Тетрархија: Разлика помеѓу преработките

Од Википедија — слободната енциклопедија
[непроверена преработка][непроверена преработка]
Избришана содржина Додадена содржина
Ред 18: Ред 18:


==Види исто така==
==Види исто така==
* [[Римско Царство]]

* [[Падот на Константинопол(1204)|Падот на Константинопол (1204)]]
[[Римско Царство]]

[[Падот на Константинопол(1204)|Падот на Константинопол (1204)]]


==Референци==
==Референци==

Преработка од 19:38, 16 декември 2009

Тетрархија (од грчки: τετρα-четири i αρχη-влада, власт) претставува систем на владеење во кој власта се дели помеѓу четворица владетели.

Четирите тетрарси - прегрнати во обид да се прикаже еднаквоста на владетелите и единството на Царството. Скуптурата потекнува од Константинопол (датир од IV век). Се наоѓала на царигратскиот Капитол. Денес се наоѓа на југозападниот агол на базиликата Св. Марко во Венеција, каде била пренесена во 1204 како плен од Четвртата крстоносна војна

Терминот тетрархија обично се однесува на системот на тетрархиска власт која римскиот император Диоклецијан (284 — 305 година), првиот цар во времето на доминатот, ја вовел во 293 година.[1] Тој сметал дека повеќе не било можно да се управува со Царството од еден центар. Воведувањето на тетрархијата се смета за крај на Кризата на третиот век.

Тетрархијата е заедничко владеење на 4 владетели (тетрарси) (2 августа и 2 цезара). Диоклецијанов совладател бил Максимијан, а партнери-цезари биле Галериј и Констанциј Хлор. Престолнина на Диоклецијан била Никомедија (денешен Измир) во Мала Азија, на МаксимијанМилано, на ГалеријСирмиум, а на Констанциј ХлорТрир на Рајна.

Иако власта во системот на тетрархија била поделена јавниот имиџ на четирите императори бил многу важен за да се прикаже дека постои само едно Царството. Ова станало особено важно по граѓанската војна од третиот век. Тетрарсите биле прикажувани на идентични во сите официјални портрети од тоа време. Монетите кои датираат од периодот тетрархијата го прикажуваат секој цар со идентична слика - само натписите втиснати на монетите укажуваат на тоа за кој од четирите императори е прикажан.

Овој систем на владеење е укина во 324 година кога Константин Велики станал единствен владател во Империјата.

Последици

Иако овој систем траел само до 313 година многу аспекти од тетрархијата преживеале. Регионалната поделба на империјата продолжува во форма на Преторијански префектури, од кои секоја е управувана од Преторијански префект и била административно поделена на диоцени.

Идејата за две половини, на истокот и на западот, повторно се појавила и на крајот резултирала со постојан de facto поделба во две одделни Римски империи по смртта на Теодосиј I. Треба да се каже дека Империјата никогаш не била формално поделена. Царевите на Исток и на Запад законски владееле како коимператори.

По падот на Рим во 476 година Источниот дел од царството (денес познат под називот Византија) останал како единствен директен наследник Римското царство.

Види исто така

Референци