Едноиграчка игра: Разлика помеѓу преработките

Од Википедија — слободната енциклопедија
[проверена преработка][проверена преработка]
Избришана содржина Додадена содржина
с Бот менува: cite book -> цитирана книга
с Бот Менува: tr:Tek oyunculu oyun; козметички промени
Ред 7: Ред 7:
Огромното мнозинство на модерните [[Игра за конзола|игри за конзоли]] и [[Аркадна игра|аркадни игри]] се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).
Огромното мнозинство на модерните [[Игра за конзола|игри за конзоли]] и [[Аркадна игра|аркадни игри]] се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).


==Наводи==
== Наводи ==
{{reflist}}
{{reflist}}


Ред 22: Ред 22:
[[es:Un jugador]]
[[es:Un jugador]]
[[fr:Solo (jeu vidéo)]]
[[fr:Solo (jeu vidéo)]]
[[ko:일인용 게임]]
[[id:Pemain tunggal]]
[[id:Pemain tunggal]]
[[it:Giocatore singolo]]
[[it:Giocatore singolo]]
[[lt:Vieno žaidėjo žaidimas]]
[[lt:Vieno žaidėjo žaidimas]]
[[hu:Single-player]]
[[hu:Single-player]]
[[ko:일인용 게임]]
[[ms:Pemain tunggal]]
[[ms:Pemain tunggal]]
[[nl:Singleplayer]]
[[nl:Singleplayer]]
Ред 39: Ред 39:
[[sv:Singleplayer]]
[[sv:Singleplayer]]
[[th:วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว]]
[[th:วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว]]
[[tr:Tek oyunculu]]
[[tr:Tek oyunculu oyun]]
[[uk:Одиночна гра]]
[[uk:Одиночна гра]]
[[zh:单人游戏]]
[[zh:单人游戏]]

Преработка од 12:31, 16 септември 2010

Самостојна видеоигра или синглплеер видеоигра (англиски: single-player video game) е тип на видеоигра каде што само еден играч може да игра. „Самостојна игра“ е игра којашто може да се игра од само една личност, додека „самостоен режим на игра“ е еден од можните начини на играње[1] Најраните компјутерски игри, како Tennis for Two, Spacewar! и Pong, биле двоиграчки, а самостојните игри станале популарни малку подоцна. Во 1978 биле направени првите повеќеиграчки (групни) игри, познати како MUD-ови. Во раните 1990-ти се направени многу игри кои користат локални мрежи за групниот начин на игра. Doom е еден од значајните примери за такви игри.

Главните работи кои ги прават самостојните игри интересни се добри приказни, прекрасна графика и реалистични неиграчки ликови и противници. Меѓу позначајните примери се Half-Life, Doom и серијалот The Legend of Zelda. За помалите игри за важни лесноста на учење и достапноста (многу од нив се достапни за играње на разни мрежни места).

Некои игри се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Такви игри се умствени игри, како Tetris, и игри на улоги со добри приказни.

Огромното мнозинство на модерните игри за конзоли и аркадни игри се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).

Наводи