2011 QF99

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
2011 QF99
Откривање
Откриено воМауна Кеа
Откриено29 август 2011[1]
(првото набљудување)
Ознаки
Урански тројанец[2]
кентаур[1] · далечна[3]
Орбитални особености [1]
Епоха 4 септември 2017 (ЈД 2458000.5)
Параметар на неодреденост 3
Лак на набљудување3,97 а (1.449 денови)
Афел22,422 ае
Перихел15,659 ае
19,040 ае
Занесеност0,1776
83,08 а (30.346 денови)
283.84°
0° 0м 42.84с / ден
Наклон10,833°
222,52°
288,25°
Физички особености
0,05 (претпоставено)[2]
9,6 (R-појас)[2]
9,7[1]

2011 QF99мала планета од надворешниот Сончев Систем и првиот забележан Урански тројанец. Измерено е дека има пречник од 60 km, и претпоставено албедо од 0,05.[2][4] Првпат е забележано на 29 август 2011 година за време на изведувањето на дабокиот преглед на Заднептунците со помош на Канадско-Француско-Хавајскиот телескоп, но препознавањето на телото како Урански тројанец не се случило се до 2013 година.[2][5]

2011 QF99 привремено е во орбита околу Урановата L4 Лангранжова точка (водејќи го Уран). Ќе продолжи да либрира околу L4 во следните 70.000 years и ќе остане во Урановата соорбитала во седните три милиони години. Според веќе изнесеното 2011 QF99 е привремен Уранов тројанец, Кентаур зафатен од планетата пред долг временски период.[2][6]

За Урановите тројанци е очекувано да се нестабилни и се верува дека ниту еден од нив не би бил создаден од првилчниот материјал. Симулација довела до закчучок дека во кој и да е даден период, 0,4% од Кентаурите во расеаното население во растојание од 34 AU ќе бидат Уранови соорбиталци, од тие околу 64% (0,256% од сите Кентаури) ќе имаат потковичеста орбита, 10% (0,04%) ќе бидат квазисателити, и 26% (0,104%) ќе бидат тројанци (подеднакво распределени меѓу групите во L4 и L5).[2] Втор Урански тројанец, 2014 YX49, бил објавен во 2017 година.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 „JPL Small-Body Database Browser: (2011 QF99)“ (2012-10-21 last obs.). Jet Propulsion Laboratory. Посетено на 12 октомври 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Alexandersen, M.; Gladman, B.; Greenstreet, S.; Kavelaars, J. J.; Petit, J. -M.; Gwyn, S. (2013). „A Uranian Trojan and the Frequency of Temporary Giant-Planet Co-Orbitals“. Science. 341 (6149): 994–997. arXiv:1303.5774. Bibcode:2013Sci...341..994A. doi:10.1126/science.1238072. PMID 23990557.
  3. „2011 QF99“. Minor Planet Center. Посетено на 12 октомври 2017.
  4. Choi, C. Q. (29 август 2013). „First 'Trojan' Asteroid Companion of Uranus Found“. Space.com web site. TechMediaNetwork. Посетено на 3 септември 2013.
  5. Alexandersen, M.; Kavelaars, J.; Petit, J.; Gladman, B. (18 март 2013). „MPEC 2013-F19: 2011 QF99“. IAU. Посетено на 3 септември 2013. Наводот journal бара |journal= (help)
  6. de la Fuente Marcos, Carlos; de la Fuente Marcos, Raúl (22 мај 2014). „Comparative orbital evolution of transient Uranian co-orbitals: exploring the role of ephemeral multibody mean motion resonances“. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 441 (3): 2280–2295. arXiv:1404.2898. Bibcode:2014MNRAS.441.2280D. doi:10.1093/mnras/stu733.
  7. de la Fuente Marcos, Carlos; de la Fuente Marcos, Raúl (15 мај 2017). „Asteroid 2014 YX49: a large transient Trojan of Uranus“. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 467 (2): 1561–1568. arXiv:1701.05541. Bibcode:2017MNRAS.467.1561D. doi:10.1093/mnras/stx197.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]


Предлошка:2011 in space