Угрчин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Угрчин
Угърчин
град
Поглед од плоштадот во Угрчин
Поглед од плоштадот во Угрчин
Угрчин is located in Бугарија
Угрчин
Угрчин
Местоположба на Угрчин во Бугарија
Координати: 43°05′48″ N; 24°25′11″ E / 43.096688° СГШ; 24.419676° ИГД / 43.096688; 24.419676Координати: 43°05′48″ N; 24°25′11″ E / 43.096688° СГШ; 24.419676° ИГД / 43.096688; 24.419676
ЗемјаБугарија
ОбластЛовеч
ОпштинаУгрчин
Управа
 • ГрадоначалникМадлена Бојаџиева-Ничева (ГЕРБ)
Површина
 • Вкупна134,806 км2 (52,049 ми2)
Надм. вис.&10000000000000297000000297 м
Население (2022)
 • Вкупно2,663
 • Густина20/км2 (51/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)
поштенски код5580
Повик. бр.+359 06931
Мреж. местоugarchin.bg

Угрчин (бугарски: Угърчин) — гратче во северна Бугарија, административен центар на општината Угрчин во Ловечката Oбласт. Има население од околу 2.663 жители (2022).[1]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Гратчето се наоѓа во котлина, опкружена со ниски ридови на Предбалканот покрај реката Каменица и нејзините бројни мали притоки. Се наоѓа на 33 километри западно од регионалниот центар Ловеч и 28 километри источно од Луковит.

Историја[уреди | уреди извор]

На многу места во регионот на Угрчин има траги од животот на Тракијците од римската ера. Во 7 век овој регион бил населен од Словените. По нивното населување, тие нашле постаро, романизирано или елинизирано тракиско население, од кое усвоиле многу имиња на локалитети како Лепетура, Гроздава, Морун, Ефорел итн. За прв пат името Угрчин се споменува во османлиски документ од 1485 година.[2] Селото добило градски статус во 1968 година.

Економија[уреди | уреди извор]

Главните економски сектори што ја одредуваат егзистенцијата на Угрчин се земјоделство, сточарството, сечата и преработката на дрво.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
  2. Румен Ковачев от Народната библиотека „Св. св. Кирил и Методий“ дава своя принос за най-ранното датиране на Угърчин. През 1997 г. специалистът – арабист издава книгата си „Опис на Никополския санджак от 80-те години на ХV век“, в която превежда и коментира новооткрит турскси опис от 1485 г.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]