Хелиум

Хелиум  (₂He)

Спектрални линии на хелиумот
Општи својства
Име и симбол	хелиум (He)
Изглед	безбоен гас, со црвеникаво-портокалов сјај кога е подложен на високонапонско магнетно поле
Хелиумот во периодниот систем
– ↑ He ↓ Ne водород ← хелиум → литиум
Атомски број	2
Стандардна атомска тежина (±) (Ar)	4,002602(2)
Категорија	благороден гас
Група и блок	група 18 (благородни гасови), s-блок
Периода	I периода
Електронска конфигурација	1s2
по обвивка	2
Физички својства
Фаза	гасна
Точка на топење	0,95 K ​(−272,20 °C) (при 2,5 MPa)
Точка на вриење	4,222 K ​(−268,928 °C)
Густина при стп (0 °C и 101,325 kPa)	0,1786 г/Л
кога е течен, при т.т.	0,145 г/см3
кога е течен, при т.в.	0,125 г/см3
Тројна точка	2,177 K, ​5,043 kPa
Критична точка	5,1953 K, 0,22746 MPa
Топлина на топење	0,0138 kJ/mol
Топлина на испарување	0,0829 kJ/mol
Моларен топлински капацитет	20,78 J/(mol·K)
парен притисок (определен со ITS-90) P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k при T (K)     1,23 1,67 2,48 4,21
Атомски својства
Оксидациони степени	0
Електронегативност	Полингова скала: нема податоци
Енергии на јонизација	I: 2372,3 kJ/mol II: 5250,5 kJ/mol
Ковалентен полупречник	28 пм
Ван дер Валсов полупречник	140 пм
Разни податоци
Кристална структура	​шестаголна збиена (шаз)
Брзина на звукот	972 м/с
Топлинска спроводливост	0,1513 W/(m·K)
Магнетно подредување	дијамагнетно
CAS-број	7440-59-7
Историја
Наречен по	Хелиос, старогрчки бог на сонцето
Откриен	Пјер Жансен, Норман Локјер (1868)
Првпат издвоен	Вилијам Ремзи, Пер Теодор Клеве, Абрахам Ланглет (1895)
Најстабилни изотопи
изо ПЗ полураспад РР РЕ (MeV) РП 3He 0,000137%* 3He е стабилен со 1 неутрон 4He 99,999863%* 4He е стабилен со 2 неутрони
* Атмосферска вредност; застапеноста може да се разликува во други услови

Хелиум — хемиски елемент е инертен и наjлесен гас по водородот. Атомски број е 2, атомска маса изнесува 4.002602. Хелиумот се употребува за полнење на воздушните балони, за разблажување на кислородот и во хемиските лаборатории.

Интересни факти: хелиумот не е отровен за човечкиот организам и може да биде вдишуван во одредени количества, интересното е што кога тој се испушта поради неговата помала густина од воздухот, двојно побрзо ги струи гласните жици и така се добива танок пискав глас.

Историја

Откриен е 1868 година со спектрографско испитување на сончевата хромосфера, каде го има во големи количини. Името го добил од грчкиот збор helios што во превод значи Сонце. Во лабораториски услови добиен е во 1895 година со загревање на минерли на ураниум. Подоцна хелиумот е пронајден во траги во атмосферата на Земјата ( со масен удел од 0,00007%). Со спектроскопска анализа на поларната светлина најдено е дека највисоките слоеви на атмосферата на Земјата се состојат претежно од водород и хелиум.

Види исто

• Радиоактивност
• Периоден систем

Надворешни врски

• Физички својства на хелиумот на Hemija.net на македонски јазик