Андроид (оперативен систем)

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Android (оперативен систем))
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Андроид
Android
Android robot.svg Android logo (2014).svg
Android 6.0-en.png
Android 6.0 (Marshmallow) home screen
РазработувачGoogle, Open Handset Alliance, Android Open Source Project
Програмиран воC, C++, Python, Java[1]
СемејствоЛинукс
Работна состојбаCurrent
Изворен моделOpen source[2]
Првосептември 20 2008 (2008-09-20)
Најново издание6.0 Marshmallow[3] / октомври 5, 2015; пред 5 години (2015-10-05)[4]
Пакетен управувачGoogle Play / APK
ПодлогиARM, MIPS,[5] x86[6]
Вид јадроMonolithic (modified Linux kernel)
ПосредникGraphical
ЛиценцаApache License 2.0
Linux kernel patches under GNU GPL v2[7]
Порталandroid.com
Samsung Galaxy

Андроид (англиски: Android) е оперативен систем заснован на Линукс, наменет за мобилни уреди како што се паметни телефони и таблични уреди. Негов творец е Open Handset Alliance, предводен од Google[2], и други компании. Google финансиски го поддржува првиот развивувач на софтверот, Android Inc.[8], и подоцна во 2005 го купува. Откривањето на Android дистрибуцијата во 2007 било најавено со основањето на Open Handset Alliance, конзорциум од 86 хардвер, софтвер и телекомуникациски компании посветено на унапредувањето на отворени стандарди за мобилни уреди.[9] Google објави на Android кодот како отворен код, под лиценцата Apache.[10] Android проектот со отворен код (AOSP) е задолжен за одржување и понатамошен развој на Android.[11] Android има голема заедница на развивувачи, пишуваат апликации (“apps”), што се прошири и на функционалноста на уредите. Развивувачите пишуваат првенствено во прилагодена верзија на Java.[12] Апликациите можат да бидат преземени од страна на трети лица или преку онлајн продавници како што е Google Play (некогаш Android маркет), app продавници управувани од Google. Во јуни 2012 имало повеќе oд 600.000 апликации достапни за Android, и процентниот број на апликации преземени од Google Play беше 20 милијарди.[13] Андроид постана светски водач на платформата паметни телефони на крајот од 2010.[14] За прв квартал од 2012, Андроид имаше 59% паметни телефони на пазарот во светот. Во половината од 2012 имаше 400 милиони уреди активирани и 1 милион активации на ден.[15] Аналитичарите покажуваат на предноста на Андорид да биде мулти-канален, мулти-превозен оперативен систем.[16]

Историја[уреди | уреди извор]

Основи[уреди | уреди извор]

Android, Inc. системот бил пронајден во Palo Alto, California, Америка, во октомври 2003 од Andy Rubin (пронаоѓач од Danger),[17] Rich Miner (пронаоѓач од Wildfire Communications,Inc),[18] Nick Sears[19](еднаш VP воT-Mobile)[20] и Chris White (главен дизајнер и претставник на Web TV)[8] за да се развие со зборовите на Rubin “попаметни мобилни уреди кои се свесени за сопственичката локација и преференци. Покрај очигледното минато остварување од пронаоѓачите и почетниот кадар, Аndroid Inc. тајно оперирал одкривајќи само дека работеле на софтвер за мобилни телефони[8].Таа иста година, Rubin снемал пари. Steve Perlman близок пријател на Rubin му донесол 10,000 долари во кеш за да се развие и постави столб на компанијата.[21]

Набавување од страна на Google[уреди | уреди извор]

Google го набавил Android, Inc на 17 август 2005, правејќи го Android, Inc целосно во сопственост на Google. Клучните пронаоѓачи на Android, Inc, вклучувајќи го и Andy Rubin, Rich Miner и Chris White останале во компанијата после набавувањето[8] од страна на Google.Не беше многу познато за Android, Inc во времето на набавувањето, но многумина нагаѓале дека Google планира да влези во мобилни телефони маркетот со овој потег.[8]

Подоцнежно развивање[уреди | уреди извор]

Во Google, тимот воден од Rubin развил мобилна платформа подржана од Linux kernel. Google ја внесол платформата на мобилните маркети со ветувањето дека ќе биде флексибилен надоградлив систем. Google произведил серии од хардверски компоненти и софтверски партнери дека е отворен за различни соработки.[22][23][24]

Претпоставувањата во врска со Google намерите да влезат во мобилниот маркет продолжува да се гради низ декември 2006.[25] Известувањата биле од BBC и The Wall Street Journal забележале дака Google сака да прави истражување и апликации на мобилните телефони и работеле напорно да го прикажат тоа. Печатените и безжичните медиуми набргу репортирале дека развива Google брендирани телефони. Некои претпоставувале дека Google правел дефинирање на технички спецификации, и покажувајќи протитипови на мобилни телефони на производителите и мрежните оператори. Во септември 2007, Information Week опфатил на Evalueserve студија за истражување дека Google има поднесено неколку патентирани апликации во ареата на мобилната телефонија.[26][27]

Алијанса на отворен телефон[уреди | уреди извор]

На 5 ноември 2007 година, на алијансата на отворен телефон има конзорциум од 13 фирми и тоа: Broadcom Corporation, Google, HTC, Intel, LG, Marvell Technology Group, Motorola, Nvidia, Qualcomm, Samsung Electronics, Sprint Nextel , T-Mobile и Texas Instruments кои се претставија. Целта на алијансата на отворениот телефон е да се отворат стандардите за мобилни оператори. На истиот ден алијансата на отворениот телефон се претставија со прв продукт на Андроид, мобилен оператор platform направена на Linux kernel верзија 2.6.[9] На 9 декември 2008 година уште 14 нови членови се придружија и тоа: ARM Holdings , Atheros Communications , Asustek Computer Inc, Garmin Ltd, Huawei Technologies, PacketVideo, Softbank, Sony Ericsson, Toshiba Corp и Vodafone Group Plc.[28]

