884 Пријам

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
884 Пријам
Откривање [1]
ОткривачМакс Волф
Откриено воХајделбершка опсерваторија
Откриено22 септември 1917
Ознаки
MPC ознака884 Пријам
Наречена по
Пријам
(старогрчка митологија)[2]
1917 CQ · 1929 XX
1938 KE
Јупитеров тројанец[3]
(Тројански логор)[4]
Орбитални особености [1]
Епоха 31 јули 2016 (ЈД 2457600,5)
Параметар на неодреденост 0
Лак на набљудување98,49 а (35,973 d)       
Апхел5,8120 АЕ
Перихел4,5522 AU
5,1821 AU
Занесување0,1216
11,80 а (4,309 d)
207,45°
0° 5м 0.6с / ден
Наклон8,9139°
301,56°
335,63°
Јупитерово НОПР0,42 AU
Јупитеров Тисеранов параметар2,9610
Физички особености
Димензии96,29 км (пресметани)[5]
101.09±0.54 км[6]
119.99±2.13 км[7]
6.854±0.002 h[8]
6.8605±0.0005 h[9]
6.8615±0.0005 h[10]
6.866±0.004 h[11]
6.894±0.020 h[11]
0.037±0.001[7]
0.044±0.002[6]
0.057 (претпоставка)[5]
B–V = 0,718[1] · 0,820[10]
U–B = 0,229[1]
V–R = 0,450[12] · 0,460[10]
спектрална класа = D[1] · D[5][13]
8.71±0.25[13]
8,81[1][5][7]
8,98[6]
8.98±0.02[10]

884 Пријам — привремена ознака 1917 CQ редок вид на Јупитеров тројанец од Тројанскиот логор, со пречник приближно од 100 км. Откриен е на 22 септември 1917 година од германскиот астроном Макс Волф во Хајделбершката опсерваторија во јужна Германија.[3]

Според спектралната класа, темното и црвеникаво тело е припадник на ретката класа D. Од 2016 година, познати се 46 астероиди кои се припадници на оваа спектрален тип.[14] Во орбита е на следечкиот Тројански логор, во Јупитеровата L5 Лангранжијанова точка, 60° зад орбитата на гасовитиот џин (Погледајте Тројанците во астрономијата). Астероидот е во орбита на Сонцето на растојание од 4,6–5,8 АЕ еднаш на секои 11 години и 10 месеци (4.309 денови). Орбитата има занес од 0,12 и наклон од 9° во однос на еклептиката.[1] Астероидовиот набљудувачки лак почнува 2 месеци по неговата официјалната дата на откривање, а првите снимени набљудувања се направени во хајделберг во ноември 1917 година.[3]

Според истражувањата изведени од јапонскиот сателит Акари и мисијата NEOWISE на НАСА преку Широкозафатниот ифнрацрвно-прегледен истражувач, асероидот има пречници од 101,1 и 120,0 км и површината има албедо од 0,037 и 0,044.[6][7] Според Соработна астероидна светлокривна врска претпоставува за стандардно албедо за јаглеродни астероиди од 0,057 и пресметале пречник од 96,3 км, заснован на апсолутната величина од 8,81.[5]

Добиени се неколку светлосни криви од фотометриските набљудувања на астероидот. Добиен е вртежен период меѓу 6,85 и 6,90 часа со промена на светлинската величина од 0,23 и 0,40. Првите две сетлосни криви биле добиени од страна на Стефано Мотола во јануари 1993 година и октомври 2001 година, во соработка со Клас-Ингвар Лагерквист и Марко Делбо од соодветните Квинстабергова и Торинска опсерваторија, (U=3/2+).[11] Двете добро определени светлосни криви биле добиени и од Роберт Стивенс и Линда Френч при Центарот за изучување на Сончевиот систем и Веслијанскиот универзитет на Илиноис во јули 2010 годинаи јануари 2015 година со (U=3/3).[8][9] Во продолжение,набљудувањата украинските астрономи во август 010 година биле искористени за да се добие добро дефинирана светлосна крива со (U=3).[10]

