и нафта од земјината површина. Нивната најголема предност е тоа што можат да истуркаат течности кои се наоѓаат многу подлабоко за разлика од обичните вакумски пумпи.

Употреба на потопните пумпи за вадење на нафта[уреди]

Принципот на употреба е истиот само што се користат помоќни пумпи кои можат да истуркаат нафта и од 3.7 километри од земјината површина. Овие работаат при големи напони од неколку киловолти достигнувајќи работни температури од 150о целзиусови и притисок до 34MPa. Моќноста на ваквите пумпи се движи и до 1000 коњски сили (750kW).

Исто така се употребуваат и за испумпување и на други течности па во зависност од нивната употреба варираат и нивните својства.