God of War (игра од 2018)
| God of War | |
|---|---|
 | |
| Изработувач | Santa Monica Studio |
| Издавач | Sony Interactive Entertainment |
| Режисер | Кори Барлог |
| Продуцент |
|
| Дизајнер | Дерек Даниелс |
| Програмер | Флоријан Штраус |
| Сценарист |
|
| Композитор | Беар Макрири |
| Серијал | God of War |
| Подлоги | |
| Датум(и) |
|
| Жанр | акционо-авантуристичка игра, hack and slash |
| Режим | едноиграчки |
God of War (македонски: Бог на војната) — акционо-авантуристичка игра развиена од студиото SIE Santa Monica Studio, а објавена од Sony Interactive Entertainment за конзолата PlayStation 4, а подоцна и за Windows. Играта била објавена на 20 април 2018 г. Таа е осмата игра во серијалот God of War, како и непосредно продолжение на играта God of War III од 2010 г. Играта ги продолжува настаните од претходните делови, но го префрла серијалот во светот на скандинавската митологија — додека сите претходни игри биле засновани на грчката митологија. На 16 септември 2020 г. било најавено продолжение на играта.
Играчки процес
[уреди | уреди извор]Играчкиот процес е целосно преработен и во голема мера се разликува од претходните игри во серијалот. Иако God of War: Ascension вовел повеќеиграчки режим во серијалот, оваа игра е исклучиво за еден играч. Трејлерот прикажан на E3 2016 покажал елементи слични на игрите со улоги, како што се искуствени точки за стрелање со лак и можноста за користење на „Спартански гнев“ за време на битките. Оваа способност претставува нов поглед на можностите на „Гневот“ од претходните игри. Исто така, играчот ќе треба да собира ресурси за изработка на предмети.
За разлика од претходните игри, кои користеле фиксна камера од трето лице, новата игра користи слободна камера поставена „зад рамото“.
Наместо Острилата на прогонот, изгубени во завршната битка со Зевс во God of War III, Кратос користи волшебна бојна секира наречена Левијатан, која може да се наполни со елементарни способности и да се фрла кон непријателите. Подоцна во приказната, Кратос го враќа своето старо оружје — Острилата на хаосот, кои исто како и во претходните делови, се користат за напади на далечина со помош на синџири, притоа запалувајќи ги непријателите. Кратос исто така може да се бори со голи раце — способност што првпат била претставена во Ascension.
Иако Кратос е главниот лик со кој се управува, постојат мигови кога играчот може делумно да го управува неговиот син, Атреј.[1] Едно копче е посветено исклучиво на Атреј и се користи во зависност од ситуацијата. Кори Барлог изјавил дека Атреј ќе биде како „магија — дополнителен борбен ресурс, кој играчот ќе го тренира и подучува“. Во зависност од тоа каде гледа играчот, синот може да стрела со својот лак кон непријателите. Во текот на целата игра, тој помага во борбата, движењето, истражувањето и решавањето на загатки.[2]
Приказна
[уреди | уреди извор]Главните ликови на играта се спартанскиот воин полубог Кратос и неговиот син Атреј. Кратос — синот на Зевс, кој станал грчки бог на војната — по уништувањето на Олимп се населил на далечниот север, каде што ја запознал својата втора сопруга — жената воин Феј, која на Спартанецот му го родила синот Атреј.
Дејството започнува набрзо по смртта на Феј, чија последна желба била нејзините останки да бидат распрскани од највисокиот врв на сите девет света. Пред почетокот на патувањето, Кратос среќава странец со божествени моќи, чие тело е целосно покриено со тетоважи. Тој очигледно бара некого, бара одговори од Кратос и се подбива со минатото на Спартанецот; судирот преминува во жестока пресметка. Победувајќи го странецот, Кратос заедно со Атреј тргнуваат на патешествие.
Достигнувајќи го Езерото на Деветте, Кратос и Атреј го среќаваат пријателски настроениот Јормунганд — светската змија, последниот од живите гиганти на Мидгард. Понатаму, на патот кон врвот на планината, која наводно е целта на нивното патување, јунаците се соочуваат со непробојна црна магла — темна магија со невидена сила, но на помош доаѓа Шумската Вештерка. Таа ги испраќа патниците во светот на вилениците, Алфхајм, по светлина за да го наполнат Биврост и да поминат низ маглата. Искачувајќи се на планината, патниците го слушаат разговорот на странецот (откриен како Балдур) со синовите на Тор, Магни и Моди, и заробениот Мимир, од кого боговите се надеваат дека ќе ја дознаат местоположбата на јунаците. Откако разочараните богови заминуваат, Кратос и Атреј разговараат со Мимир; тој соопштува дека иако оваа планина е највисока во Мидгард, врвот на сите светови се наоѓа во Јотунхајм — светот на гигантите, каде што може да се стигне само преку затворен портал. По барање на Мимир, Кратос му ја отсекува главата, која ја носи кај Шумската Вештерка за оживување. Оживеаниот Мимир со изненадување препознава дека вештерката е божицата Фреја; изнервираниот Кратос не сака да ѝ верува, но Фреја и Мимир го предупредуваат дека тој мора да му каже на Атреј за неговата природа.
