Фрустрираност

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Фрустриран човек што седи на биро
Жена која е фрустрирана
Фрустриран човек што седи во сообраќаен метеж

Во психологијата, фрустрираноста е вообичаен емоционален одговор на спротивставувањето, поврзан со гневот, вознемиреноста и разочарувањето. Фрустрираноста произлегува од воочениот отпор кон исполнувањето на волјата или целта на поединецот и веројатно ќе се зголеми кога некоја волја или цел ќе биде одбиена или блокирана.[1][2][3] Постојат два вида фрустрираност: внатрешна и надворешна. Внатрешната фрустрираност може да произлезе од предизвици во исполнувањето на личните цели, желби, инстинктивни погони и потреби или да се справува со согледаните недостатоци, како што е недостаток на доверба или страв од социјални ситуации. Конфликтот, како на пример кога некој има конкурентни цели што се мешаат едни со други, исто така може да биде внатрешен извор на фрустрираност или вознемиреност и може да создаде когнитивна дисонанца. Надворешните причини за фрустрираност вклучуваат услови надвор од контролата на поединецот, како физички блокада на патот, тешка задача или перцепција за трошење време.[4] Постојат повеќе начини на кои поединците се справуваат со фрустрираност, како што се пасивно-агресивно однесување, гнев или насилство, иако фрустрираноста може да предизвика и позитивни процеси преку засилен напор и настојување.[5] Овој широк спектар на потенцијални исходи го отежнува идентификувањето на првичната причина(и) на фрустрираноста, бидејќи одговорите може да бидат индиректни. Сепак, повеќе директен и вообичаен одговор е склоност кон агресија.[6][7]

Причини[уреди | уреди извор]

Фрустрираноста потекнува од чувство на несигурност и небездедност што произлегува од чувство на неможност за исполнување на потребите.[8] Доколку се блокираат потребите на една личност, веројатно ќе се појави нелагодност и фрустрираност. Кога овие потреби постојано се игнорираат или незадоволни, најверојатно ќе следи гнев, депресија, губење на самодовербата,[9] вознемиреност, агресија и понекогаш насилство.[10] Потребите можат да бидат блокирани на два различни начина; внатрешно и надворешно. Внатрешното блокирање се случува во умот на поединецот, или преку недостаток на способност, доверба, спротивставени цели и желби и / или стравови. Надворешно блокирање се случува на поединец надвор од нивната контрола, како што се физички блокади на патиштата, тешки задачи или забележано изгубено на време.

Некои луѓе се предиспонирани кон чувства на фрустрираност, индексирани во однос на темпераментот (фрустрираност), во адолесценцијата и невротизмот во зрелоста.[5] Темпераментната фрустрираност е поврзана со перцептивни промени, вклучително и промени во забележената привлечност во врска.[11]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. A. M., M. W., D. M., M, Crossman, Sullivan, Hitchcock, Lewis (2009). „When frustration is repeated: Behavioral and emotion responses during extinction over time“. Emotion. 9 (1): 92–100. doi:10.1037/a0014614. PMC 2719881. PMID 19186920.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
  2. De Botton, Alain (April 2011). The Consolations of Philosophy. New York: Vintage Books, a division of Random House Inc. стр. 80. ISBN 978-0-679-77917-9.
  3. TL, Boyd (1982). „Learned helplessness in humans: A frustration-produced response pattern“. Journal of Personality and Social Psychology. 42 (4): 738–752. doi:10.1037/0022-3514.42.4.738.
  4. „Frustration“. Psychologist Anywhere Anytime. Посетено на 7 јули 2020.
  5. 5,0 5,1 Jeronimus; и др. (јануари 2018). „Frustration“. Во Zeigler-Hill, V.; Shackelford, T.K. (уред.). Encyclopedia of Personality and Individual Differences. New York: Springer. стр. 1–8. doi:10.1007/978-3-319-28099-8_815-1. ISBN 978-3-319-28099-8.
  6. Miller, NE (јули 1941), „The frustration–aggression hypothesis“, Psychological Review, 48 (4): 337–42, doi:10.1037/h0055861.
  7. A.H., Buss (1966). „Instrumentality of aggression, feedback, and frustration as determinants of physical aggression“. Journal of Personality and Social Psychology. 3 (2): 153–162. doi:10.1037/h0022826. PMID 5903523.
  8. Cull, Ian. „Frustration“. psychologistanywhereanytime.com. Посетено на 7 јули 2020.
  9. K, Gelbrick (2010). „Anger, frustration, and helplessness after service failure: Coping strategies and effective informational support“. Journal of the Academy of Marketing Science. 38 (5): 567–585. doi:10.1007/s11747-009-0169-6.
  10. „How to Overcome Frustration“. Erupting Mind. 24 ноември 2011. Посетено на 7 јули 2020.
  11. Laceulle, O.M.; и др. (2015). „Why Not Everyone Gets Their Fair Share of Stress: Adolescent's Perceived Relationship Affection Mediates Associations Between Temperament and Subsequent Stressful Social Events“. European Journal of Personality. 29 (2): 125. doi:10.1002/per.1989.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]