Филипово

Филипово
Филипово; Филипово
	Филипово
	Местоположба во областа Филипово Местоположба на Филипово во Општина Банско и Благоевградската област
	Координати: 41°45′50″N 23°40′58″E / 41.76386358205037°N 23.682786924736646°E
Земја	Бугарија
Област	Благоевградска
Општина	Банско
Површина
• Вкупна	15,16 км2 (585 ми2)
Надм. вис.	863 м
Население (2024)
• Вкупно	600
• Густина	0,40/км2 (1,0/ми2)
Час. појас	EET (UTC+2)
• Лето (ЛСВ)	EEST (UTC+3)
Пошт. бр.	2775

Филипово — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во општината Банско на Благоевградската област, Бугарија. Населението брои 600 жители (2024).

Географија и местоположба

Селото Филипово се наоѓа во планинско подрачје на падините на Пирин планина. Се наоѓа на 1 километар од патот што го поврзува малиот град Добриништа со градот Неврокоп, со кривината кај селото Места. Целиот пат помеѓу Филипово и Осеново (5-6 километри) е проследен со интересни карпести формации.

Историја

Во список на населени места и број на немуслимански домаќинства во дел од Неврокопскиот вилает од 16 ноември 1636 година, селото Долен Филип е посочено како село во кое живееле 24 немуслимански семејства, а во селото Горен Филип - 36 немуслимански домаќинства.^[1] Во списокот на населени места и бројот на немуслиманските домаќинства во Неврокопскиот вилает од 13 март 1660 година, селото Долен Филип било наведено како село во кое живеат 6 немуслимански семејства.^[2]

Во 19 век Филипово било мешано муслиманско и христијанско село во Неврокопската каза на Отоманското Царство. Црквата „Успение на Богородица“ датира од 1867 година. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, објавена во Константинопол во 1878 година и која ја одразува статистиката на населението од 1873 година, Филипово е наведено како село со 50 домаќинства, 80 Помаци и 70 жители христијани.^[3]

Во 1889 година, Стефан Верковиќ („Топографско-етнографска скица на Македонија“) го забележал Филипов како село со 20 македонски и 30 турски куќи.^[4]

Демографија

На табелата е прикажан бројот на населението во Филипово за периодот 1934-2011:

година	1934	1946	1956	1965	1975	1985	1992	2001	2011
население	309	397	533	581	556	566	640	603	615

Етнички состав

Број и удел на етничките групи според пописот од 2011 година:

националност	број	%
Бугари	553	97,53
Роми	-	-
Турци	10	1,76
други	-	-
не се самоопределиле	4	0,71
не одговориле	-	-
Вкупно	567	100

Во селото и околината живеат голем број Македонци, кои од страна на бугарската држава не се признаваат како посебна етничка заедница и голем дел од нив се запишуваат како Бугари.^[4]

Наводи

↑ Горозданова, Елена. Архивите говорят № 13 – Турски извори за българската история. София, Главно управление на архивите при МС, 2001. ISBN 954-9800-14-8. с. 41.
↑ Горозданова, Елена. Архивите говорят № 13 – Турски извори за българската история. София, Главно управление на архивите при МС, 2001. ISBN 954-9800-14-8. с. 294.
↑ Македония и Одринско: Статистика на населението от 1873 г. София, Македонски научен институт – София, Македонска библиотека № 33, 1995. ISBN 954-8187-21-3. с. 128-129.
1 2 Како што е општопознато, Македонците во отоманскиот период од различни автори, но особено во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.

[1] Горозданова, Елена. Архивите говорят № 13 – Турски извори за българската история. София, Главно управление на архивите при МС, 2001. ISBN 954-9800-14-8. с. 41.

[2] Горозданова, Елена. Архивите говорят № 13 – Турски извори за българската история. София, Главно управление на архивите при МС, 2001. ISBN 954-9800-14-8. с. 294.

[3] Македония и Одринско: Статистика на населението от 1873 г. София, Македонски научен институт – София, Македонска библиотека № 33, 1995. ISBN 954-8187-21-3. с. 128-129.

[БИМ2-4] 1 2 Како што е општопознато, Македонците во отоманскиот период од различни автори, но особено во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.

[1]

[2]

[3]

[4]