Хиперицин
 | |
 | |
| Дополнителни податоци | |
|---|---|
 (што е ова?) (провери)Освен ако не е поинаку укажано, податоците се однесуваат на материјалите во нивната стандардна состојба (25 °C, 100 kPa) | |
| Наводи |
Хиперицинот — карбополициклично соединение добиено од бизантен кое се наоѓа кај различни видови Hypericum и има антидепресивни својства.[2]
Мислењата се разликуваат за степенот до кој хиперицинот покажува антидепресивни ефекти. Според некои научници, хиперицинот, заедно со другите активни соединенија во Hypericum perforatum (кантарион), придонесува за антидепресивните ефекти на целиот растителен екстракт.[3] Според други, хиперицинот степенот на инхибиција на моноамин оксидаза не е доволен за да ги објасни антидепресивните ефекти на екстрактот од Hypericum.[4]
Хиперицинот е структурно комплексен фенантроперилен хинон со потенцијални медицински и фоторецептивни апликации.[5] Тоа е црвено обоено, фотосензитивно соединение чија биосинтеза е катализирана од генот Hyp-1.[6] Се смета дека се синтетизира од протеинот PR-10 Hyp-1 преку димеризација на емодин, но и покрај потврдувањето на структурата на Hyp-1 и способноста за врзување на лигандот, неговата каталитичка улога во биосинтезата на хиперицин останува недокажана.[7]
Биотехнолошките истражувања истражуваат методи на култура in vitro за подобрување и стабилизирање на производството на хиперицин.[8]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Merck Index, 11th Edition, 4799
- ↑ PubChem. „Hypericin“. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (англиски). Посетено на 2025-05-22.
- ↑ Butterweck, V., & Schmidt, M. (2007). St. John’s wort: Role of active compounds for its mechanism of action and efficacy. Wiener Medizinische Wochenschrift, 157(13-14), 356–361. https://doi.org/10.1007/s10354-007-0440-8
- ↑ Bladt, S.; Wagner, H. (October 1994). „Inhibition of MAO by fractions and constituents of hypericum extract“. Journal of Geriatric Psychiatry and Neurology. 7 (Suppl 1): S57–59. doi:10.1177/089198879400700115. ISSN 0891-9887. PMID 7857511.
- ↑ „From the Photosensitizer Hypericin to the Photoreceptor Stentorin- The Chemistry of Phenanthroperylene Quinones“. Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 38 (21): 3116–3136. 1999. doi:10.1002/(SICI)1521-3773(19991102)38:21<3116::AID-ANIE3116>3.0.CO;2-S. PMID 10556884.
- ↑ „Molecular and biochemical characterization of an enzyme responsible for the formation of hypericin in St. John's wort (Hypericum perforatum L.)“. J. Biol. Chem. 278 (34): 32413–32422. 2003. doi:10.1074/jbc.M301681200. PMID 12799379.
- ↑ „Crystal structure of Hyp-1, a St. John's wort protein implicated in the biosynthesis of hypericin“. J. Struct. Biol. 169 (2): 161–171. 2010. doi:10.1016/j.jsb.2009.10.008. PMID 19853038.
- ↑ „Hypericins: biotechnological production from cell and organ cultures“. Appl. Microbiol. Biotechnol. 98 (22): 9187–9198. 2014. doi:10.1007/s00253-014-6119-3. PMID 25301586.