Андроид проект со отворен код[уреди | уреди извор]

Android Open Source Project (AOSP) го води Google, и главна задача е за одржување и развој на Андроид.[29] Во зависност од проектот, целта на Андроид проектот со отворен код е да се создаде во реалниот свет успешен производ, кој го подобрува мобилното искуство за крајните корисници."[30] AOSP исто така ја одржува Андроид компатабилноста на програмата. Дефинирањето на Андроид компатабилен уред, како прво може да стартувате која било апликација напишана од страна на кои било трети лица, програмери кои користат Андроид SDK и NDK, за да се спречи некомпатабилни Андроид имплементации.[30] Компатабилната програма е задолжителна и бесплатна, со тест за компатабилност Suitr, исто така и со отворен код.[31]

Историска верзија на Андроид[уреди | уреди извор]

Андроид се надоградува често со цел отстранување на грешки и додавање на нови функции.

Список на Android верзии:

Дизајн[уреди | уреди извор]

Architecture diagram

Android се состои од kernel кој се базира на Linux kernel, со middleware, libraries и APIs запишано во C и application software работи со application framework кое ја приклучува и Java-компатибилни библиотеки засновани на Apache Harmony. Android користи Dalvik virtual machine со just-in-time compilation за да го извршува Dalvik dex-code (Dalvik извршна), кој е вообичеано преведено од Java бајткод.[32] Главната хардверска платформа на Android e ARM architecture. Таму има и поддршка за x86 од Android-x86 проектот [6] и Google TV користи специјална x86 верзија од Android.

Линукс[уреди | уреди извор]

Android kernel е заснован на Linux kernel и има дополнителни архитектурни промени од Google надвор од типичниот Linux kernel развивачки циклус.[33] Android нема генерален X Window System и не го подршува целосно сетот од стандардните GNU библиотеки и овој маркет е тежок да се депортираат постоечки апликации или библиотеки на Android.[34]

Одредени карактеристики дека Google прави придонес на Linux kernel особено на моќта за управување со функција наречена wakelocks, била одбиена од главните kernel развивачи, затоа што kernel одржувачите чувствувале дека Google немал намера да се задржи на нивниот код. Иако Google објавил во април 2010 дека ти ќе изнајмат двајца работници да работат со Kernel заедницата .Greg Kroah-Hartman, сегашниот Linux kernel одржувач за стабилна филијала, рекол во декември 2010 дека бил загрижен дека Google не се обидува да ги добие нивните измени на кодот вклучувајќи го и главниот Linux.Некои Google Android развивачи навестиле дека “тимот Android е заситен со процеси” затоа што тие биле мал тим и морале брзо да работат на Android. Сепак, во септември 2010, Linux kernel развивачите Rafael J. Wysocki додал дел кој го подобрил главниот Linux кој разбудувајќи дури и настанати рамки.Тој рекол дека Android драјверите на уредите користат wakelocks кои сега лесно можат лесно да се приклучат на главниот Linux, но Android оптунистите го суспендирале мислењето дека треба да се приклучат во главниот kernel. Во август 2011 Linus Torvalds рекол дека “можеби Android и Linux ќе се вратат на заедничкиот kernel, но тоа веројатно нема да биде за 4-5 години”.Во декември 2011, Greg Kroah-Hartman објавил дека почетокот на Android главниот проект кој има за цел да стави некои Android драјвери, додатоци и карактеристики во Linux kernel, стартувајќи од Linux 3.3.[35], а понатамошната интеграција да биде очекувана за Linux Kernel 3.4.

Особености[уреди | уреди извор]

The Android Emulator default home screen (v1.5, also known as "Cupcake")

Тековни карактеристики и спецификации.[36][37][38]

Распоред[уреди | уреди извор]

Платформата е прилагодлива на големи, VGA, 2D графика библиотека, 3D графика библиотека заснована на OpenGL ES 2.0 спецификации, и традиционален паметен телефон распоред.

Архивирање[уреди | уреди извор]

SQLite, лесна релациона база на податоци, е користена за архивирање на цели податоци.

Конекција[уреди | уреди извор]

Андроид поддржува конекција на технологии вклучувајќи GSM/EDGE, IDEN, CDMA, EV-DO, UMTS, Bluetooth, Wi-Fi, LTE, NFC и WiMAX.

Пораки[уреди | уреди извор]

SMS и MMS се достапни форми на пораки, вклучувајќи текст пораки и Android Cloud To Device Messaging (C2DM) и сега подобрена верзија од C2DM, Android Google Cloud Messaging (GCM) е исто така дел од Андроид сервисот.

Повеќејазична поддршка[уреди | уреди извор]

Андроид поддржува повеќе јазици.[39]

Мрежен прелистувач[уреди | уреди извор]

Мрежниот прелистувач достапен во Андроид е заснован на WebKit, споен со Chrome's V8 JavaScript engine.

Јава поддршка[уреди | уреди извор]

Додека повеќето апликации се напишани во Јава, не постои Јава виртуелна машина во платформа и Јава бајт кодот не се извршува. Јава класовите се собрани во Талвик извршени и отпочнати во Талвик специјализирана виртуелна машина дизајнирана специјално за Андроид и оптимизиран за батерии за напојување мобилни уреди со ограничена меморија и процесор. J2ME поддршката може да се обезбеди и преку апликации од трети лица.

