Хаплогрупа D-M15

Хаплогрупа D-M15
Предок	D1a1
Својствени мутации	M15

Хаплогрупа D-M15 — хаплогрупа со Y хромозом. Нејзините филогенетски најблиски роднини се наоѓаат меѓу народите на Јапонија, Средна Азија и Андаманските Острови во Бенгалскиот Залив. Подалечно хаплогрупата е поврзана со Хаплогрупата D*, чии поткладови се вообичаени низ Азија.

Распространетост

Хаплогрупата D-M15 е широко распространета низ населенијата кои живеат на северозапад, север, североисток, исток и југоисточно од Хималаите. Не се среќава меѓу населенијата на Индија на југ и југозапад. Распространетоста на Хаплогрупата D1 во Југоисточна Азија е исто така многу ограничена, бидејќи таму се среќава единствено со мала честота и само меѓу населенијата што зборуваат тибето-бурмански или хмонгмјенски јазици, кои имаат врски со предците на север.

Распределбата на хаплогрупата D-М15 е многу поредовна на север, бидејќи ја има кај речиси сите населенија на Средна Азија и Североисточна Азија јужно од руската граница, иако генерално на ниска честота од 2% или помалку. Драматичен скок во честотата на Хаплогрупата D-М15 се случува кога се приближува до Тибетската Висорамнина во западна Кина: меѓу некои локални населенија во Кингхај, било откриено дека достигнува и до 100%. Неговата честота постепено исчезнува додека се патува на југ низ територијата на тибетските народи, бидејќи Хаплогрупата О3, која е најчестата хаплогрупа меѓу Хмонг-Миао и, исто така, генерално се среќава меѓу населенијата на Југоисточна Азија, станува доминантна. Хаплогрупата D-М15 продолжува да се јавува на севкупна многу ниска честота кај ханскиот кинески народ на исток; сепак, постојат некои индикации дека честотата на D-M15 кај нив може значително да варира помеѓу наоѓалиштата.

Што се однесува до крајното потекло на Хаплогрупата D-M15, може само да се шпекулира дека таа може да има неодамнешен заеднички предок со другите членови од поголемата лоза D-M174 кои не се тестирале како дел од друга гранка. Таквите се наоѓаат на мала честота меѓу современите населенија на Средна Азија.

Филогенетика

Филогенетска историја

Пред 2002 година, во академската литература постоеле најмалку седум системи за именување на филогенетското дрво на Y-хромозомот. Ова довело до значителна конфузија. Во 2002 година, главните истражувачки групи се собрале и го образувале Y-хромозомот конзорциум (YCC). Тие објавиле заеднички труд кој создал единствено ново дрво кое сите се согласиле да го користат. Подоцна, група граѓански научници со интерес за популациската генетика и генетската генеалогија образувале работна група за да се создаде аматерско дрво со цел да биде пред сè навремено. Табелата подолу ги обединува сите овие дела на точката на знаменитото дрво на YCC од 2002 година. Ова му овозможува на истражувачот што прегледува постара објавена литература брзо да се движи помеѓу номенклатурите.

YCC 2002/2008	(α)	(β)	(γ)	(δ)	(ε)	(ζ)	(η)	YCC 2002	YCC 2005	YCC 2008	YCC 2010r	ISOGG 2006	ISOGG 2007	ISOGG 2008	ISOGG 2009	ISOGG 2010	ISOGG 2011	ISOGG 2012
D-M174	*	*	*	*	*	*	*	*	D	D	D	D	D	D	D	D	D	D
D-M15	4	IV	3G	12	Eu5	H3	B	D1	D1	D1	D1	D1	D1	D1	D1	D1	D1	D1
D-M55	*	*	*	*	*	*	*	*	D2	D2	D2	D2	D2	D2	D2	D2	D2	D2
D-P12	4	IV	3G	11	Eu5	H2	B	D2a	D2a	D2a1a1	D2a1a1	D2	D2	D2a1a1	D2a1a1	D2a1a1	removed	removed
D-M116.1	4	IV	3G	11	Eu5	H2	B	D2b*	D2a	D2a	D2a	D2a	D2a	D2a	D2a	D2a	removed	removed
D-M125	4	IV	3G	11	Eu5	H2	B	D2b1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1	D2a1
D-M151	4	IV	3G	11	Eu5	H2	B	D2b2	D2a1	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2	D2a2

Истражувачки публикации

Следниве истражувачки тимови по нивните публикации биле претставени во создавањето на дрвото.

