Cerastium glomeratum
| Cerastium glomeratum | |
|---|---|
_Cerastium_glomeratum_-_habitus.jpg) | |
| Научна класификација [ у ] | |
| Непознат таксон (попр): | Cerastium |
| Вид: | Cerastium glomeratum |
| Научен назив | |
| Cerastium glomeratum Thuill. | |
Cerastium glomeratum — вид цветно растение од семејството Caryophyllaceae. Потекнува од Европа, Макаронезија до Асам, но е познато на повеќето континенти како доведен вид.[1] Расте во многу видови живеалишта. Периодот на цветање е февруари, март, април и мај.[2]
Опис
[уреди | уреди извор]
Ова е едногодишна билка која расте од тенок корен. Таа дава разгрането стебло високо до 5-40 см, со изобилство жлездести и нежлездести влакна. Листовите се спротивни, влакнести, долги до 2 см, а базалните обично умираат пред цветањето. Брактовите се зелени, влакнести и генерално слични на листовите.
Соцветието има само 3 или 50 мали, дводомни цветови распоредени во група и поставени на многу кратки цветни дршки. Секој цвет има 5 влакнести зелени чашки кои повремено имаат црвен врв и 5 бели дводелни ливчиња кои се долги неколку милиметри и генерално се со иста должина како чашките. Плодот е капсула помала од еден сантиметар, која има десет ситни заби на врвот.[3][4]
Идентификација
[уреди | уреди извор]
Ова растение обично има изобилство жлездести влакна кон врвот на стеблото и на чашките. Бидејќи е едногодишно растение, лесно се корни и секое стебло развива цветови. Цветовите се исто така поставени на многу кратки стебла (цветни дршки), па затоа имаат тенденција да се појавуваат во густи гроздови.
Таксономија
[уреди | уреди извор]Именуван е од Жан Луи Тије во неговото дело „Цвет на околината на Париз“ (1800). Низ годините се измислени многу синоними, кои се наведени во Синонимските контролни листи на васкуларните растенија во светот. Именувани се и многу форми, сорти и подвидови, но сега ниту еден не е широко прифатен. Не е познато дека се хибридизира со други видови.[5]
Неговиот број на хромозоми е 2n=72.[3]
Живеалиште
[уреди | уреди извор]Често ја има на пусти места,[4] ѕидови, брегови и обработливо земјиште.[6]
Во Македонија
[уреди | уреди извор]Расте по тревести места, напуштени ниви и брдски пасишта.[7]
Познат за Скопје, го има во градскиот парк, Таорска Клисура, околу реката Пчиња, клисурата на реката Тополка, во Кочани, село Оризари, Гевгелија, Битола, Охрид, Шар Планина, Валандово, село Раброво, Прилеп, Скопска Црна Гора и Водно.[7]
Употреба
[уреди | уреди извор]Листовите и изданоците се користеле како дива храна во древна Кина. Во Непал, сокот од ова растение се нанесувало на челото за ублажување на главоболките. Сокот можел да се капне и во ноздрите за лекување на крварење од носот.[8]
Листовите можат да се варат и да се јадат.[9]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Cerastium glomeratum Thuill“. Plants of the World Online. Royal Botanic Garden, Kew. Посетено на 16 April 2023.
- ↑ „Calflora: Cerastium glomeratum“. www.calflora.org (англиски). Посетено на 2017-05-10.
- 1 2 Stace, C.A. (2019). New Flora of the British Isles. Suffolk. ISBN 978-1-5272-2630-2.
- 1 2 Parnell, J. and Curtis, T. 2012 Webb's An Irish Flora. Cork University Press. ISBN 978-185918-4783ISBN 978-185918-4783
- ↑ Stace, C.A. (1975). Hybridization and the Flora of the British Isles. London: Academic Press. ISBN 0-12-661650-7.
- ↑ Hackney, P. (editor) 1992. Stewart & Corry's Flora of the North-east of Ireland. Institute of Irish Studies, The Queen's University of Belfast. ISBN 0-85389-446-9
- 1 2 Кирил Мицевски: Флора на Република Македонија, МАНУ, Скопје, 1993 г., том 1, свеска 2, стр. 268-269
- ↑ „Cerastium glomeratum sticky chickweed PFAF Plant Database“. www.pfaf.org. Посетено на 2017-05-10.
- ↑ Niering, William A.; Olmstead, Nancy C. (1985). The Audubon Society Field Guide to North American Wildflowers, Eastern Region. Knopf. стр. 455. ISBN 0-394-50432-1.
|