Медиумска поддршка[уреди | уреди извор]

Андроид ги поддржува следниве аудио/видео медиумски формати: WebM , H.263 , H.264 (во3GP или MP4 container), MPEG-4 SP , AMR, AMR-WB (во 3GP сад), AAC, HE-AAC (во MP4 или 3GP сад),MP3, MIDI, Ogg Vorbis, FLAC, WAV, JPEG, PNG, GIF, BMP, WebP.[38]

Стриминг медиумска поддршка[уреди | уреди извор]

RTP/RTSP стриминг (3GPP PSS, ISMA) HTML прогресивно симнување ([[(HTML5 <video> tag]]). Adobe flаsh стриминг (RTMP) и HTTP Динамички стриминг кои се поддржани од страна на Flash plugin.[40] Apple HTTP е поддржан од RealPlayer for Android,[41] и од страна на оперативниот систем Андроид 3.0.[42]

Дополнителна хардвер поддршка[уреди | уреди извор]

Андроид може да користи видеокамери, touchscreens, GPS, accelerometers, gyroscopes, barometers, magnetometers, посветен игри контроли, proximity и pressure sensors, thermometers, забрзан 2D bit blits, (со хардвер ориентација, печење, пиксел формат конверзија) и забрзана 3D графика.

Multi-touch[уреди | уреди извор]

Андроид има вродена поддршка за multi-touch која првично била достапна за телефони како што се HTC Hero. Функцијата првично била оневозможена во кернел нивото (можно за да избегне нарушување на патенти на Apple на екран на допирната технологија во тоа време).[43] Google оттогаш објави надградба за Nexus One и Motorola Droid која овозможува multi-touch природно.[44]

Bluetooth[уреди | уреди извор]

Поддржува A2DP, AVRCP, испраќање на фајлови (OPP), пристап до книгата на телефонот (PBAP), гласовно бирање и праќање контакти помеѓу телефоните. Тастатура, глушец и џоистик (HID) поддршката е достапна во Андроид 3.1+, и во претходните верзии преку персонализации од производителот и апликации од трети лица.[45]

Видео повик[уреди | уреди извор]

Андроид не го поддржува вродениот видео повик, но некои мобилни телефони имаат прилагодена верзија на оперативниот систем кој го поддржува тоа, или преку UMTS мрежа (како на Samsung Galaxy S) или преку IP. Видео повикот преку Google Talk е достапен во Андроид 2.3.4 и подоцна. Gingerbread овозможува Nexus S да поставите интернет повици со SIP сметка. Ова им овозможува за подобрено VoIP бирање на други SIP сметки па дури и телефонски броеви. Skype 2.1 нуди видео повик во Андроид 2.3, вклучувајќи ја поддршката од предната камера.

Multitasking[уреди | уреди извор]

Multitasking на апликации, со единствено ракување на мемориска алокација, е достапна.[46]

Гласовно засновани карактеристики[уреди | уреди извор]

Пребарувањето на Google преку гласот е достапно уште од првичната верзија.[47] Гласовна акција за повикување, испраќање пораки, навигација итн. Тие се поддржани на Андроид 2.2 и во сите понови верзии.[48]

Поврзување[уреди | уреди извор]

Андроид поддржува поврзување, што им овозможува на телефоните да користат безжичен/жичен Wi-Fi hotspot. Пред Андроид 2.2 ова беше поддржано со апликации од трети лица или персонализации од производителот.[49]

Screen capture[уреди | уреди извор]

Андроид поддржува заземање screenshot со притискање на моќ и волумен- долу копчињата во исто време.[50] Пред Андроид 4.0, единствени методи од заземање screenshot биле преку персонализации на производителот и трети лица или на друг начин со користење на компјутерска врска (DDMS инвеститор алатка). Овие алтернативни методи се сè уште достапни со најновите Андроид.

Надворешно архивирање[уреди | уреди извор]

Повеќе Андроид уреди вклучувајќи microSD slot и може да чита microSD картички форматирани со FAT32, Ext3 или Ext4 датотечни системи.Да се дозволи користење на високо капацитивно архивирањето на медиуми како што се USB драјвери и USB HDDs, многу Android таблет мобилни телефониисто така го вклучуваат USB ‘A’ приклучувач. Капацитетот форматиран со FAT32 е управувано од страна на Linux Kernel VFAT драјвери, додека трет вид на решенија, се бара од нив да се справат со други популарни датотечни системи, како што се NTFS, HFS Plus и exFАТ.

Примена[уреди | уреди извор]

Андроид пред сè е наменат за телефоните и таблетите, на отворена и индивидуализирана природа на оперативниот систем овозможува тој да се користи и на други електроники, вклучувајќи ги Преносни компијутери и netbooks, smartbooks,[51] ebook readers ,[52] I smart TVs (Google TV). Понатаму оперативниот систем почнал да се употребува во некои лажни апликации на рачни часовници,[53] слушалки,[54] автомобилско ЦД , ДВД плеер,[55] очила (Project Glass), фрижидери, домашни системи за афтоматизација, конзоли за игри, огледала,[56] фото апарати,[57] portable media players[58] portable media players , landlines[59] и трчање. Првиот комерцијално достапен телефон со кој се кандитира Андроид е HTC Dream, којшто е објавен на 22 октомври 2008 г. Во почетокот на 2010 година Google соработувref>Shankland, Stephen (November 12, 2007). „Google's Android parts ways with Java industry group“. CNET News. Посетено на 2012-02-15.а со HTC, за да го лансира својот предводник на Андроид уреди, Nexus One. Ова беше подоцна проследено со Samsung направен Nexus S и во 2011 година Galaxy Nexus. iOS и Андроид може да се постави на jailbroken iPhone or iPod Touch со помош на OpeniBoot и iDroid. Во декември 2011 година беше објавено на the Pentagon официјално одобрение за употреба на Андроид од страна на персоналот.[60][61][62]

Апликации[уреди | уреди извор]

Апликациите обично се развијаа во Java програмскиот јазик со користење на Android Software Development Kit, но на располагање се и други развојни алатки вклучувајќи Native Development Kit за апликации или проширување во C или C++, Google App Inventor, визуелна средина за почетниците програмери и разни cross platform mobile web applications frameworks. Апликациите можат да бидат стекнати од крајните корисници или преку Google Play или Amazon Appstore, или од трето лице со превземање или инсталирање на APK апликацијата.[63]

