Црвенорак тамарин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Црвенорак тамарин[1]
Saguinus midas flk24863753.jpg
Научна класификација
Царство: Животни
Колено: Хордови
Класа: Цицачи
Ред: Примати
Семејство: Канџести мајмуни
Род: Тамарин
Вид: Црвенорак тамарин
Биномен назив
Saguinus midas
(Linnaeus, 1758) [3]
Распространетост на црвеноракиот тамарин

Црвенорак тамарин, наречен и златнорак тамарин или црвенодланкест тамарин (науч. Saguinus midas) — примат од семејството на канџестите мајмуни (Callitrichidae) наречен црвенкасто-портокаловата крзно на стапалата и шепите. Потекнува од шумовитите предели северно од Амазон во Бразил, Гвајана, Француска Гвајана, Суринам и можеби Венецуела.[2] Јужно од Амазон живеат тамарини кои немаат екстремитети во поинаква боја, и за кои се сметало дека припаѓаат на овој вид, но подоцна е утврдено дека се работи за видот црн тамарин.

Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.[4]

Физички особености[уреди | уреди извор]

Ова животно е долго 20,5-28 см без опашката, а 31-44 см со неа. Тежи 400-550 г. Живее околу 10 години во дивина и 16 во заробеништво.

Поведение и размножување[уреди | уреди извор]

Живее во групи од 4 до 15 единки кои меѓусебно соработуваат дотолку што во рамките на групата нема конкуренција, дури ни меѓу мажјаците. Кога ќе дојде сезоната, во групата се пари само една женка, а другите го потиснуваат инстинктот. Бременоста трае 140–170 дена и се раѓаат обично по две младенчиња. За мајмунчињата претежно се грижи таткото, и ги дава на мајката само на цицање, но во негата помага целата група. Најголем приоритет на групата е безбедноста, и кога една единка е во неволја, цела група доаѓа на припомош. Црвеноракиот тамарин е територијално животно и знае да биде агресивен, со остри очници и канџи на сите прсти освен на палците на нозете.

Имаат исклучителни искачувачки способности и највеќе време проведуваат на ползавците и гранките на дрвјата. Се одликуваат со голема брзина и подвижност, како и способност за скокање на земја од високо (до 18 м) без да се повредат. Се хранат со плодови, цветови, инсекти, жаби, пајаци, гуштери и нектар.[2] Природни непријатели им се малите мачки, грабливите птици и змиите.

Територија[уреди | уреди извор]

Територијата на црвеноракиот тамарин се шири за сметка на онаа на двобојниот тамарин, истиснувајќи го по пат на меѓувидова конкуренција.[2][5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Groves, C. (2005). Wilson, D. E., & Reeder, D. M (уред.) (уред.). Mammal Species of the World (изд. III.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. стр. 135. ISBN 0-801-88221-4.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Saguinus midas. IUCN Red List. Version 2008. International Union for Conservation of Nature. 2008. Посетено на 2 January 2009.
  3. Linnaeus, Carl (1758). Systema naturæ. Regnum animale (изд. 10.). стр. 28. Посетено на 19 November 2012.
  4. „Цицачи“. Зоо Скопје. Посетено на 30 мај 2015.
  5. Röhe, F. (2006). Área de contato entre as distribuições geográficas de Saguinus midas e Saguinus bicolor (Callitrichidae-Primates): a importância de interações e fatores ecológicos. Dissertação de Mestrado — INPA/UFAM. стр. 71.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]