Прејди на содржината

Шигирска скулптура

Од Википедија — слободната енциклопедија

Шигирска скулптура, или Шигир идол (руски: Шигирский идол),е најстарата позната дрвена скулптура во светот.[1]

Се претпоставува дека дека е од пред 11.500 години, или за време на раниот Холоцен, што е двојно постара од Големата пирамида во Египет. Откриен е во 1890 година во руско тресетно мочуриште и е изложена во Регионалниот музеј на локалната наука во Свердловск во Екатеринбург, Русија.

Откритие

[уреди | уреди извор]

Скулптурата е откриена на 24 јануари 1890 година на длабочина од 4 м (13 ст) во тресетното мочуриште на Шигир, на источната падина на Среден Урал, во близина на селото Калата 100 kм (330,000 ст) од Екатеринбург. Истрагите во оваа област започнаа 40 години порано, по откривањето на различни праисториски предмети во отворен рудник за злато.

Откако ила откриена, од тресетното земјиште ила извлекувана во десет делови.. Професорот Д. И. Лобанов ги реконструирал и составил сите фрагменти со што го доил целосниот оригинален изглед. 28 м (91.9 ст) висока.[2]

Во 1914 година, археологот Владимир Толмачев предложил варијанта на оваа реконструкција со интегрирање на неискористените фрагменти. Според неговата реконструкција, скулптурата ила во висина од53 м (173.9 ст).

Подоцна, некои од овие фрагменти биле изгубени, па останале само цртежите на Толмачев.

Датирање

[уреди | уреди извор]
„Малиот“ Шигирски Идол.

Почетното радиокарбонско датирање спроведено од Г. И. Зајцева од Предлошка:Меѓујазична врска мулти во Санкт-Петербург, потврдено од страна на Руската академија на мулти Гланскиот институт на {{| Sciences|ru|3=Геологический институт РАН|lt=Геолошки институт}} од Руската академија на науките во Москва, седатирала од 9.500 години. Во 1990 кога било извршено првото датирање со радиојаглерод, научниците сугерирале дека датирањето е неточно, бидејќи тие верувале дека ловците-собирачи кои ја населувале областа пред 9.500 години не би биле способни да изработат и украсуваат таков масивен скулптурален објект.

Подоцнежната германска анализа констатирала старост од 11.500 години. Тоа е најстарата дрвена скулптура од ваков вид позната во светот. Вообичаено, дрвото се деградира во повеќето средини при што тешко се открива како артефакт за ареолошки истражувања во спореда како другите материјали - камен и метал.

Во 2021 година, во списанието Меѓународниот кватернер, истражувачите од Универзитетот во Гетинген и Институтот за археологија на Руската академија на науките ги објавија резултатите од серијата неодамнешни AMS-резултати кои го потврдуваат датирњето на Идолот. Ова датирање ја прави најстарата позната монументална дрвена скулптура во светот. Истражувачите забележуваат дека, иако се уште не е позната каква било директна паралела со ова откритие, сепак, контекстуализацијата може да биде потпомогната од некои многу ограничени докази за дрвени предмети од палеолитот

Некои од долните лица на скулптурата се видливи на оваа слика

Скулптурата е издлабена од ариш. Како што е идентификувано од годовите , дрвото било старо најмалку 159 години кога било соборено. За резбање на линиите се користеле камени алатки. Горниот дел е глава со лице со очи, нос и уста. Телото е рамно и правоаголно. Геометриските мотиви ја красат нејзината површина, вклучувајќи цик-цак линии и приказ на човечки лица и раце.Хоризонталните линии на ниво на градниот кош може да претставуваат ребра, а линиите во шеврони го покриваат остатокот од она што често се опишува како тело;

Научниците забележаа дека декорацијата на идолот Шигир е слична на онаа на најстарите познати монументални камени урнатини, во Гебекли Тепе во Турција.

Орнаментацијата на скулптурата е издлабена со помош на три различни големини на длета.

Откритието ги наруши ставовите на научниците за тоа кога луѓето почнале да прават ритуална уметност, наспроти видот на реалистична уметност што се гледа во Пештерите Ласко.

Зачувување

[уреди | уреди извор]

Жилин изјави дека скулптурата е направена од ариш, кој е природно фитонциден, а потоа зачуван во мочуриште кое има киселина, анаеробна средина, која ги убива микроорганизмите и исто така има ефект потемнување. немаа корист од истите необични услови и затоа не беа зачувани.[3]


  1. ↑ „ШИГИРСКИЙ ИДОЛ“. Архивирано од изворникот на 2025-02-14. Посетено на 2025-04-05.
  2. ↑ „ШИГИРСКИЙ ИДОЛ“. Архивирано од изворникот на 2025-08-12. Посетено на 2025-04-05.
  3. ↑ ШИГИРСКИЙ ИДОЛ


Надворешни наводи

[уреди | уреди извор]

57°22′51″N 60°08′27″E / 57.3809°N 60.1407°E / 57.3809; 60.1407