IC 153

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
IC 153


Соѕвездие Зајак
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 5 ч 31 м 50,3 с
Деклинација -23° 8' 44"
Положбен агол 103°
Податоци од набљудување
Вид на тело галаксија
Морфолошки вид SBd
Привиден сјај
(видлив)
13,1
Привиден сјај
(во честот. појас.)
13,7
Површински сјај 13,4 m/лм2
Физички податоци
Привидни димензии 1,8' x 0,9'
Историја
Откривач Луис Свифт
Откриена 13 октомври 1896
Други ознаки ESO 487-19, MCG -4-14-2

IC 153галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 153 се споменува и како ESO 487-19, MCG -4-14-2.

Откривање[уреди | уреди извор]

Објектот е откриен на 13 октомври 1896 година од страна на Луис Свифт.

Податоци[уреди | уреди извор]

Податоци од набљудување[уреди | уреди извор]

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 153 е од видот SBd.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2.[2] IC 153 има привидни димензии од 1,8' х 0,9'.[2]

Астрономски податоци[уреди | уреди извор]

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 31 м 50,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 8' 44".[3] Положбениот агол на објектот е во износ од 103°.[2]

Други поделби[уреди | уреди извор]

Проучување на IC 153 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17402.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Користена литература[уреди | уреди извор]

  • Dreyer, J.L.E., New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]