Во потрага по алатки за отворање на порталот во Јотунхајм, Кратос, Атреј и Мимир се соочуваат со Магни и Моди. Откако во пресметката Кратос го убива Магни, Моди бега, но се враќа и повторно ги напаѓа патниците. Не справувајќи се со разбудениот гнев на Спарта во себе, Атреј ја губи свеста, што Фреја и Мимир го објаснуваат како противречност помеѓу божествената суштина и чувството дека е смртник. Фреја соопштува дека за исцелување на синот, Кратос мора да замине во светот на мртвите, Хелхајм, и таму да го земе срцето на чуварот на Мостот на проклетите; бидејќи „Левијатан“ е немоќен во овој свет, Кратос се враќа дома по своето старо оружје — Острилата на хаосот — и го среќава духот на Атина, која го потсетува воинот на неговото минато. Во Хелхајм, пак, на Кратос му се појавува илузија од Зевс. Земајќи го срцето на чуварот, Кратос со негова помош го исцелува Атреј и му ја открива неговата природа; дознавајќи го ова, Атреј по патот станува премногу надмен и го убива ослабениот Моди, и покрај барањето на Кратос да не го прави тоа. Искачувајќи се на врвот на Мидгард, таткото и синот се обидуваат да го отворат порталот, но се соочуваат со Балдур. Во битката порталот се уништува, а Кратос, како последица на претераната самодоверба на синот, заедно со него и Балдур повторно се наоѓа во Хелхајм.
Помирувајќи се, Кратос и Атреј по патот назад дознаваат за поврзаноста на Фреја и Балдур. По враќањето во Мидгард, Мимир сфаќа дека постои друг премин во Јотунхајм, но за тоа е неопходно да се земе неговото око од утробата на Јормунганд — змијата случајно го голтнала јадејќи ја статуата на Тор. Веднаш потоа, Кратос и Атреј повторно се среќаваат со Балдур, кој влегува во борба со нив; Фреја се меша во неа, обидувајќи се да го заштити синот. Во борбата Атреј успева да го погоди Балдур со стрела од имела, на тој начин симнувајќи ја клетвата од него. Балдур е победен; Кратос му дава милост во замена за мир за него и неговото семејство, што поразениот бог го користи за да се обиде да ја удави Фреја од одмазда; како одговор на тоа, Кратос е принуден да го убие Балдур. Ожалостената Фреја се колне дека ќе му се одмазди на Кратос и го прекорува за тоа што Спартанецот ја крие својата природа од Атреј. На крајот, Кратос му раскажува на синот за своето минато и за тоа како ги убивал своите сродници, вклучувајќи го и својот татко Зевс. Атреј прашува дали боговите се способни за нешто друго освен за таткоубиство; како одговор, Кратос вели дека двајцата мораат да учат од своето искуство и да не ги повторуваат грешките на претходниците. Во тишина, Фреја заминува со телото на Балдур; Мимир се надева дека Кратос постапил правилно и дека Фреја сепак ќе закрепне од тагата.
Во Јотунхајм патниците наоѓаат храм на гигантите, а во него — цртеж со приказ на нивното патување, вклучувајќи ја и нивната битка со Балдур; тие сфаќаат дека гигантите предвиделе сѐ што ќе се случи на крајот. Освен тоа, дознаваат дека Феј исто така била гигант, но избрала живот меѓу луѓето во Мидгард; на тој начин, во Атреј, кого мајка му сакала да го именува Локи, тече крв на богови, гиганти и луѓе. Се открива дека Балдур ја барал токму Феј, не знаејќи за нејзината судбина. Исполнувајќи ја волјата на Феј, Кратос и Атреј го распрскуваат нејзиниот пепел на највисоката планина во Јотунхајм. Враќајќи се дома, Кратос му открива на синот дека неговото име некогаш го носел негов верен спартански соборец. Мимир пак предупредува дека започнува Фимбулвинтер — тригодишна зима по која ќе следи Рагнарок.
Во тајниот крај, Кратос и Атреј се враќаат дома и легнуваат да спијат. Во сонот, Атреј дознава дека Тор ќе се појави во нивниот дом со непозната цел на крајот на Фимбулвинтер.
Играчки свет
[уреди | уреди извор]Додека првите седум игри од серијалот биле засновани на грчката митологија, новиот дел е заснован на скандинавската митологија. Креативниот директор на играта, Кори Барлог, го објаснил преминот кон новата средина: „ова е слично на преминот од периодот пред новата ера во новата ера. Се движиме почнувајќи од нула и малку напредувавме во тоа“.
Објаснувајќи зошто скандинавските и грчките богови живеат заедно, Барлог рекол дека различните култури и системи на верувања соживувале, но биле „поделени по географска основа“, сугерирајќи дека Кратос отпатувал од Грција во Норвешка (Скандинавија) по завршувањето на God of War III. Барлог исто така потврдил дека дејството на играта се одвива долго пред времето на Викинзите; тоа е време во кое нивните богови оделе по земјата. Во текот на целата игра, играчите ќе можат да посетат дел од деветте светови на скандинавската митологија.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Hussain, Tamoor (2016-06-15). „God of War PS4 Director on the Challenge of Making People Take Kratos Seriously“. GameSpot (англиски). CBS Interactive. Архивирано од изворникот 2018-04-13. Посетено на 2016-06-17.
- ↑ Sliva, Marty (2016-06-14). „E3 2016: God of War Made Me Care About The Series For The First Time“. IGN (англиски). Ziff Davis. Архивирано од изворникот 2018-04-13. Посетено на 2016-06-14.