Прејди на содржината

Црква „Св. Петка“ - Селник

Од Википедија — слободната енциклопедија
Света Петка

Поглед на црквата

македонска православна црква
ЕпархијаБрегалничка
Архијерејско намесништвоДелчевско
ПарохијаЅвегорска
Местоположба

Карта

Координати42°01′26.1″N 22°43′22.9″E / 42.023917°N 22.723028°E / 42.023917; 22.723028
МестоСелник
ОпштинаДелчево
ДржаваМакедонија
Општи податоци
ПокровителСвета Петка
ЗографЈован Комнов
Архитектонски опис
Архит. типеднокорабна

Света Петка — главна селска црква во селото Селник.[1] Сместена е на неколку стотина метри лево од патот кој води од Драмче кон Селник. Црквата е прогласена за споменик на културата од национално значење од страна на Министерството за култура на Македонија.[2]

Историја

[уреди | уреди извор]

Точни податоци за изградбата на црквата не се достапни, но според трите слоја на фрескоживописот, од кои првиот е некаде од XIII-XIV век, се претпоставува дека истата била изградена некаде во XIV век.[3]

Врз основа на зачуваниот ктиторски натпис, изградена е во „тешко време“, кога столувал „новиот епископ Прохор“.[4]

Во 2001 година, црквата била реконструирана, а во дворот биле изградени помошни објекти. Секоја година на 27 октомври, т.е. на празникот Петковден, во црквата се организира голем собор.[2]

Архитектура

[уреди | уреди извор]

Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и е покриена со камени плочки. Градена е од кршен камен и вар.[2] Над влезната врата има ниша со фреска на која е прикажана Света Петка.

Внатрешноста на црквата е зографисана. Ја живописал Јо(ван) Комнов, најверојатно во третата деценија на XII век. Ѕидното сликарство е стилски блиско на недалечниот алински манастир „Св. Спас“ во Бугарија (1626).[4]

Во сликаната програма се вклучени локалните пустиножители Св. Јоаким Осоговски и Св. Јоан Рилски.[4]

Фрескоживописот се состои од три слоја, од кои првиот е некаде од XIII-XIV век, додека следниот од XVI век, односно од времето на архиепископот Прохор Охридски. Натписите се словенски и сведочат за продолжувањето на словенската култура во време на отоманското владеење. Целата црква е живописана, но голем дел од фреските се оштетени. Иконостасот со царските двери и иконите биле изработени во 1906 година од страна на зографот Гаврил.[2][3]

Галерија

[уреди | уреди извор]

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 31.
  2. 1 2 3 4 Илиевска-Арсова, В. (2011). „Пијанец-Малеш, изобилство од сонце и насмевки![мртва врска]“. Штип, Центар за развој на Источен плански регион. стр. 31.
  3. 1 2 Звегорска парохија Архивирано на 30 септември 2018 г.“. Брегалничка епархија.
  4. 1 2 3 Ристовски, Блаже, уред. (2009). „„Света Петка"“. Македонска енциклопедија. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1311. Text "series " ignored (help)

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]