Google Play[уреди | уреди извор]

Google Play е онлајн совтвер продавница развиена од страна на Google за Android уредите. Апликација или програма наречена “Игра Магазин” е инсталирана на повеќе Андроид уреди и им овозможува на корисниците да ја разгледаат и да ја превземат апликацијата објавена од лица коишто се програмери, хостирана на Google игра. Почнувајќи од јуни 2012 година, имало повеќе од 600 000 апликации достапни за Android, и проценетиот број на апликации симнати од Play Store надмина 20 милјарди[13]. Самиот оперативен систем е инсталиран на вкупно 400 милиони уреди.[15]

Само уредите кои се во согласност со компатабилноста на барањата на Google кои им се дозволени preinstall и пристап до Play Store.[64] Во програмата се филтрира листата на достапни апликации за оние кои се компатабилни со уредот на корисникот, а програмерите можат да ги ограничат нивните апликации на одредени носители или земји, и тоа заради деловни причини.[65] Google нуди многу бесплатни апликации во Play Store вклучувајќи ги Google Voice , Google Goggles, Gesture Search, Google Translate, Google Shopper , Listen and My Tracks. Во август 2010 година, Google ги лансираше “Гласовни опции за Android”[66] кој им овозможи на корисниците да пребаруваат, пишува пораки, и да иницира разговори од страна на својот глас.

Сигурност[уреди | уреди извор]

Android апликациите се извршуваат во sanbox изолирано подрачје од оперативниот систем кој нема пристап до останатиот системски извор, освен ако пристапните дозволи се одобрени од корисникот кога апликацијата се инсталира. Пред инсталирањето на апликација, Play Store ги прикажува сите барани дозволи. Некоја игра бара да се приклучат вибрациите, на пример не мора да чита пораки или пристап до телефонскиот именик. После разгледувањето на овие дозволи корисникот може да одлучи дали ќе ја сними апликацијата.[67] Sandboxing и системот за дозволување слабее влијанието на пропусти и грешки во апликациите, но конфузијата и ограничените документации од развивачот резултирале во апликациите со рутинско барање на непотребни дозволи које се одразило на нејзината ефикасност.[68] Комплексноста од интер апликациите, комуникацијата Android можеби има можност да извршува неовластен код.[69] Неколку фирми за сигурност (заштита) го ослободиле антивирусниот софтвер за Android уредите, особено LookoutMobileSecurity,[70] AVG Technologues,[71] Avast,[72] F-ecure,[73] Kaspersky,[74] McAfee,[75] и Symantec.[76] Овај софтвер е инфективен како sandbox, и се однесува на такви апликации, ограничување на нивните способности да го скенираат подлабоко системот и да го заштитат од закани.[77] Корисен тип на сигурносни апликациски програми и сервиси, и нуди опишани како “FindMyPhone” е пристаплив на Android, како и за Microsoft Window Phone и за Apple iPhone при што регистриран корисник може да го пронајде приближната локација на телефонот, и доколку е вклучено на Интернет. Оваа помош може да го лоцира загубениот или украдениот телефон. Најмалку еден од овие може да биде инсталиран на телефон после одкако ќе исчезне.

Приватност[уреди | уреди извор]

Android Smartphones имаат способност да ги прикажат локациите каде е овозможена Wi-Fi врска, се среќаваат како кориснички телефони кои се движат наоколу, за да изградат база на податоци која содржи стотици милиони такви локации. Таа база на податоци формира електронски мапи за да го лоцираат Smart-телефоните и дозволувајќи им нив да пуштаат апликации како Foursquare,Latitude ,Places и да ги предадат локациите на апликацијата.[78] Трета страна за следење на софтвер како што е TaintDroid [79] академски истражувачки финансиран проект, може во некои случаи да детектира кога лични податоци се испратени од страна на апликацијата до оддалечени сервери.[80] Во март 2012 било откриено дека Android може да копира слики без експлицитна корисничка дозвола.[81] Google одговорил дека “првичната намена на Android датоточниот систем е сличен на оние од други платформи како Window и Mac OS… ние замаме друг поглед на ова и сметаме на дозволата за апликации за пристап до слики. Ние секогаш имаме политика да се отстаранат сите апликации (на Play Google) кои имаат неправилен пристап до вашите податоци.”[82]

Маркетинг[уреди | уреди извор]

Android логото е дизањиран заедно со Droid font family од страна на [[Ascesender Corporation,[83] а иконата робот е дизањиран од Irina Blok.[84] Android Green е бојата на oid роботот кој го претставува Android оперативниот систем. Боја за печатење е PMS376C и RGB color и нејзината вредност во хексадецимален е #A4C639, како специфичен од Android Brand Guidelines.[85]

Удел во пазарот[уреди | уреди извор]

Period Worldwide smartphones market U.S. smartphone market Global devices Activations per day U.S devices Source
Q2 2009 2.8% 12,100 Canalys[86]
Q3 2009 4%[87] 8%[88] 18,000
Q4 2009 8.7% 51,100 Canalys[14]
2009 9.7% North America, Canalys[89]
February 2010 4,09 million 9% of 45.4 million U.S. smartphones, ComScore [90]
Q1 2010 28 % NPD Group[91] Android outsold Apple's iPhone in the U.S.
May 2010 100,000[92]
June 2010 33%[88] 160,000[92]
Q3 2010 25.3% 43.6%[93] 223,000 Gartner[94]
September 2010 12.6 million 21.4% of the 58.7 million U.S. smartphones[95]
Q4 2010 32.9% 362,000 Canalys.[14]
February 2011 23.8 million comscore[96] (63% of the number of iOS devices)
Q1 2011 35% 393,000 Canalys, 4 May 2011.[97]
10 May 2011 100 million 400,000 Google I/O[98]
28 June 2011 500,000 a 4.4% weekly growth, Andy Rubin[99]
Q2 2011 48% 52%[100] 568,000 Canalys, 1 August 2011 [101]
July 14, 2011 550,000 4.4% growth per week. Google[102]
Q3 2011 52.5% 658,000 Gartner[94]
October 13, 2011 190 million Google [103]
November 16, 2011 200 million during the Google Music announcement "These Go to Eleven"[104] 3.8 million Android Honeycomb Tablets have been sold.[105]
December 20, 2011 250 million 700,000 Andy Rubin, Google[106]
27 February 2012 300 million 850,000 250% yearly growth rate. Andy Rubin, Google[107]
Q1 2012 59% 331 million 934,000 85 millions in 91 days, Signals and Systems Telecom
27 June 2012 400 million 1 million Google[15]

