Унгарска вода

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Свети Елизабет од Унгарија понекогаш се смета дека го нарачал првиот модерен парфем во Европа, наречен "Унгарска вода".

Унгарската вода (понекогаш наречена "кралицата на унгарската вода",[1] Eau de la Reine de Hongary, или "духови од рузмарин"[2] ) бил еден од првите алкохолни парфеми во Европа, првенствено направени со рузмарин. Најстариот преживеан рецепти повик за дестилирање свеж рузмарин и мајчина душица[3] со вињак,[4] , а подоцна формулации содржат вино , [5][6] лаванда, нане, жалфија, Мајоран, костус, портокалова боја и лимон.

Потекло[уреди | уреди извор]

Точниот датум на пронаоѓањето на Унгарската вода во Унгарија е изгубен во историјата, иако некои извори велат дека датира од 1370[7] или кон крајот на 14 век. Исто така не е јасно кој ја создал. Според легендата, таа била формулирана под команда на кралицата Елизабета од Унгарија,[8] понекогаш идентификувана како кралица Изабела од Унгарија. Некои извори велат дека пустиникот или монах-осаменик најпрво го дал на кралицата на Унгарија. Овие легенди претежно датираат од почетокот до средината на 17 век.

Религиозна кралица често се претпоставува дека може да биде Елизабет од Полска (1305-1380), иако деталите за нејзиниот живот не се совпаѓаат со оние во најчестите легенди. Уште поверојатно е дека тоа би можело да биде Света Елизабета од Унгарија (1207-1231).

Ширење низ Европа[уреди | уреди извор]

Според легендите, Унгарската вода првпат се појавила надвор од Унгарија во 1370 година, кога Шарл V Мудриот, кој бил познат по својата љубов за мириси, добил некои. Нејзината употреба била многу популарна низ цела Европа во текот на многу векови.

Француска Унгарска вода[уреди | уреди извор]

До 18 век, француската Унгарска вода од Монпелје[9] била наметната над другите варијации на вода во Унгарија, поради квалитетот на рузмарин кој се користел во дестилацијата. Рекламите во весниците дури и предупредија против фалсификувани верзии на француската вода во Унгарија, објаснувајќи им на потенцијалните купувачи како да ја откријат разликата во квалитетот.[10]

Употреба[уреди | уреди извор]

Слично на другите билки и производи на база на цветови, Унгарската вода била исто така вреден лек, со рецепти кои го советуваат корисникот да се мие со неа или да пие за да добие најголема корист. Дури мислат дека им помагаат на луѓето да задржат младешки изглед и убавина.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Pechey, John; Marggraf, Christiaan; Ettmüller, Michael (1697). A plain introduction to the art of physick, containing the fundamentals, and necessary preliminaries to practice. To which is added, the Materia medica contracted. And alphabetical tables of the vertues of roots, barks, ... Also a collection of choice medicines chymical and Galenical. Together with a different way of making the most celebrated compositions in the apothecaries shops ... London: Henry Bonwicke. стр. 377–378. https://catalog.hathitrust.org/Record/012114297. посет. 26 мај 2018 г. 
  2. Sullivan, Catherine (1 март 1994 г). Searching for nineteenth-century Florida water bottles (на en). „Historical Archaeology“ том  28 (1): 78–98. doi:10.1007/BF03374182. ISSN 0440-9213. 
  3. Leslie, Eliza (1847). The lady's receipt-book: a useful companion for large or small families. Philadelphia: Carey and Hart. стр. 254. https://catalog.hathitrust.org/Record/011609976. 
  4. Buc'hoz, Pierre-Joseph; Nicoll, William; Murray, John; Montoya y Solís, Fernando (1784). The toilet of Flora or A collection of the most simple and approved methods of preparing baths, essences, pomatums, powders, perfumes and sweet-scented waters. London: printed for J. Murray ... and W. Nicoll .... стр. 35–37. https://catalog.hathitrust.org/Record/009291922. посет. 26 мај 2018 г. 
  5. Smith, George (1731). A compleat body of distilling: explaining the mysteries of that science, in a most easy and familiar manner: containing an exact and accurate method of making all the compound cordial-waters now in use: with a particular account of their several virtues: as also a directory consisting of all the instructions necessary for learning the distiller's art ...: in two parts. Book II. London: Printed for Henry Lintot. стр. 118–121. https://catalog.hathitrust.org/Record/100158274. посет. 26 мај 2018 г. 
  6. Lillie, Charles.; Mackenzie, Colin, ed. (1822). The British perfumer: being a collection of choice receipts and observations made during an extensive practice of thirty years, by which any lady or gentleman may prepare their own articles of the best quality, whether of perfumery, snuffs, or colours.. London, New York: J. Souter; W. Seaman. стр. 142–145. https://catalog.hathitrust.org/Record/008596736. посет. 26 мај 2018 г. 
  7. Thompson, C.J.S. (1927). The Mystery and Lure of Perfume. London: John Lane the Bodley Head Limited. стр. 140. 
  8. Voudouri, Dimitra; Tesseromatis, Christine (декември 2015 г). Perfumery from Myth to Antiquity. „International Journal of Medicine and Pharmacy“ том  3 (2): 52. doi:10.15640/ijmp.v3n2a4. http://ijmpnet.com/journals/ijmp/Vol_3_No_2_Decembe_2015/4.pdf. 
  9. Abraham Rees (1819), „Montpelier“, The Cyclopaedia, London: Longman, Hurst, Rees, Orme & Brown  More than one of |author= и |last= specified (помош); More than one of |author= и |last= specified (помош); More than one of |location= и |place= specified (помош)
  10. The Weekly journal: or, Saturday's post. With freshest advice foreign and domestick.. 1724-1725 г. ст. 1619. https://catalog.hathitrust.org/Record/101820441. посет. 26 мај 2018 г.