NGC 361
| NGC 361 | |
|---|---|
 | |
| Соѕвездие | Тукан |
| Епоха | Ј2000.0 |
| Положба | |
| Ректасцензија | 1 ч 2 м 11,1 с |
| Деклинација | - 71° 36' 24" |
| Податоци од набљудување | |
| Вид на тело | расеано ѕвездено јато |
| Морфолошки вид | OCL+EN |
| Привиден сјај (во честот. појас.) |
12 |
| Физички податоци | |
| Привидни димензии | 1,6' х ?' |
| Историја | |
| Откривач | Џејмс Данлоп |
| Откриена | 6 септември 1826 |
| Други ознаки | ESO 51-SC12 |
NGC 361 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 361 се споменува и како ESO 51-SC12.
Откривање
[уреди | уреди извор]Објектот е откриен на 6 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци
[уреди | уреди извор]Податоци од набљудување
[уреди | уреди извор]Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 361 е од видот OCL+EN.[1] Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m.[2] NGC 361 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,6'.[2]
Астрономски податоци
[уреди | уреди извор]Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 2 м 11,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 36' 24".
Други поделби
[уреди | уреди извор]Проучување на NGC 361 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9138.
Поврзано
[уреди | уреди извор]
Наводи
[уреди | уреди извор]Користена литература
[уреди | уреди извор]- Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds., Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)