Украински железници

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Украински железници
Укрзалізниця
СедиштеУл. „Твирска“ бр. 5,
Киев, Украина, 03680 [1]
Опслужувано
подрачје
Украина
Клучни личностиЈевен Кравцов[2]
Дејностжелезнички сообраќај
ПроизводиУслуги за железнички сообраќај (патници & карго)
ПриходиGreen Arrow Up.svg 20.06 милиони (2017)[3]
Нето приходGreen Arrow Up.svg 114 милиони (2017)[4]
СопственикУкраина (100%)
Вработени403,000 (2011)
Матично
претпријатие
Министерството за инфраструктура
Одделенија6 (Киев, Донецк, Лавов, Одеса, Харков, Днипро)
ПорталМрежно место

Украински железници (украински: Укрзалізниця) — државно претпријатие за железнички сообраќај во Украина, монопол што го контролира целосниот железничкиот сообраќај во земјата. Украински железници имаат патна мрежа од над 23.000 километри, што ги прави 13-ти најголеми во светот. Украинските железници се исто така шестиот најголем транспортер во светот.

Во 2015 година Украински железници се трансформирале преку спојување на државна агенција и претпријатие во државна сопственост во јавна акционерска компанија во сопственост на државата. Украинската државна администрација за железнички сообраќај е подредена на Министерството за инфраструктура[5]. Генералниот директор на администрацијата се назначува од Кабинетот на министри на Украина[6].

Администрацијата вработува повеќе од 403.000 луѓе низ целата земја.

Структура на компанијата и подружници[уреди | уреди извор]

Финансиска состојба[уреди | уреди извор]

Во 2008 година украинските државни железници транспортирале околу 498,5 милиони тони домашни товарни и 69,8 милиони тони меѓународен товарен сообраќај преку украинската територија. Податоците за товарниот сообраќај биле особено високи на сообраќајните патишта 3, 5 и 9, каде што во 2008 година биле пренесени вкупно 105 милиони тони. Понатаму, железниците опслужиле и околу 518,8 милиони патници во текот на годината. Државните железници објавиле годишен консолидиран буџет од нешто повеќе од 40 милијарди јени (5 милијарди американски долари) во 2008 година.

До крајот на 2005 година, железниците имале профит еквивалентен на 1,76 милијарди јени (220 милиони долари) од сите нивни операции, вклучувајќи товар, патнички услуги, придружни услуги и работењето на подружниците. Вкупниот капитал инвестиран во основни средства на Државните железници се смета дека е еквивалентен на околу 22 милијарди јени (4,4 милијарди американски долари). Сепак, амортизацијата на овие основни средства се проценува на околу 57%, или во однос на возниот парк, приближно на 66,7%.

Административна структура[уреди | уреди извор]

Поделба на железниците

Железниците се поделени во шест територијални железнички компании: Донецк, Лавов, Одеса, Јужна железница, Југо-западна железница и Блиско-Днепарска железница. Поделбата е чисто административна бидејќи не одговара на конкретните железнички линии или гранки. Имињата на регионалните железници се чисто историски, наследени од руската и австроунгарската империја.

Шесте одделни територијални железници имаат свои сопствени дирекции, распоредени во следниве градови:

  1. Донецк
  2. Лавов
  3. Одеса
  4. Јужна железница – Харков
  5. Југозападна железница – Киев
  6. Блиско-Днепарска железница – Днепар
    1. Кримска железници

Територијалните железници понатаму се поделени во неколку територијални администрации, обично четири или пет. Таквата поделба помага во доделувањето на патничките железнички линии во зависност од локацијата.

Инфраструктура[уреди | уреди извор]

Системи за електрификација во Европа:
  non-electrified
1)Линиите со голема брзина во Франција, Шпанија, Италија, Велика Британија, Холандија, Белгија и Турција работат под 25 kV, како и големи линии на електрична енергија во поранешниот Советски Сојуз.

Шаблон:Види, исто така, железнички пруги во Украина

Целосниот обем на железници моментно е околу 22.300 километри, од кои 9.752 км (44.3%) е целосно со [(електрификација на железничката пруга| електрифицирана)] со употреба на надземни жици. Мрежата е целосно меѓусебно поврзана и се состои од 1.648 станици од сите димензии ширум низ целата земја. Најголемите станици се во градот Днепро и Киев.

Превозни средства[уреди | уреди извор]

Украинска CHS2K локомотива.
Локомотивата DE1

Украински железници поседуваат неколку ремонтни фабрики способни за производство на локомотиви и вагони. Покрај тоа, постојат и две посеби фабрики за инженерство кои исто така, произведуваат и железнички возен парк.

Во ноември 2010 година, Украински железници се согласи да купи 10 високобрзински комбинирани возови HRCS2 од Хјундаи Ротем[7]. Првите два возови требало да бидат испорачани во февруари 2012 година, уште два во април, а уште два во мај, кога започнале и со работа[8].

Во јули 2011 година Украински железници објавиле дека планира да купат 433 електрични товарни локомотиви[9].

Поради војната, некои фабрики кои произведувале локомотиви и вагони биле изгубени. Во декември 2017 година, бил потпишан договор со GE Transportation за стратешко партнерство за имплементација на 7-годишна програма за обновување на возниот парк, вклучувајќи и испорака на 30 локомотиви во септември 2018 година одкои 40% произведени во Украина[10].

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]