Удел во користењето[уреди | уреди извор]

Usage share of the different versions as of July 3, 2012

Уделот во користењето на различни верзии од 2 август, 2012.[108] Многу Android уреди работат со постари OS верзии 2.3x Gingerbread, кој бил издаден на 6 декември, 2010.

Верзија Име Датум на пуштање во употреба API level Дистрибуција
4.3 Jelly Bean 24 јули, 2013 18 0.0%
4.2.x Jelly Bean 13 ноември, 2012 17 6.5%
4.1.x Jelly Bean 9 јули, 2012 16 34.0%
4.0.3–4.0.4 Ice Cream Sandwich 16 декември, 2011 15 22.5%
3.2 Honeycomb 15 јули, 2011 13 0.1%
3.1 Honeycomb 10 мај, 2011 12 0.0%
2.3.3–2.3.7 Gingerbread 9 февруари, 2011 10 33.0%
2.3–2.3.2 Gingerbread 6 декември, 2010 9 0.1%
2.2 Froyo 20 мај, 2010 8 2.5%
2.0–2.1 Eclair 26 октомври, 2009 7 1.2%
1.6 Donut 15 септември, 2009 4 0.1%
1.5 Cupcake 30 април, 2009 3 0%

Интелектуална сопственост[уреди | уреди извор]

Лиценца[уреди | уреди извор]

Изворен код за Android е достапни под условите на слободна лиценци и софтвер со отворен код. Google објавува дека повеќето од кодовите (вклучувајќи мрежа и телефонскаи купишта)[109] под Apache лиценцата, верзија 2.0[110][111][112] и останатите, Linux kernel промени, под GNU General Public лиценца верзија 2. Open Handset alliance развивачите со промените на Linux Kernel, во јавноста, со сигурносен код, со изворниот код достапен за јавноста во секое време. Остатокот од Android е развиен приватно, со изворен код прикажан во јавноста кога новата верзија е пуштена во употреба. Типичен Google соработува со произведувачот на хардверот за производство на предводник на уредот (дел од Google Nexus серија) има новата верзија на Android, а потоа го прави изворниот код достапен со што тој уред е пуштен на продажба.[113] Во првите месеци од 2011, Google избрал привремено да го задржи Android изворниот код само на таблет Honeycomb мобилните, причината според Andy Rubin официјалниот блог пост на Android, било бидејќи Honeycomb брзал да го произведе Motrola Xoom[114] и тие не сакале создавање на "навистина лошо корисничко искуство" обидувајќи се да се стави во smartphones наметнати верзии на Android за таблет мобилните уреди.[115] Изворниот код беше повторно направен достапен во ноември 2011 со пуштањето во употреба na Android 4.0.[116]

Авторски правила и патенти[уреди | уреди извор]

Двете Андроид и Андроид производители на телефони се на мета на бројни тужби на патенти. На 12 август 2010 година, Oracle го тужеше Google заради прекршување на авторските права и патентите за јава програмскиот јазик.[117] Oracle првично бараше оштета од $ 6100000000,[118] но ова вреднување беше одбиено од страна на еден федерален судија, кој побара Oracle да се ревидира проценката.[119] Како одговор, Google поднесе повеќе линии на одбрана, се спротистави тврдеjќи дека Android не повредува за патенти на Oracle, или авторски права, дека патентите на Oracle дека беа не валидни и неколку други видови н одбрана. Тие велат дека Android се базира на Apache Harmony, clean room имплементацијата на Јава библиотеката, и независно развиена виртуална машина наречена Dalvik.[120] Во мај 2012 година на пресудата жирито во овој случај покажа дека Google не повредува за патентите на Oracle, и судијата пресуди дека структурата на Јава API се користи од страна на Google не беше во можност за авторско право.[121][122]

