Цариградски Вилает

Константиније / Истанбул
	Константиније / Истанбул
	Цариград на Османлиското Царство
	Местоположба на Цариград
Составни делови	{{{entities}}}
Историја
	Население
Денес во	Турција

Цариградски Вилает или Истанбулски Вилает^[2] или Истанбулски Вилает (турски: Vilâyet-i İstanbul, француски: Vilayet de Constantinople) ― административна единица (вилает) од прво ниво на Отоманската Империја, опфаќајќи ја императорската престолнина Цариград (Истанбул).

Имал посебна организација, бидејќи бил под непосредна надлежност на министерот за полиција (Забтије назири; заптија), кој исполнувал улога еднаква на валијата во другите вилаети.^[3]

Вилаетот го вклучувал Цариград (Стамбол; внатрешниот град, на турски јазик познат како Истанбул) и квартовите Ејуп, Касим Пача, Пера и Галата и сите предградија од Силиври на Мраморното Море до Црното Море на европската страна и од Гили на Црното Море до крајот на Измитскиот Залив од азиска страна.^[3]

Во 1878 година, била создадена покраинска структура, со валија и покраински службеници за извршување на истите функции во Цариград што покраинските власти ги извршувале на друго место во Империјата.^[4]

Административни единици

Санџаци и кази, околу 1877 година:^[3]

Стамболски Санџак: кази Фатих-Султан-Мехмет, Ејуп, Картал, Принцевски Острови.
Перски Санџак: кази Галата, Јениќој.
Скутарски Санџак: каза на Бејкоз.
Бујукчемечки Санџак, каза Чаталџа.

Демографија

Вери во Цариградскиот Вилает

Место	Муслимани	Удел	Православни	Удел	Ерменци	Удел	Евреи	Удел	Останати	Удел	Вкупно
Население на Цариградскиот Вилает во 1914 г. ^[5]
Фатих (центар)	279.056	72,1 %	64.287	16,6 %	28.095	7,3 %	13.441	3,5 %	2.013	0,5 %	386.892
Бакирќој	28.967	61,8 %	11.221	23,9 %	5.954	12,7 %	364	0,8 %	390	0,8 %	46.896
Адалар	1.586	14,3 %	8.725	78,7 %	652	5,9 %	79	0,7 %	45	0,4 %	11.087
Бејоглу	117.267	44,9 %	75.971	29,1 %	30.642	11,7 %	31.080	11,9 %	6.135	2,4 %	261.095
Усќудар	70.447	63,1 %	19.832	17,8 %	13.949	12,5 %	6.836	6,1 %	579	0,5 %	111.643
Гебзе	26.220	81,6 %	5.856	18,2 %	47	0,2 %	0	0,0 %	21	0,1 %	32.144
Картал	8.257	45,0 %	6.862	37,4 %	3.216	17,5 %	13	0,1 %	0	0,0 %	18.348
Бејкоз	14.466	77,0 %	3.708	19,7 %	325	1,7 %	292	1,6 %	1	0,0 %	18.792
Шиле	14.168	61,4 %	8.913	38,6 %	0	0,0 %	0	0,0 %	0	0,0 %	23.081
Вкупно	560.434	61,6 %	205.375	22,6 %	82.880	9,1 %	52.126	5,7 %	9.163	1,0 %	909.978
Ерменци: 72.962 апостолски и 9.918 католици. Вилаетот имал вкупно 1.213 протестанти и 387 гркокатолици.

Поврзано

Историја на Истанбул

Наводи

1 2 3 4 „1914 Census Statistics“ (PDF). Turkish General Staff. стр. 605–606. Архивирано од изворникот (PDF) на 7 октомври 2011. Посетено на 17 јуни 2021.
↑ Geographical Dictionary of the World. Concept Publishing Company. стр. 1796. ISBN 978-81-7268-012-1. Посетено на 20 May 2013.
1 2 3 Baker, James (1877). Turkey in Europe. Cassell, Petter & Galpin. стр. 515–516.
↑ Stanford Jay Shaw; Ezel Kural Shaw (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press. стр. 94. ISBN 978-0-521-29166-8. Посетено на 17 јуни 2021.
↑ Karpat, Kemal (1985). Ottoman Population, 1830-1914: Demographic and Social Characteristics. University of Wisconsin Press. стр. 170–171. Архивирано од изворникот на 14 октомври 2013. Посетено на 21 октомври 2013.

[1914-census-1] 1 2 3 4 „1914 Census Statistics“ (PDF). Turkish General Staff. стр. 605–606. Архивирано од изворникот (PDF) на 7 октомври 2011. Посетено на 17 јуни 2021.

[2] Geographical Dictionary of the World. Concept Publishing Company. стр. 1796. ISBN 978-81-7268-012-1. Посетено на 20 May 2013.

[baker-3] 1 2 3 Baker, James (1877). Turkey in Europe. Cassell, Petter & Galpin. стр. 515–516.

[ShawShaw1977-4] Stanford Jay Shaw; Ezel Kural Shaw (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press. стр. 94. ISBN 978-0-521-29166-8. Посетено на 17 јуни 2021.

[5] Karpat, Kemal (1985). Ottoman Population, 1830-1914: Demographic and Social Characteristics. University of Wisconsin Press. стр. 170–171. Архивирано од изворникот на 14 октомври 2013. Посетено на 21 октомври 2013.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]