Прејди на содржината

Црква „Св. Петка“ - Песодер

Координати: 40°47′7″N 21°14′51″E / 40.78528° СГШ; 21.24750° ИГД / 40.78528; 21.24750
Од Википедија — слободната енциклопедија
Света Петка
Αγίας Παρασκευής
Поглед на црквата
Карта
40°47′7″N 21°14′51″E / 40.78528° СГШ; 21.24750° ИГД / 40.78528; 21.24750
МестоПесодер, Леринско
ЗемјаЕгејска Македонија, Грција
ВероисповедЦариградска патријаршија
Архитектура
Културнонаследна категоријаспоменик на културата
Архит. типтрикорабна базилика
Изградба1848
Управа
Архијерејско намесништвоПреспанско
ЕпархијаЛеринско-преспанско-еордејска

Света Петка (грчки: Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Песодер, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.[1][2]

Точната година на изградба е непозната. Храмот е обновен во 1848 г.[3] Најраните икони во него се од 1730 г., видливо од долниот лев дел на царските двери. Сепак, дверите веројатно се донесени од постара црква. Самата црква е во облик на проста камена трикорабна базилика со машки влез од север и женски влез од запад. Во 1906 г. од северозападната страна е изградена камбанарија по нарачка на архимандритот Модест; таа е од камен и висински поделена на три дела. Уметничка вредност имаат иконостасот, амвонот и владичкиот престол, кои се резбани. Над столбовите има фрески со светци.[1] Иконата „Христос Голем Архијереј“ (1849) е дело на браќата зографи Васил и Јован од јанинското село Воштина и потпишана „χειρ Βασιλείου και Ιωάννου των αδελφών“.[4]

Во параклисот „Св. Харалампиј“ сместен во дворот на црквата во 1904 г. е погребана главата на големогрчкиот деец Павлос Мелас, која таму останала три години.[3]

Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.[5]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής“. βλαχόφωνοι Έλληνες. Посетено на 8 декември 2014.
  2. „Αγία Παρασκευή – Πισοδέρι“. Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας. Посетено на 1 јануари 2016.
  3. 3,0 3,1 „Πολιτιστικά μνημεία“. Ο υγρότοπος των Πρεσπών. Посетено на 10 јануари 2015.
  4. Δρακοπούλου, Ευγενία (2010). Έλληνες ζωγράφοι μετά την Άλωση (1450-1850), τόμος 3, Αβέρκιος - Ιωσήφ (Συμπληρώσεις-Διορθώσεις) (грчки). Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. стр. 181. ISBN 978-960-7916-94-5. Архивирано од изворникот на 2021-10-29. Посетено на 2022-04-17. Занемарен непознатиот параметар |lang-hide= (help)
  5. „ΥΑ 15813/19-12-1961 - ΦΕΚ 36/Β/3-2-1962“. Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на 20 јули 2020.