Microsoft исто така тужеше неколку производители на Android уреди за патент, и собира патент лиценцирање од другите. Во октомври 2011 Microsoft рече дека тие имале потпишано договори за лиценца со 10 Android производители, сметководство од 55% приходи од целиот свет за Android уреди.[123] Ова ги вклучуваше и Samsung и HTC.[124] Google јавно ја изрази својата незадоволност за тековните патент пејзажи во САД, обвинувајќи ги Apple, Oracle и Microsoft кои се обидувале да го симнат Android преку судска постапка, подобро од иновациите и натпреварувањето со подобри производители и услуги.[125] Во август 2011, Google започна со процесот на купување на Motorola Mobility за US$12.5 billion, која беше видена во делови како дефанзивна марка за заштита на Android, од Motorola Mobility која држи повеќе од 17,000 патенти.[126] Во декември 2011 Google купи над 1000 патенти од IBM.[127]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Android Code Analysis“. Посетено на 2012-06-01.
  2. 2,0 2,1 „Philosophy and Goals“. Android Open Source Project. Google. Посетено на 2012-04-21.
  3. https://www.android.com/versions/marshmallow-6-0
  4. https://groups.google.com/forum/m/#!topic/android-building/XBYeD-bhk1o
  5. „MIPS gets sweet with Honeycomb“. Eetimes.com. Посетено на 2012-02-20.
  6. 6,0 6,1 Shah, Agam (December 1, 2011). „Google's Android 4.0 ported to x86 processors“. Computerworld. International Data Group. Посетено на 2012-02-20.
  7. „Licenses“. Android Open Source Project. Google. Посетено на 2012-02-20.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Elgin, Ben (August 17, 2005). „Google Buys Android for Its Mobile Arsenal“. Bloomberg Businessweek. Bloomberg. Архивирано од изворникот на February 24, 2011. Посетено на 2012-02-20. In what could be a key move in its nascent wireless strategy, Google (GOOG) has quietly acquired startup Android Inc. ...
  9. 9,0 9,1 Open Handset Alliance (5 ноември 2007). "Industry Leaders Announce Open Platform for Mobile Devices". Соопштение за печат.  посет. 17 февруари 2012 г
  10. „Android Overview“. Open Handset Alliance. Посетено на 2012-02-15.
  11. „About the Android Open Source Project“. Посетено на 2012-02-20.
  12. Shankland, Stephen (November 12, 2007). „Google's Android parts ways with Java industry group“. CNET News. Посетено на 2012-02-15.
  13. 13,0 13,1 „Google Play hits 600,000 apps, 20 billion total installs“.
  14. 14,0 14,1 14,2 „Google's Android becomes the world's leading smart phone platform“. Canalys. January 31, 2011. Посетено на 2012-02-15.
  15. 15,0 15,1 15,2 „There have now been over 400 million Android devices activated, with over a million new activations every day“. official Android Engineering teams. 2012-06-27.
  16. Greg Sandoval (August 2, 2010). „More signs iPhone under Android attack“. Посетено на 2012-02-20.
  17. Markoff, John (November 4, 2007). „I, Robot: The Man Behind the Google Phone“. The New York Times. Посетено на 2012-02-15.
  18. Kirsner, Scott (September 2, 2007). „Introducing the Google Phone“. The Boston Globe. Архивирано од изворникот на January 4, 2010. Посетено на 2012-02-15.
  19. Vogelstein, Fred (April 2011). „How the Android Ecosystem Threatens the iPhone“. Wired. Посетено на June 2, 2012.
  20. T-Mobile (23 септември 2003). "T-Mobile Brings Unlimited Multiplayer Gaming to US Market with First Launch of Nokia N-Gage Game Deck". Соопштение за печат.  посет. 15 февруари 2012 г
  21. Vance, Ashlee (August 7, 2011). „A Thousand Times Yes“. Bloomberg BusinessWeek. Посетено на 2011-11-09.
  22. Block, Ryan (August 28, 2007). „Google is working on a mobile OS, and it's due out shortly“. Engadget. Посетено на 2012-02-17.
  23. Sharma, Amol; Delaney, Kevin J. (August 2, 2007). „Google Pushes Tailored Phones To Win Lucrative Ad Market“. The Wall Street Journal. Посетено на 2012-02-17.
  24. „Google admits to mobile phone plan“. directtraffic.org. Google News. March 20, 2007. Архивирано од изворникот на July 3, 2007. Посетено на 2012-02-17.
  25. McKay, Martha (December 21, 2006). „Can iPhone become your phone?; Linksys introduces versatile line for cordless service“. The Record (Bergen County). стр. L9. Посетено на 2012-02-21. And don't hold your breath, but the same cell phone-obsessed tech watchers say it won't be long before Google jumps headfirst into the phone biz. Phone, anyone?
  26. Claburn, Thomas (September 19, 2007). „Google's Secret Patent Portfolio Predicts gPhone“. InformationWeek. Посетено на 2012-02-17.[мртва врска]
  27. Pearce, James Quintana (September 20, 2007). „Google's Strong Mobile-Related Patent Portfolio“. mocoNews.net. Посетено на 2012-02-17.
  28. Kharif, Olga (December 9, 2008). „Google's Android Gains More Powerful Followers“. BusinessWeek. Посетено на 2012-02-16.
  29. „About the Android Open Source Project | Android Open Source“. Source.android.com. Посетено на 2012-02-20.
  30. 30,0 30,1 „Philosophy and Goals | Android Open Source“. Source.android.com. Посетено на 2012-02-20.
  31. „Frequently Asked Questions | Android Open Source“. Source.android.com. Посетено на 2012-02-20.
  32. Tim Bray (November 24, 2010). „What Android Is“. ongoing by Tim Bray. Посетено на 2012-02-15.
  33. Androidology – Part 1 of 3 – Architecture Overview. [Video]. YouTube. September 6, 2008. http://www.youtube.com/watch?v=QBGfUs9mQYY. Retrieved 2007-11-07. 
  34. Paul, Ryan (February 23, 2009). „Dream(sheep++): A developer's introduction to Google Android“. Ars Technica. Посетено на 2012-02-15.
  35. Chris von Eitzen (December 23, 2011). „Android drivers to be included in Linux 3.3 kernel“. h-online.com. Посетено на 2012-02-15.
