Цариградска конференција

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Бугарија според Цариградската конференција
Учесници на Цариградската конференција. Во средината Хенри Елиот и Николај Игнатиев.

Цариградската Конференција претставува состанок кој бил одржан помеѓу големите сили: Велика Британија, Русија, Франција, Германија, Австро-Унгарија и Италија, во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Конференцијата започнала на 23. декември 1876 година.[1], а завршила на 20 јануари 1877 година.[2]Целта на конференцијата била европските држави да ја зачуват целоста на Отоманската Империја. Најголем поборник за нејзин спас била Велика Британија.

Намерата била да се изработат нови проекти за решавање на проблемите во европскиот дел на Османската Империја. Биле изработени проекти за создавање на автономни провинции. Рускиот проект, изработен од кнез Алексеј Церетелев и американскиот конзул Јуџин Скаjлер, предвидувал единствена Бугарска автономна област, вклучувајќи ги Дунав вилает, Софискиот санџак, Пловдивскиот и Сливенскиот санџак, дел од Одринскиот вилает и делови на Македонија. Со него сепак не се согласили претставниците на другите големи сили и особено австро-унгарскиот министер за надворешни работи грофот Андраши и британскиот претставник Маркиз Солсбери. Така во конечниот план на конференцијата се наметнал британската предлог и Бугарија била разделена вертикално на два ентитета, т. н. Источен вилает и Западен вилает. Во друга провинција била одделена Босна. Организацијата на автономната власт требала да биде под меѓународна контрола. Но, Султанот во текот на конференцијата објавил дека вовел Устав со кој се гарантирале правата на сите граѓани во државата и ја игнорирал потребата од натамошни реформи. Со тајната подршка на Велика Британија, Султанот ги отфрлил сите предлози на Конференцијата. Во знак на протест, другите европски сили ги отповикале своите претставници.

Литература[уреди]

  • Conference de Constantinople. Reunions Préliminaires. Compte rendu No. 8. Scéance du 21 décembre 1876. Annexe III Bulgare. Règlement organique.
  • Further Correspondence respecting the affairs of Turkey. (With Maps of proposed Bulgarian Vilayets). Parliamentary Papers No 13 (1877).

Наводи[уреди]

  1. Correspondence respecting the Conference at Constantinople and the affairs of Turkey: 1876–1877. Parliamentary Papers No 2 (1877). p. 140.
  2. Turkey and the Great Powers. The Constantinople Conference. The Commissioners' Last Proposals to the Porte. An Ultimatum Presented the Great Dignitaries of State to Decide Upon an Answer. New York Times, 16 January 1877.