Финастерид

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Финастерид
Finasteride.svg
Finasteride-3D-balls.png
Систематско (IUPAC)
(1S,3aS,3bS,5aR,9aR,9bS,11aS)-N-tert-butyl-9a,11a-dimethyl-7-oxo-1,2,3,3a,3b,4,5,5a,6,9b,10,11-dodecahydroindeno[5,4-f]quinoline-1-carboxamide
Клинички податоци
Заштитени имињаProscar, Propecia, others
AHFS/Drugs.commonograph
MedlinePlusa698016
Бременосна
категорија
  • X (will cause birth defects)
Начин на издавање
  • CA: само
  • UK: POM (само на рецепт)
  • US: само
Начин на
примена
By mouth
Фармакокинетички податоци
Биорасположливост65%[1]
Врзување за белковините90%[1]
МетаболизамLiver (CYP3A4, ALDH)[1]
Полувреме на елиминацијаAdults: 5–6 hours[1]
Elderly: >8 hours[1]
ЕкскрецијаFeces: 57%[1]
Urine: 40%[1]
Назнака
CAS-број98319-26-7 Yes check.svgОк
ATC кодG04CB01 D11AX10
PubChemCID: 57363
IUPHAR/BPS6818
DrugBankDB01216 Yes check.svgОк
ChemSpider51714 Yes check.svgОк
UNII57GNO57U7G Yes check.svgОк
KEGGD00321 Yes check.svgОк
ChEBICHEBI:5062 Yes check.svgОк
ChEMBLCHEMBL710 Yes check.svgОк
СинонимиMK-906; YM-152; L-652,931; 17β-(N-tert-Butylcarbamoyl)-4-aza-5α-androst-1-en-3-one; N-(1,1-Dimethylethyl)-3-oxo-4-aza-5α-androst-1-ene-17β-carboxamide
Хемиски податоци
ФормулаC23H36N2O2
Моларна маса372.549 g/mol
  (verify)

Финастеридот е лек кој се користи во третманот на доброќудна хиперплазија на простатата и андрогена алопеција.[2] Може да се користи во третманот на хирсутизам кај жени и како дел од хормонска терапија кај трансродови жени.[3][4] Се зема преку уста.[2]

Несаканите ефекти се ретки.[5] Некои од мажите доживуваат сексуална дисфункција, депресија и гинекомастија.[6][7] Исто така може да го зголеми ризикот за одредени форми на рак на простата.[7] Финастеридот е 5α-редуктаза инхибитор, и затоа е антиандроген.[8] Делува преку инхибиција на биосинтезата на дихидротестостерон (DHT) за околу 70%, во простатата и во скалпот.[2]

Финастеридот бил патентиран во 1984 и одобрен за медицинска употреба во 1992.[9] Достапен е како генерички лек.[10]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Lemke TL, Williams DA (2008). Foye's Principles of Medicinal Chemistry (изд. 6th.). Lippincott Williams & Wilkins. стр. 1286–. ISBN 978-0-7817-6879-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 „Finasteride Monograph for Professionals“. Drugs.com (англиски). American Society of Health-System Pharmacists. Посетено на 5 March 2019.
  3. Blume-Peytavi U, Whiting DA, Trüeb RM (26 June 2008). Hair Growth and Disorders. Springer Science & Business Media. стр. 369. ISBN 978-3-540-46911-7.
  4. Knezevich EL, Viereck LK, Drincic AT (January 2012). „Medical management of adult transsexual persons“. Pharmacotherapy. 32 (1): 54–66. doi:10.1002/PHAR.1006. PMID 22392828.
  5. Tacklind J, Fink HA, Macdonald R, Rutks I, Wilt TJ (October 2010). „Finasteride for benign prostatic hyperplasia“. The Cochrane Database of Systematic Reviews (10): CD006015. doi:10.1002/14651858.CD006015.pub3. PMID 20927745.
  6. Zakhem GA, Goldberg JE, Motosko CC, Cohen BE, Ho RS (2019-07-01). „Sexual dysfunction in men taking systemic dermatologic medication: A systematic review“. J Am Acad Dermatol. 81 (1): 163–172. doi:10.1016/j.jaad.2019.03.043. PMID 30905792.
  7. 7,0 7,1 Varothai S, Bergfeld WF (July 2014). „Androgenetic alopecia: an evidence-based treatment update“. American Journal of Clinical Dermatology. 15 (3): 217–30. doi:10.1007/s40257-014-0077-5. PMID 24848508.
  8. Ferri, Fred F. (2014). Ferri's Clinical Advisor 2015 E-Book: 5 Books in 1 (англиски). Elsevier Health Sciences. стр. 580. ISBN 9780323084307.
  9. Fischer, Jnos; Ganellin, C. Robin (2006). Analogue-based Drug Discovery (англиски). John Wiley & Sons. стр. 483. ISBN 9783527607495.
  10. Sataloff RT, Sclafani AP (30 November 2015). Sataloff's Comprehensive Textbook of Otolaryngology: Head & Neck Surgery: Facial Plastic and Reconstructive Surgery. JP Medical Ltd. стр. 400–. ISBN 978-93-5152-459-5.