  36. „What is Android?“. Android Developers. July 21, 2009. Посетено на 2012-02-15.
  37. Topolsky, Joshua (November 12, 2007). „Google's Android OS early look SDK now available“. Engadget. Посетено на 2012-02-17.
  38. 38,0 38,1 „Android Supported Media Formats“. Android Developers. Посетено на 2012-02-17.
  39. „Android 2.3 Platform Highlights“. Android Developers. December 6, 2010. Посетено на 2012-02-20.
  40. „Flash Flayer 10.1 for Android 2.2 Release Notes“. Adobe Knowledgebase. Посетено на 2012-02-16.
  41. „RealNetworks Gives Handset and Tablet OEMs Ability to Deliver HTTP Live Content to Android Users“. realnetworks.com. September 10, 2010. Посетено на 2012-02-16.
  42. „Android 3.0 Platform Highlights“. Google. Посетено на 2012-02-15. На |first= му недостасува |last= (help)
  43. Musil, Steven (February 11, 2009). „Report: Apple nixed Android's multitouch“. CNET News. Посетено на 2012-02-16.
  44. Ziegler, Chris (February 2, 2010). „Nexus One gets a software update, enables multitouch“. Engadget. Посетено на 2012-02-16.
  45. „Android 3.1 Platform Highlights“. Android Developers. Посетено на 2012-02-16.
  46. Bray, Tim (April 28, 2010). „Multitasking the Android Way“. Android Developers. Посетено на 2012-02-16.
  47. „Speech Input for Google Search“. Android Developers. Посетено на 2012-02-16.
  48. „Voice Actions for Android“. google.com. Посетено на 2012-02-16.
  49. JR Raphael (May 6, 2010). „Use Your Android Phone as a Wireless Modem“. PCWorld. Посетено на 2012-02-16.
  50. Nancy Gohring (October 19, 2011). „Samsung, Google Unveil Latest Android OS, Phone“. PCWorld. Посетено на 2012-02-16.
  51. Laura June (September 6, 2010). „Toshiba AC100 Android smartbook hits the United Kingdom“. Engadget. Посетено на 2012-02-20.
  52. Jolie O'Dell (May 12, 2011). „Androids Unite: How Ice Cream Sandwich Will End the OS Schism“. Mashable. Посетено на 2012-02-20.
  53. Hollister, Sean (January 10, 2012). „Sony Smart Watch (aka Sony Ericsson LiveView 2) hands-on“. The Verge. Посетено на 2012-02-16.
  54. Rik Myslewski (January 12, 2011). „Android-powered touchscreen Wi-Fi headphones“. theregister.co.uk. Посетено на 2012-01-16.
  55. „Car Player Android-Car Player Android Manufacturers, Suppliers and Exporters on“. Alibaba.com. Посетено на 2012-02-20.
  56. Android Everywhere: 10 Types of Devices That Android Is Making Better
  57. „Altek Leo, the 14 megapixel Android cameraphone, headed for Europe in 2011“. Engadget. October 3, 2010. Посетено на 2012-01-04.
  58. Will G. (December 1, 2011). „Top Android MP3 Players for 2011“. Androidauthority.com. Посетено на 2012-02-16.
  59. „Archos Smart Home Phone now available - get Android on your landline“. Android Central. January 19, 2012. Посетено на 2012-01-30.
  60. Graziano, Dan (December 28, 2011). „Pentagon approves Android device for Department of Defense, Apple still awaits clearance“. Bgr.com. Посетено на 2012-02-16.
  61. Ravi Mandalia (December 26, 2011). „Pentagon OKs Android for DoD Usage“. ITProPortal.com. Посетено на 2012-02-16.
  62. Chris Carroll (December 9, 2011). „Android to be Approved for DoD Use Within Weeks“. Military.com. Посетено на 2012-02-16.
  63. Ganapati, Priya (June 11, 2010). „Independent App Stores Take On Google's Android Market“. Wired News. Посетено на 2012-02-20.
  64. „Android Compatibility“. Android Open Source Project. Посетено на 2012-02-20.
  65. „Android Compatibility“. Android Developers. Посетено на 2012-02-20.
  66. „Voice Actions for Android“. Google.com. Посетено на 2012-02-20.
  67. „Android Security Overview“. Android Open Source Project. Посетено на 2012-02-20.
  68. . "Android Permissions Demystified".  (консултирано на 2012-02-20)
  69. . "Analyzing Inter-Application Communication in Android". Mobisys.
  70. „Lookout Mobile Security“. Lookout. Посетено на 2012-07-05.
  71. „Antivirus for Android Smartphones“. AVG. Посетено на 2012-02-16.
  72. „Mobile Security“. Avast.com. Посетено на 2012-02-16.
  73. „Mobile Security — System requirements“. F-Secure. Посетено на 2012-02-16.
  74. „Kaspersky Mobile Security“. Kaspersky.com. Посетено на 2012-02-16.
  75. „McAfee Mobile Security for Android“. Mcafeemobilesecurity.com. Посетено на 2012-02-16.
  76. „Mobile Internet Security“. Us.norton.com. Посетено на 2012-02-16.
  77. http://www.extremetech.com/computing/104827-android-antivirus-apps-are-useless-heres-what-to-do-instead/2 Android antivirus apps are useless, here's what to do instead — access April 10, 2012
  78. Steve Lohr (May 8, 2011). „Suit Opens a Window Into Google“. The New York Times. ISSN 0362-4331. Посетено на 2012-02-16.
  79. „AppAnalysis.org: Real Time Privacy Monitoring on Smartphones“. Посетено на 2012-02-21.
  80. Ganapati, Priya (September 30, 2010). „Study Shows Some Android Apps Leak User Data Without Clear Notifications | Gadget Lab“. Wired.com. Посетено на 2012-01-30.
  81. Et Tu, Google? Android Apps Can Also Secretly Copy Photos, Bits blog from the New York Times, Retrieved March 2, 2012.
  82. Android allows apps to see your photos, like every computer does [FUD] | Android Central
  83. Woyke, Elizabeth (September 26, 2008). „Android's Very Own Font“. Forbes. Архивирано од изворникот на 2012-06-29. Посетено на 2012-02-16.
  84. Murphy, Mark (2010), L'art du développement Android 2 (француски), Pearson Education France, стр. ii, ISBN 978-2-7440-2451-1
  85. „Brand Guidelines“. Android. Посетено на 2012-02-16.
  86. „Smart phones defy slowdown“. Canalys. 17 August 2009.
