Фалкондоит
| Фалкондоит | |
|---|---|
 | |
| Општо | |
| Категорија | Филосиликатни минерали |
| Формула | (Ni,Mg)4Si6O15(OH)2·6H2O |
| Штрунцова класификација | 9.EE.25 |
| Просторна група | Pncn |
| Единична ќелија | a = 13.5 Å, b = 26.9 Å c = 5.24 Å; α=90° = β=90° = γ=90°; Z = 4 |
| Распознавање | |
| Боја | Белузлаво-зелена |
| Хабитус | Влакнести и микроскопски кристали |
| Кристален систем | Орторомбичен |
| Цепливост | Различен |
| Прелом | Кршлив |
| Жилавост | Кршлив |
| Цврстина на Мосовата скала | 2 - 3 |
| Сјај | Смолести |
| Огреб | Бела |
| Проѕирност | Проѕирен |
| Специфична тежина | 1.9 |
| Густина | 1.9 g/cm3 |
| Оптички својства | Биаксијален |
| Двојно прекршување | δ=0.01 - 0.02 |
| Распрснување | r < v силен |
| Улравиолетова флуоресценција | Нефлуоресцентно |
| Наводи | [1][2] |
Фалкондоит — член на сепиолитната група, првпат бил откриен во Доминиканската Република, во близина на градот Бонао. Минералот бил пронајден во наоѓалиште ископано од Фалконбриџ Доминика, па затоа бил наречен „фалкондоит“ по компанијата. Фалкондоитот често се поврзува со сепиолит, гарниерит, талк и серпентин, и најчесто содржи никел. Иако хемиската формула за фалкондоит може да варира, минералот мора да содржи повеќе никел отколку магнезиум за да се смета за посебен вид.[3] Идеалната хемиска формула за фалкондоит е (Ni,Mg)4Si6O15(OH)2·6H2O.[1]
Појава
[уреди | уреди извор]Минералот се јавува во обемно наоѓалиште на латерит во близина на градот Бонао во Доминиканската Република. Ова наоѓалиште е дел од серпентинизиран харцбургитски масив, кој е составен од лимонитна и серпентинитна руда. Се наоѓа во белузлаво-зелени вени на гарниерит кој е богат со сепиолитен материјал. Овие вени често се дебели само од милиметри до сантиметри и можат да се формираат со полнење на затезни фрактури. Некои најчесто поврзани минерали вклучуваат сепиолит, гарниерит, талк и серпентин. Иако фалкондоитот е најтесно поврзан со сепиолитот, се карактеризира со тоа што содржи повеќе никел.[3][4]
Физички својства
[уреди | уреди извор]Овој минерал е белузлаво-зелен до зелено обоен проѕирен минерал со смолест сјај и бела лента. Покажува тврдост од 2–3 на Мосовата скала на тврдост. Фалкондоит е кршлив и ронлив минерал со јасно расцепување.[1][2] Се јавува како агрегати од микроскопски, влакнести кристали кои обично се помали од 10 μm, кои имаат индекс на прекршување помал од 1,55. Под вкрстено поларизирана светлина, овие кристали доживуваат екстинкција паралелно или речиси паралелно со позитивно издолжување по c-оската. Минералот има измерена густина од 1,9 g/cm3 и специфична тежина од 1,9.[3]
Хемиски својства
[уреди | уреди извор]Фалкондоитот се смета за вид на глинесто -сличен, никел-носен воден силикат, кој е честа компонента на минерализацијата на гарниеритот. Тој е категоризиран како филосиликат чија структура се состои од единечни тетраедарски листови од шестчлени прстени кои се поврзани со октаедарски листови или ленти.[1] Фалкондоитот и сепиолитот формираат серија од цврст раствор на гарниерит, при што сепиолитот се карактеризира како да содржи повеќе магнезиум, додека фалкондоитот генерално содржи повеќе никел. Хемиската формула на фалкондоитот може да се движи од [Ni8Si12O30(OH)4(OH2)4·8(H2O)] to [(Ni4Mg4)Si12O30(OH)4(OH2)4·8(H2O)], со тежински процент на NiO до 38,03%.[4] Некои вообичаени нечистотии на фалкондоит вклучуваат алуминиум, хром и железо.[1]
Хемиски состав
[уреди | уреди извор]| Елемент | Тежински% | Оксид | Тежински% |
|---|---|---|---|
| Кислород (O) | 49,00% | SiO2 | 48,00% |
| Никел (Ni) | 23,45% | NiO | 29,84% |
| Силициум (Si) | 22,44% | H2O | 16,79% |
| Магнезиум (Mg) | 3,24% | MgO | 5,37% |
| Водород (H) | 1,88% | ||
| Вкупно: | 100,01% | Вкупно: | 100% |
Кристалографски својства
[уреди | уреди извор]Фалкондоитот е во орторомбичниот кристален систем, со просторна група Pncn. Димензиите на единичната ќелија се a = 13,5 Å, b = 26,9 Å, c = 5,24 Å и α = 90°, β = 90°, γ = 90°. Стандардниот волумен на единичната ќелија е еднаков на 1903 Å3. Фалкондоитот е биаксијално позитивен со вредност на индекс на прекршување од 1,55 и двојно прекршување од δ = 0,01 - 0,02. Рентгенската дифракциска анализа на фалкондоит покажува шема слична на онаа на сепиолитот. Некои од измерените врвови завршуваат проширени, веројатно поради слаба кристаличност, па затоа беше тешко да се добијат точни d-вредности.[3][1][2]
Податоци за дифракција на рендгенски зраци во прав:[3]
| d-растојание | Интензитет |
|---|---|
| 12,2 Å | 100 |
| 9,8 Å | < 5 (талк) |
| 7,5 Å | 5 |
| 4,53 Å | 10 |
| 4,30 Å | 15 |
| 3,75 Å | 10 |
| 3,33 Å | 30 (+кварц) |
| 3,19 Å | 25 |
| 3,03 Å | < 5 |
| 2,80 Å | 5 |
| 2,62 Å | 30 |
| 2,53 Å | 35 (широк) |
| 2,44 Å | 30 |
| 2,39 Å | 20 |
| 2,26 Å | 20 |
| 2,12 Å | 5 |
| 2,07 Å | 15 |
| 1,95 Å | < 5 |
| 1,87 Å | < 5 |
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 3 4 5 6 „Falcondoite“. www.mindat.org. Посетено на 2021-12-06.
- 1 2 3 4 „Falcondoite Mineral Data“. webmineral.com. Посетено на 2021-12-06.
- 1 2 3 4 5 Springer, G (1976). „Falcondoite, Nickle Analogue of Sepiolite“. Canadian Mineralogist. 14: 407–409.
- 1 2 Tauler, E., Proenza, J. A., Gali, S., Lewis, J. F., Labrador, M., Garia-Romero, E., Suarez, M., Longo, F., Bloise, G. (2009). „Ni-sepiolite-falcondoite in garnierite mineralization from the Falcondo Ni-laterite deposit, Dominican Republic“ (PDF). Clay Minerals. 44 (4): 435–454. Bibcode:2009ClMin..44..435T. doi:10.1180/claymin.2009.044.4.435.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)