Астероидот е наречен по Пријам, кралот на троја за време на Тројанската војна. Јупитеровите торјанци 624 Хектор и 3317 Парис се наречени по неговите синови Парис и Хектор (H 86).[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 „JPL Small-Body Database Browser: 884 Priamus (1917 CQ)“ (2016-05-05 last obs.). Jet Propulsion Laboratory. конс. 18 August 2016. 
  2. 2,0 2,1 Schmadel, Lutz D. (2007). Dictionary of Minor Planet Names – (884) Priamus. Springer Berlin Heidelberg. стр. 80. ISBN 978-3-540-00238-3. http://link.springer.com/referenceworkentry/10.1007/978-3-540-29925-7_885. посет. 18 август 2016 г. 
  3. 3,0 3,1 3,2 „884 Priamus (1917 CQ)“. Minor Planet Center. конс. 18 August 2016. 
  4. „List of Jupiter Trojans“. Minor Planet Center. 20 June 2016. конс. 18 August 2016. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 „LCDB Data for (884) Priamus“. Asteroid Lightcurve Database (LCDB). конс. 18 August 2016. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Mainzer, A.; Grav, T.; Masiero, J.; Hand, E.; Bauer, J.; Tholen, D.; McMillan, R. S.; Spahr, T.; и др. (ноември 2011 г). NEOWISE Studies of Spectrophotometrically Classified Asteroids: Preliminary Results. „The Astrophysical Journal“ том  741 (2): 25. doi:10.1088/0004-637X/741/2/90. Bibcode2011ApJ...741...90M. http://arxiv.org/pdf/1109.6407v1.pdf. посет. 18 август 2016 г. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Usui, Fumihiko; Kuroda, Daisuke; Müller, Thomas G.; Hasegawa, Sunao; Ishiguro, Masateru; Ootsubo, Takafumi; Ishihara, Daisuke; Kataza, Hirokazu; и др. (октомври 2011 г). Asteroid Catalog Using Akari: AKARI/IRC Mid-Infrared Asteroid Survey. „Publications of the Astronomical Society of Japan“ том  63 (5): 1117–1138. doi:10.1093/pasj/63.5.1117. Bibcode2011PASJ...63.1117U. http://pasj.oxfordjournals.org/content/63/5/1117.full.pdf+html. посет. 18 август 2016 г. 
  8. 8,0 8,1 Stephens, Robert D.; Coley, Daniel R.; French, Linda M. (јули 2015 г). Dispatches from the Trojan Camp - Jovian Trojan L5 Asteroids Observed from CS3: 2014 October - 2015 January. „The Minor Planet Bulletin“ том  42 (3): 216–224. ISSN 1052-8091. Bibcode2015MPBu...42R.216S. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2015MPBu...42R.216S. посет. 18 август 2016 г. 
  9. 9,0 9,1 French, Linda M.; Stephens, Robert D.; Lederer, Susan M.; Rohl, Derrick A. (јануари 2011 г). The Lightcurve of Jovian Trojan Asteroid 884 Priamus. „The Minor Planet Bulletin“ том  38 (1): 2–3. ISSN 1052-8091. Bibcode2011MPBu...38....2F. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2011MPBu...38....2F. посет. 18 август 2016 г. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Shevchenko, V. G.; Belskaya, I. N.; Slyusarev, I. G.; Krugly, Yu. N.; Chiorny, V. G.; Gaftonyuk, N. M.; Donchev, Z.; Ivanova, V.; и др. (јануари 2012 г). Opposition effect of Trojan asteroids. „Icarus“ том  217 (1): 202–208. doi:10.1016/j.icarus.2011.11.001. Bibcode2012Icar..217..202S. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2012Icar..217..202S. посет. 18 август 2016 г. 
  11. 11,0 11,1 11,2 Mottola, Stefano; Di Martino, Mario; Erikson, Anders; Gonano-Beurer, Maria; Carbognani, Albino; Carsenty, Uri; Hahn, Gerhard; Schober, Hans-Josef; и др. (мај 2011 г). Rotational Properties of Jupiter Trojans. I. Light Curves of 80 Objects. „The Astronomical Journal“ том  141 (5): 32. doi:10.1088/0004-6256/141/5/170. Bibcode2011AJ....141..170M. http://iopscience.iop.org/article/10.1088/0004-6256/141/5/170/pdf. посет. 18 август 2016 г. 
  12. Chatelain, Joseph P.; Henry, Todd J.; French, Linda M.; Winters, Jennifer G.; Trilling, David E. (јуни 2016 г). Photometric colors of the brightest members of the Jupiter L5 Trojan cloud. „Icarus“ том  271: 158–169. doi:10.1016/j.icarus.2016.01.026. Bibcode2016Icar..271..158C. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2016Icar..271..158C. посет. 18 август 2016 г. 
  13. 13,0 13,1 Veres, Peter; Jedicke, Robert; Fitzsimmons, Alan; Denneau, Larry; Granvik, Mikael; Bolin, Bryce; Chastel, Serge; Wainscoat, Richard J.; и др. (ноември 2015 г). Absolute magnitudes and slope parameters for 250,000 asteroids observed by Pan-STARRS PS1 - Preliminary results. „Icarus“ том  261: 34–47. doi:10.1016/j.icarus.2015.08.007. Bibcode2015Icar..261...34V. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2015Icar..261...34V. посет. 18 август 2016 г. 
  14. „JPL Small-Body Database Search Engine: [ spec. type = D (Tholen) or type = D (SMASSII) ]“. JPL Solar System Dynamics. конс. 18 August 2016. 

External links[уреди | уреди извор]