  87. „Smart phone market shows modest growth in Q3“. Canalys. 3 November 2009.
  88. 88,0 88,1 NPD group, May 2010 „Android hits top spot in U.S. smartphone market“. August 4, 2010. Посетено на 2012-02-20.
  89. „North American smart phone shipments to exceed 65 million units in 2010“. Canalys. 17 March 2010.
  90. „comScore Reports February 2010 U.S. Mobile Subscriber Market Share“. Comscore. April 5, 2010.
  91. Sarno, David (12 May 2010). „Google's Android smart-phone sales leapfrog Apple's iPhone“. Los Angeles Times.
  92. 92,0 92,1 Charles Arthur (23 June 2010). „Google 'activating 160,000 Android phones a day'. The Guardian.
  93. „Apple takes the lead in the US smart phone market with a 26% share“. Canalys. 1 November 2010.
  94. 94,0 94,1 „Gartner Says Sales of Mobile Devices Grew 5.6 Percent in Third Quarter of 2011; Smartphone Sales Increased 42 Percent“. November 15, 2011. Посетено на 2012-02-16.
  95. „comScore Reports September 2010 U.S. Mobile Subscriber Market Share“. Comscore.com. November 3, 2010. Посетено на 2012-02-20.
  96. „Apple iOS Platform Outreaches Android by 59 Percent in U.S. When Accounting for Mobile Phones, Tablets and Other Connected Media Devices“. comScore. April 19, 2011. Посетено на 2012-02-20.
  97. „Android increases smart phone market leadership with 35% share“. 4 May 2011. Посетено на 2012-06-05.
  98. Barra, Hugo (May 10, 2011). „Android: momentum, mobile and more at Google I/O“. The Official Google Blog. Посетено на 2012-02-16.
  99. Andy Rubin (Jun 28, 2011). „There are now over 500,000 Android devices activated every day, and it's growing at 4.4% w/w“.
  100. „As Android Solidifies Lead, Google Acquisition Has Potential to Revitalize Flagging Motorola“. The NPD Group. 22 August 2011.
  101. „Android takes almost 50% share of worldwide smart phone market“. August 1, 2011. Посетено на 2012-02-16.
  102. Kumparak, Greg (July 14, 2011). „Android Now Seeing 550,000 Activations Per Day“. Techcrunch. Посетено на 2012-02-16.
  103. Erick Schonfeld (October 13, 2011). „Larry Page: Mobile Revenues At $2.5 Billion Run-Rate, 190 Million Android Devices“. TechCrunch. Посетено на 2012-02-16.
  104. Lance Whitney (November 17, 2011). „Google: 200 million Android devices now active worldwide“. CNET News. Посетено на 2012-02-16.
  105. Charlie Sorrel (October 19, 2011). „Only 3.8 Million Honeycomb Tablets Sold So Far“. Wired.com. Посетено на 2012-02-16.
  106. Schonfeld, Erick (December 22, 2011). „Android Phones Pass 700,000 Activations Per Day, Approaching 250 Million Total“. TechCrunch. AOL. Посетено на 2012-02-15.
  107. Andy Rubin (February 27, 2012). „Android@Mobile World Congress: It's all about the ecosystem“.
  108. „Android Platform Versions“. Android Developers. May 1, 2012. Посетено на May 2, 2012. Based on the number of Android devices that have accessed Android Market within a 14-day period ending on the data collection date noted below.
  109. Boulton, Clint (October 21, 2008). „Google Open-Sources Android on Eve of G1 Launch“. eWeek. Посетено на 2012-02-17.
  110. Bort, Dave (October 21, 2008). „Android is now available as open source“. Android Open Source Project. Архивирано од изворникот на February 28, 2009. Посетено на 2012-02-16.
  111. „Licenses: Android Open Source“. Android Open Source Project. Посетено на 2012-02-16.
  112. Ryan Paul (November 6, 2007). „Why Google chose the Apache Software License over GPLv2 for Android“. Ars Technica. Посетено на 2012-02-16.
  113. „Frequently Asked Questions: What is involved in releasing the source code for a new Android version?“. Android Open Source Project. Посетено на 2012-02-16.
  114. Bray, Tim (April 6, 2011). „Android Developers Blog: I think I'm having a Gene Amdahl moment“. Android-developers.blogspot.com. Посетено на 2012-02-16.
  115. Jerry Hildenbrand (March 24, 2011). „Honeycomb won't be open-sourced? Say it ain't so!“. Androidcentral.com. Посетено на 2012-02-16.
  116. Thom Holwerda (November 14, 2011). „Android 4.0 Ice Cream Sandwich Source Code Released“. OSNews. Посетено на 2012-02-16.
  117. Niccolai, James (August 12, 2010). „Update: Oracle sues Google over Java use in Android“. Computerworld. International Data Group Inc. Посетено на 2012-02-16.
  118. „Oracle seeks up to $6.1 billion in Google lawsuit“. Reuters. June 18, 2011. Посетено на September 7, 2011.
  119. „Judge tosses Oracle's $6.1 billion damage estimate in claim against Google“. MercuryNews.com. July 22, 2011. Посетено на September 7, 2011.
  120. Singel, Ryan (October 5, 2010). „Calling Oracle Hypocrit“. Wired. Посетено на 2012-02-16.
  121. Josh Lowensohn (May 23, 2012). „Jury clears Google of infringing on Oracle's patents“. ZDNet. Посетено на 2012-05-25.
  122. Joe Mullin (May 31, 2012). „Google wins crucial API ruling, Oracle's case decimated“. Ars Technica. Посетено на 2012-06-01.
  123. „Microsoft collects license fees on 50% of Android devices, tells Google to "wake up". Ars Technica. Посетено на 2012-02-16.
  124. Mikael Ricknäs (September 28, 2011). „Microsoft signs Android licensing deal with Samsung“. Computerworld. Посетено на 2012-02-16.
  125. Jacqui Cheng (August 3, 2011). „Google publicly accuses Apple, Microsoft, Oracle of patent bullying“. Посетено на 2012-02-16.
  126. Casey Johnston (August 15, 2011). „Google, needing patents, buys Motorola wireless for $12.5 billion“. Посетено на 2012-02-16.
  127. Paul, Ryan (January 4, 2012). „Google buys another round of IBM patents as its Oracle trial nears“. www.arstechnica.com. Посетено на 2012-02-16.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]