Agrimonia
| Agrimonia | |
|---|---|
 | |
| Agrimonia eupatoria | |
| Научна класификација [ у ] | |
| Непознат таксон (попр): | Agrimonia |
| Вид: | Agrimonia |
| Научен назив | |
| Agrimonia Tourn. ex L. | |
| Species | |
|
About 15 species; see text | |
Agrimonia е род од 12-15 видови повеќегодишни тревни скриеносеменици од семејството Рози, по потекло од умерените региони на Северната полутопка, со еден вид и во Африка.
Видовите Agrimonia се користат како храна од страна на ларвите на некои видови пеперуги, вклучувајќи го и Pyrgus (забележан на A. eupatoria) и сивкавата дебелоглавка.
Опис
[уреди | уреди извор]Многугодишни тревести растенија со вертикални разгранети стебла, Целото растение со прости влакна и со точкасти жлезди. Листовите непарно перести, со мали ливчиња помеќу паровите од поголеми ливчиња, ливчињата по работ напилени. Соцветијата до 30 цм долги. Цветовите по главната оска, со куси дршки, со 2 прицветничиња, хермафродитни, по прецветувањето се свиткуваат надолу. Чашкините ливчиња 5. по прецветувањето се свиткуваат навнатре и трајно остануваат на плодот, епикаликс нема. Хипантиумот ѕвонест, останува тврд, а на врвот по работ е со кукести четинки. Венечните ливчиња 5, жолти. Прашниците 5-20. Плодникот од 2 карпели. Во хипантиумот се развиваат 1-2 оревчиња.[1]
Видови
[уреди | уреди извор]- Agrimonia eupatoria – (Европа, Азија, Африка)
- Agrimonia gryposepala – (Северна Америка)
- Agrimonia incisa – (Северна Америка)
- Agrimonia coreana – (источна Азија)
- Agrimonia microcarpa – с (Северна Америка)
- Agrimonia nipponica – (источна Азија)
- Agrimonia parviflora – (Северна Америка)
- Agrimonia pilosa – (источна Европа, Азија)
- Agrimonia procera - (Европа)
- Agrimonia pubescens – (Северна Америка)
- Agrimonia repens – (југозападна Азија)
- Agrimonia rostellata – (Северна Америка)
- Agrimonia striata – (Северна Америка)
Употреба
[уреди | уреди извор]Во античко време, се користела во бањи на стапала и за лекување на уморни стапала.[2] Agrimonia има долга историја на медицинска употреба. Античките Грци ја користеле Agrimonia за лекување на очни заболувања, а од неа се правеле напивки за дијареја и нарушувања на жолчното кесе, црниот дроб и бубрезите.[3] Англосаксонците ја вареле Agrimonia во млеко и ја користеле за подобрување на еректилната функција. Тие, исто така, правеле раствор од листовите и семките за заздравување на рани; што продолжило во средниот век и потоа, во препарат наречен eau d'arquebusade, или „вода од мускета“.[4] Се додавал во чај како пролетен тоник.[2] Според Германската федерална комисија за фитотерапија - монографија Agrimonia, објавена 1990 година, може да се примени при „блага, неспецифична, акутна дијареја“ и „воспаление на оралната и фарингеалната мукоза“, а надворешната апликација се користела при „благо, површинско воспаление на кожата“.
Фолклор
[уреди | уреди извор]Традиционалниот британски фолклор вели дека ако гранче од Agrimonia eupatoria се стави под главата на некој човек, тој ќе спие сè додека не го отстрани.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Мицевски, Кирил (2001). Флора на Република Македонија Том I, св. 4. Скопје: МАНУ. стр. 921–922.
- 1 2 C. F. Leyel (1946). Compassionate Herbs. Faber and Faber Limited.
- ↑ Galen (Κλαύδιος Γαληνός), De methodo medendi 13.920K. doi:10.4159/DLCL.galen-method_medicine.2011.
- ↑ Grieve, Margaret (1931). A Modern Herbal (Hypertext version. изд.). Hafner Pub. стр. Agrimony. Посетено на 14 December 2021.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Agrimonia L. — Атлас на жива Австралија
- „Агримонија (Agrimonia eupatoria, pilosa, grysopetela и други видови)“ — Форум за билки
|