NGC 390

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
NGC 390


Соѕвездие Риби
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 1 h 7 m 53,7 s
Деклинација + 32° 26' 1"
Податоци од набљудување
Вид на објект ѕвезда
Морфолошки вид *
Физички податоци
Историја
Откривач Гијом Бигурдан
Откриена 19 ноември 1884

NGC 390 е ѕвезда во соѕвездието Риби, која се наоѓа на списокот на Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо. Објектот претставува Дрееров објект.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 19 ноември 1884 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала дијаметар со ширина од 12 cm.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 390 е од видот *.[1]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 h 7 m 53,7 s, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 26' 1".[2]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на NGC 390 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  • Sulentic, Jack W., and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]