Прејди на содржината

Хумит

Од Википедија — слободната енциклопедија
Хумит
Примерок од хумит, Италија
Општо
Категорија Незосиликати
Формула(Mg,Fe)7(SiO4)3(F,OH)2.
Штрунцова класификација9.AF.50
Просторна групаPbnm
Единична ќелијаa = 10.24, b = 20.72
c = 4.73 [Å]; Z = 4
Распознавање
БојаБела, жолта, темно портокалова, кафеава
Кристален системОрторомбичен
ЦепливостСиромашен
ПреломНерамномерно до субконхоидно
ЖилавостКршлив
Цврстина на Мосовата скала6–6.5
СјајСтаклесто тело
Огреббела
ПроѕирностПроѕирно
Специфична тежина3.20 – 3.32
Оптички својстваБиаксијален(+)
Показател на прекршувањеnα =1.607–1.643, nβ=1.619–1.653, nγ=1.639–1.675
Двојно прекршување0.0320
2V-аголПресметано = 70–78°, измерено = 68–81°
РаспрснувањеСлаб, r > v
Наводи[1][2][3]

Хумитот е минерал што се наоѓа во вулкански исфрлените маси на Везув. Првпат бил опишан во 1813 година и именуван по Абрахам Хјум (1749–1838).[4]

Хумитска група

[уреди | уреди извор]

Во хумитската група се вклучени минералите норбергит, хондродит, хумит и клинохумит, слични по структура, хемија, физички и оптички својства и парагенеза. Општа формула: Mg(OH, F), • nMg2SiO4, каде што N е од 1 до 4. Замената на Mg со Fe2+ е незначителна. Моноклински - хондродит и клинохумит, ромбичен - норбергит и хумит. Кристалите се изометриски, во облик на буре, призматични, табеларни. Два на {001} се едноставни и често полисинтетски. Расцепувањето е несовршено на {100}. Агрегатите се грануларни. Жолти, кафеави, ретко бели. Сјајот е стаклест. Тврдост 6–6,5. Специфична тежина 3,15–3,35. Лесно се заменуваат со серпентин, хлорит и калцит. Сите минерали во оваа група се формираат со контактно-пневматолитички процеси, обично со додавање на Fe, B и F, во мермеризирани варовници и доломити во контакт со кисели, базни и алкални интрузивни карпи, во асоцијација со гросуларен, воластонит, форстерит и други. Понекогаш во наслаги на Fe, во оливинити.

Тоа е типичен контактно-метаморфен минерал и се јавува во асоцијација со варовници и доломити, со алкални карпи и во комбинација со шпинели, бруцит, калцит итн.

Првпат е пронајден на Везув (на Монте Сома), а се наоѓа и во Финска (во близина на Хермал), Шведска (во близина на Норберг), Њу Џерси и Мадагаскар (скапоцени камења).

Галерија

[уреди | уреди извор]

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. „Handbook of Mineralogy“ (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2024-04-29. Посетено на 2026-02-27.
  2. Webmineral data
  3. Mindat w/ locations
  4. Deer, W.; Howie, R.; Zussman, J. (1997). Rock-forming Minerals: Volume 1A, Second Edition, Orthosilicates. Bath, UK: The Geological Society. ISBN 1-897799-88-8.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]