Храм на Херкул Виктор
 Храмот на Херкул Виктор, во сточниот форум
|
Храмот на Херкул Виктор или Херкул Оливариус — римски храм на Плоштадот Бока дела Верита, поранешниот Форум Боариум, во Рим, Италија. Тоа е толос, кружен храм со грчки „периптерален“ дизајн, целосно опкружен со колонада. Овој распоред довел до тоа да се помеша со храмот на Веста сè додека не бил правилно идентификуван од страна на Наполеоновиот префект на Рим, Камил де Турнон.
И покрај улогата на Форум Боариумот како пазар за добиток во античкиот Рим, Храмот на Херкул е предмет на народно верување во кое се верува дека ниту муви ниту кучиња нема да влезат во светото место.[1] Храмот е најраната зачувана претежно недопрена мермерна градба во Рим и единствената зачувана изградена од грчки мермер.[2]
Опис
[уреди | уреди извор].webp)
Градбата датира од крајот на 2 век пр. н. е. и бил изграден или од Л. Мумиј Ахаик, освојувач на Ахајците и уништувач на Коринт, или од трговецот Марко Октавиј Херен во знак на благодарност за успехот во бизнисот.[3] Храмот е долг 14,8 м во дијаметар и се состои од кружна форма во концентричен прстен од дваесет коринтски столбови 10,66м, потпирајќи се на туфна основа. Овие елементи потпорувале архитрав и покрив, кои исчезнале.[3]
Оригиналниот ѕид на келијата, изграден од травертин и мермерни блокови, и деветнаесет од првично дваесетте столбови се зачувани, сегашниот покрив од ќерамиди бил додаден подоцна на храмот. Објавената реконструкција на Паладио сугерира купола, иако ова очигледно било погрешно изведено. Оригиналната посветеност на храмот датира од околу 143-132 година пр. н. е., време кога во Портус Тиберинус се одвивала интензивна градба.[3]
Идентификација
[уреди | уреди извор]
Нејзини главни литературни извори се два речиси идентични пасуси, едниот во коментарот на Сервиј за „Енеида“ (viii.363) , а другиот во „Сатурналиите“ на Макробиј. Иако Сервиј споменува дека „постојат два свети храма“, најраните римски календари споменуваат само еден фестивал, на 13 август, на Херкул Виктор и Херкул Непобедник наизменично.
Посткласична историја
[уреди | уреди извор]
Во 1 век од н.е., храмот бил погоден од некаков вид катастрофа бидејќи 10 столбови биле заменети со мермер Луна, кој е сличен на оригиналот, но не е точна реплика.[4] До 1132 година, храмот бил претворен во црква, позната како Свети Стефан „на кочиите“. Во 1140 година, Инокентиј II го претворил храмот во христијанска црква, посветувајќи го на светецот Санто Стефано.[2]
Дополнителни реставрации и фреска над олтарот биле извршени во 1475 година. Плочата на подот била осветена од Сикст IV. Во 12 век, ѕидот на келата бил заменет со бетонски обложен со тули, а биле додадени и прозорци.[4]
Во 17 век, црквата била повторно посветена на Света Марија Сонцева. Храмот на Веста во Тиволи биле инспирација за Темпието на Браманте и други цркви од високата ренесанса со централизиран план. Помеѓу 1809 и 1810 година, нивото на околното приземје било спуштено и храмот повторно бил обновен.[5] Храмот бил официјално признаен како антички споменик во 1935 година и повторно во 1996 година.
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Sholod, Barton (1963). Charlemagne in Spain: The Cultural Legacy of Roncesvalles (англиски). Librairie Droz. ISBN 978-2-600-03478-4.
- 1 2 „Temple of Hercules“. World Monuments Fund (англиски). Посетено на 2019-12-15.
- 1 2 3 Loar, Matthew P. (2017-01-01). „Hercules, Mummius, and the Roman Triumph in Aeneid 8“. Classical Philology. 112 (1): 45–62. doi:10.1086/689726. ISSN 0009-837X.
- 1 2 „Temple of Vesta/Hercules, Rome“. World History Encyclopedia. Посетено на 2019-12-15.
- ↑ Sholod, Barton (1963). Charlemagne in Spain: The Cultural Legacy of Roncesvalles (англиски). Librairie Droz. ISBN 978-2-600-03478-4.
Извори
[уреди | уреди извор]- Алберти, Леоне Батиста. Архитектура, 1755, превод од Леони, Џејмс.
- Клариџ, Аманда. Оксфордски археолошки водичи - Рим . Оксфордски универзитетски прес, 1998
- Коарели, Филипо. Guida Archeologica di Roma . Арнолдо Мондадори Едиторе, Милано, 1989 година.
- Вудвард, Кристофер. Зградите на Европа - Рим . страница 30, Манчестер Јуниверзити Прес, 1995. ISBN 0-7190-4032-9
- Лоар, Матеј Херкулес, Мумиј и римскиот триумф во Енеида 8.“ Класична филологија, www.journals.uchicago.edu/doi/10.1086/689726.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Детални фотографии од ентериерот и карактеристиките на зградата
- Панорами и слики од Храмот на Херкул со висока резолуција од 360° | Art Atlas Архивирано на 18 март 2025 г.
| Претходи Храмот на Хадријан |
Значајни места на Рим Храмот на Херкулес Виктор |
Следи Храм на Јанус |