Хаптичка технологија
Хаптичка технологија (позната и како кинестетичка комуникација или 3D допир)[1][2] е технологија која може да создаде искуство на допир со примена на сили, вибрации или движења на корисникот.[3] Овие технологии можат да се користат за создавање на виртуелни објекти во компјутерската симулација, за контрола на виртуелни објекти и за подобрување на далечинскиот управувач на машини и уреди (телероботика). Хаптичките уреди можат да вклучуваат тактилни сензори кои ги мерат силите што ги нанесува корисникот на интерфејсот. Зборот хаптички, од грчкиот ἁπτικός (haptikos), значи „тактилно, кое се однесува на сетилото за допир“. Едноставните хаптички уреди се вообичаени, и тоа во форма на контролери за игри, џојстици и управувачи.
Хаптичкта технологија го олеснува истражувањето на начинот на кој функционира човечкото сетило за допир со тоа што дозволува создавање на контролирани хаптички виртуелни објекти. Повеќето истражувачи разликуваат три сензорни системи поврзани со чувството за допир кај луѓето: кожен, кинестетички и хаптички.[4][5] Сите перцепции со посредство на кожна и кинестетичка сензибилност се нарекуваат тактуална перцепција. Чувството за допир може да се класифицира како пасивно и активно,[6] и терминот „хаптик“ често се поврзува со активен допир за комуникација или препознавање на предмети.[7]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Augmented Reality“ (PDF). Zums.ac.ir. Архивирано од изворникот (PDF) на 28 March 2019. Посетено на 19 April 2019.
- ↑ Biswas, S.; Visell, Y. (2019). „Emerging Material Technologies for Haptics“. Advanced Materials Technologies. 4 (4): 1900042. doi:10.1002/admt.201900042.
- ↑ Gabriel Robles-De-La-Torre. „International Society for Haptics: Haptic technology, an animated explanation“. Isfh.org. Архивирано од изворникот на 2010-03-07. Посетено на 2010-02-26.
- ↑ Biswas, S.; Visell, Y. (2021). „Haptic Perception, Mechanics, and Material Technologies for Virtual Reality“. Advanced Functional Materials. 31 (39): 2008186. doi:10.1002/adfm.202008186.
- ↑ Srinivasan, M.A.; LaMotte, R.H. (1995). „Tactual discrimination of softness“. Journal of Neurophysiology. 73 (1): 88–101. doi:10.1152/jn.1995.73.1.88. PMID 7714593.
- ↑ Bergmann Tiest, W.M.; Kappers, A.M.L. (2009a). „Cues for haptic perception of compliance“ (PDF). IEEE Transactions on Haptics. 2 (4): 189–99. doi:10.1109/toh.2009.16. PMID 27788104.
- ↑ Tiest, W.M. (2010). „Tactual perception of material properties“. Vision Res. 50 (24): 2775–82. doi:10.1016/j.visres.2010.10.005. PMID 20937297.
|hdl-access=бара|hdl=(help)
За понатамошно читање
[уреди | уреди извор]- Klein, D.D.; Rensink, H.; Freimuth, G.J.; Monkman, S.; Egersdörfer, H.; Böse & M. Baumann. Modelling the Response of a Tactile Array using Electrorheological Fluids. Journal of Physics D: Applied Physics, Vol. 37, No. 5, pp. 794–803, 2004.
- Klein, D.H.; Freimuth, G.J.; Monkman, S.; Egersdörfer, A.; Meier, H.; Böse M.; Baumann, H;, Ermert & O. T. Bruhns. "Electrorheological Tactile Elements". Mechatronics Vol. 15, No. 7, pp. 883–97. Pergamon, September 2005.
- Monkman. G.J. “An Electrorheological Tactile Display”. Presence (Journal of Teleoperators and Virtual Environments) Vol. 1, No. 2, pp. 219–28, MIT Press, July 1992.
- Parisi, David. Archaeologies of Touch - Interfacing with Haptics from Electricity to Computing Архивирано на 12 јануари 2022 г.. University of Minnesota Press. ISBN 978-1-5179-0059-5.
- Robles-De-La-Torre G. Principles of Haptic Perception in Virtual Environments. In Grunwald M (Ed.), Human Haptic Perception, Birkhäuser Verlag, 2008.
- Vashisth, A.; Mudur, S. (2008). „Deforming point-based models using an electronic glove“. Proceedings of the 2008 C3S2E conference on - C3S2E '08. стр. 193. doi:10.1145/1370256.1370288. ISBN 978-1-60558-101-9. S2CID 15769903.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор] |
„Хаптичка технологија“ на Ризницата ? |
- What Vibration Frequency Is Best For Haptic Feedback? Архивирано на 26 септември 2021 г.