α Џоблинг и Тајлер-Смит 2000 и Калаџиева 2001
β Ундерхил 2000
γ Хамер 2001
δ Карафет 2001
ε Семино 2000
ζ Су 1999
η Капели 2001

Оригинални истражувачки публикации

Следниве истражувачки тимови по нивните публикации биле претставени во создавањето на YCC дрвото.

Филогенетски дрвја

Со дрво ISOGG (Верзија: 14.151).^[1]

DE (YAP)
- D (CTS3946)
  - D1 (M174/Page30, IMS-JST021355, Хаплогрупа D-M174 )
    - D1a (CTS11577)
      - D1a1 (F6251/Z27276)
        D1a1a (M15) Тибет
        
        D1a1b (P99) Тибет, Монголци, Средна Азија
      - D1a2 (M64.1/Page44.1, M55) Јапонија (Јамато, народот Рјукјуан, народот Ајни
      - D1a3 (Y34637) Андамански Острови (Онги, Јарава)
    - D1b (L1378) Филипини
  - D2 (A5580.2) Нигерија, Саудиска Арабија, Сирија

Наводи

↑ „2019-2020 Haplogroup D Tree“.

Извори

Capelli, Cristian; Wilson, James F.; Richards, Martin; Stumpf, Michael P.H.; и др. (February 2001). „A Predominantly Indigenous Paternal Heritage for the Austronesian-Speaking Peoples of Insular Southeast Asia and Oceania“. The American Journal of Human Genetics. 68 (2): 432–443. doi:10.1086/318205. PMC 1235276.
Hammer, Michael F.; Karafet, Tatiana M.; Redd, Alan J.; Jarjanazi, Hamdi; и др. (1 July 2001). „Hierarchical Patterns of Global Human Y-Chromosome Diversity“. Molecular Biology and Evolution. 18 (7): 1189–1203. doi:10.1093/oxfordjournals.molbev.a003906.
Jobling, Mark A.; Tyler-Smith, Chris (2000), „New uses for new haplotypes“, Trends in Genetics, 16 (8): 356–62, doi:10.1016/S0168-9525(00)02057-6, PMID 10904265
Kaladjieva, Luba; Calafell, Francesc; Jobling, Mark A; Angelicheva, Dora; и др. (February 2001). „Patterns of inter- and intra-group genetic diversity in the Vlax Roma as revealed by Y chromosome and mitochondrial DNA lineages“. European Journal of Human Genetics. 9 (2): 97–104. doi:10.1038/sj.ejhg.5200597.
Karafet, Tatiana; Xu, Liping; Du, Ruofu; Wang, William; и др. (September 2001). „Paternal Population History of East Asia: Sources, Patterns, and Microevolutionary Processes“. The American Journal of Human Genetics. 69 (3): 615–628. doi:10.1086/323299. PMC 1235490.
Semino, O.; Passarino, G; Oefner, PJ; Lin, AA; и др. (2000), „The Genetic Legacy of Paleolithic Homo sapiens sapiens in Extant Europeans: A Y Chromosome Perspective“, Science, 290 (5494): 1155–9, Bibcode:2000Sci...290.1155S, doi:10.1126/science.290.5494.1155, PMID 11073453
Su, Bing; Xiao, Junhua; Underhill, Peter; Deka, Ranjan; и др. (December 1999). „Y-Chromosome Evidence for a Northward Migration of Modern Humans into Eastern Asia during the Last Ice Age“. The American Journal of Human Genetics. 65 (6): 1718–1724. doi:10.1086/302680. PMC 1288383.
Underhill, Peter A.; Shen, Peidong; Lin, Alice A.; Jin, Li; и др. (November 2000). „Y chromosome sequence variation and the history of human populations“. Nature Genetics. 26 (3): 358–361. doi:10.1038/81685.

