Оригинална видеоанимација
Оригинална видеоанимација (јап. オリジナル・ビデオ・アニメーション ориџинару бидео анимешон) — позната под кратенките OVA (јап. オーブイエー обуие) или OAV[1] (понекогаш ОВА) — поим со кој во Јапонија се означува посебен формат на аниме-серија. За разлика од аниме што е наменето за прикажување на телевизија и долгометражните аниме-филмови што се прикажуваат во кина, OVA-ите по времетраење и број на епизоди се пресметани за формат на видеоносители — првично видеокасети VHS, а потоа LaserDisc и DVD.[2] Во 2009 г. се појавил поимот OAD (Original Animation DVD),[3] што означува издавање на аниме на DVD во комплет со изворната манга.
Времетраењето на поединечна епизода на OVA може многу да разнообразува: на пример, времетраењето на првите седум епизоди од The King of Braves GaoGaiGar FINAL изнесува 30 минути, а на последната — 50 минути; времетраењето на 15-те епизоди на OVA-та Key the Metal Idol се менува од 20 минути до речиси 2 часа. Обично OVA вклучува од една до шест, ретко поголем број епизоди, со доста висок квалитет на цртање и анимација, што се приближува кон квалитетот на долгометражните анимеа.
Историја
[уреди | уреди извор]За прво аниме во формат OVA се смета научнофантастичната драма Dallos, издадена во декември 1983 г. На овој пазар се префрлиле создавачите на аниме-порнографија, забранета за прикажување во кина: од седумнаесетте OVA издадени во текот на 1984 г., единаесет биле порнографски.[4]
Развој
[уреди | уреди извор]Како еден од претходниците на OVA може да се смета воведниот филм за конвенцијата Daicon III, прикажан во 1981 г., кој организаторите неофицијално го понудиле и на видео за купување. Првата OVA била Dallos од 1983 г. на Мамору Оши и Хисајуки Ториуми,[5] која всушност била замислена како пилотна епизода на телевизиска серија. На оваа OVA, настаната сосема случајно, наскоро ѝ се придружиле имитатори и сегментот се утврдил во текот на 1980-тите години. Воведувањето на OVA значело појава на третпат за пласман на анимеата во Јапонија, а со тоа и нови канали за дистрибуција за студијата. Ова им овозможило на повеќе и помали студија уште од 1980-тите години да влезат на пазарот на аниме, бидејќи OVA-ите нуделе можност за помали, директно финансирани нарачки за видеодистрибутерите или дури директно за обожавателите. Покрај тоа, OVA-ите ја поттикнале аниме-обожавателската сцена што растела од 1970-тите години, која преку видеоносителот добила можност меѓусебно да го споделува доживувањето од аниме-сериите и да ги гледа делата почесто и попрецизно по сопствена желба, што ја зајакнало сцената.
Иако во првите години OVA-ите сѐ уште биле гледани со потценување од страна на студијата и нивните соработници како понискоквалитетно искористување на остатоци и нецелосни производства, тоа се променило до крајот на 1980-тите години. OVA-ите станале дел од бројни серијали како продолженија или дополнувања на телевизиски производства или дела од други носители.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Clements J., McCarthy H. The Anime Encyclopedia: A Guide to Japanese Animation Since 1917 (англ.). — Revised and Expanded Edition. — Berkeley, CA: Stone Bridge Press, 2006. — P. 32. — ISBN 978-1933330105.
- ↑ Nakayama, Whitney (2004-12-21). „Anime Glossary“. G4. Архивирано од изворникот на 2007-05-19. Посетено на 2008-09-14.
- ↑ „魔法先生ネギま!～もうひとつの世界～公式HP“ (јапонски). Kodansha. Архивирано од изворникот на 2011-04-30. Посетено на 2011-04-08.
- ↑ „The Anime "Porn" Market by Fred Patten“. www.awn.com. Посетено на 2026-07-27.
- ↑ Gilles Poitras (2008), Mark W. MacWilliams, ed., [[[:Предлошка:Google Buch]] "Contemporary Anime in Japanese Pop Culture"] (in германски), Japanese Visual Culture. Explorations in the World of Manga and Anime (Armonk: M.E. Sharpe): стр. 54, ISBN 978-0-7656-1602-9, Предлошка:Google Buch