NGC 121
| NGC 121 | |
|---|---|
|
| |
| Соѕвездие | Тукан |
| Епоха | Ј2000.0 |
| Положба | |
| Ректасцензија | 0 ч 26 м 47,1 с |
| Деклинација | - 71° 32' 12" |
| Податоци од набљудување | |
| Вид на тело | збиено ѕвездено јато |
| Морфолошки вид | GCL |
| Привиден сјај (видлив) |
11,2 |
| Привиден сјај (во честот. појас.) |
11,2 |
| Физички податоци | |
| Привидни димензии | 1,5' х ' |
| Историја | |
| Откривач | Џон Хершел |
| Откриена | 20 септември 1835 |
| Други ознаки | ESO 50-SC12, in SMC |
NGC 121 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 121 се споменува и како ESO 50-SC12, in SMC .
Откривање
[уреди | уреди извор]Објектот е откриен на 20 септември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци
[уреди | уреди извор]Податоци од набљудување
[уреди | уреди извор]Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 121 е од видот GCL.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 m, додека површинскиот сјај изнесува m/лм2.[2] NGC 121 има привидни димензии од 1,5' х '.[2]
Астрономски податоци
[уреди | уреди извор]Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 26 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 32' 12".
Други поделби
[уреди | уреди извор]Проучување на NGC 121 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката . Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 440; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9137.
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]Користена литература
[уреди | уреди извор]- Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds., Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Прегледувач на длабокото небо — NGC 121[мртва врска]
- Поправени информации за NGC 121
- NGC 121 — VizieR.
- NGC 121 Архивирано на 29 јули 2024 г. — Вонгалактичка база на податоци на НАСА