[1] „2019-2020 Haplogroup D Tree“.

[vanOven2014-2] Van Oven M, Van Geystelen A, Kayser M, Decorte R, Larmuseau HD (2014). „Seeing the wood for the trees: a minimal reference phylogeny for the human Y chromosome“. Human Mutation. 35 (2): 187–91. doi:10.1002/humu.22468. PMID 24166809. S2CID 23291764.

[ISOGG2015-3] International Society of Genetic Genealogy (ISOGG; 2015), Y-ДНК Хаплогрупа Tree 2015. (Access date: 1 February 2015.)

[A0-T-4] Хаплогрупа A0-T е исто позната како A-L1085 (и претходно како A0'1'2'3'4).

[A1-5] Хаплогрупа A1 е исто така позната и како A1'2'3'4.

[LT-6] Хаплогрупа LT (L298/P326) е исто така позната и како Хаплогрупа K1.

[K2-7] Помеѓу 2002 и 2008, Хаплогрупа T-M184 била позната како "Хаплогрупа K2". Оттогаш тоа име е повторно доделено на K-M526, брат или сестра на Хаплогрупа LT.

[K2a-8] Хаплогрупа K2a (M2308) и нејзината примарна подклада K-M2313 биле одделени од Хаплогрупа NO (F549) во 2016 година. (Ова следеше по објавувањето на: Poznik GD, Xue Y, Mendez FL, и др. (2016). „Punctuated bursts in human male demography inferred from 1,244 worldwide Y-chromosome sequences“. Nature Genetics. 48 (6): 593–9. doi:10.1038/ng.3559. PMC 4884158. PMID 27111036. Во минатото, друга Хаплогрупа, NO (M214) и K2e исто така се идентификувале како "K2a".

[K2b-9] Хаплогрупа K2b (M1221/P331/PF5911) е исто така позната и како Хаплогрупа MPS.

[K2e-10] Хаплогрупа K2e (K-M147) претходно била позната како "Хаплогрупа X" и "K2a" (но е брат/сестра подклада на сегашната K2a).

[K-M2313-11] K-M2313*, кој сè уште нема филогенетско име, е документиран кај две живи индивидуи, кои имаат етнички врски со Индија и Југоисточна Азија. Покрај тоа, K-Y28299, кој се чини дека е примарна гранка на K-M2313, е пронајден кај три живи индивидуи од Индија. Види
Poznik op. cit.; YFull YTree v5.08, 2017, "K-M2335", and; PhyloTree, 2017, "Details of the Y-SNP markers included in the minimal Y tree" (Датум на пристап на овие страници: 9 декември 2017 година)

[K2b1-12] Хаплогрупа K2b1 (P397/P399) е исто така позната и како Хаплогрупа MS, но има поширока и посложена внатрешна структура.

[P-13] Хаплогрупа P (P295) is also klnown as K2b2.

[S-14] Хаплогрупа S, од of 2017, е исто така позната и како K2b1a. (Претходно името Хаплогрупа S било доделено на K2b1a4.)

[M-15] Хаплогрупа M, од 2017, е исто така позната и како K2b1b. (Претходно името Хаплогрупа M било доделено на K2b1d.)

[1]

[χ 1]

[χ 2]

[χ 3]

[χ 4]

[χ 5]

[χ 6]

[χ 7]

[χ 8]

[χ 9]

[χ 10]

[χ 11]

[χ 12]

[χ 13]

[χ 14]