Тројна точка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Во термодинамиката тројната точка на една супстанција е температурата и притисокот во кој трите фази (гас,течни и цврсти) на таа супстанција коегзикстираат во термодинамичка рамнотежа.

На пример тројна точка на жива има кога температурата е -38,83440 ° C и притисокот е 0,2 mPa . Во прилог на тројната точка за фази цврста, течна и гас, тројна точка може да вклучи повеќе од една цврста фаза , за супстанции со повеќе полиморфи. Хелиум -4 е посебен случај кој претставува тројна точка вклучува две различни фази на течности (ламбда-точка).

Тројната точка на водата се користи за дефинирање на Келвин , базата на термодинамичката температура во Меѓународниот систем на единици (SI ). Вредноста на тројната точка на водата е фиксна по дефиниција. Тројните точки на неколку супстанции се користат за дефинирање поени во меѓународни размери температурата на ИТС -90, кои се движат од тројната точка на водород ( 13,8033 К) на тројната точка на водата ( 273,16 К, 0,01 ° C, или 32,018 ° F) .

Терминот " тројна точка " бил создаден во 1873 година од страна на Џејмс Томсон.


Ќелии на тројната точка[уреди | уреди извор]

Ќелиите на тројните точки се користат во калибрација на термометри.За точна работа ќелиите на тројните точки се полни со многу чиста хемиска супстанција како водород,аргон,жива или вода. Тројна точка клетки се толку ефективни при постигнување на високо прецизни , репродуктивна температури, меѓународна калибрација стандард за термометри нарече -90 се потпира на тројната точка клетки од водород , неон, кислород, аргон , жива, и вода за оцртувањето на шест од зацртаната температура поени .

Phase diagram of water including high-pressure forms ice II, ice III, etc. The pressure axis is logarithmic. For detailed descriptions of these phases, see Ice#Phases.


Табела со тројни точки[уреди | уреди извор]

This table lists the gas–liquid–solid triple points of several substances. Unless otherwise noted, the data comes from the U.S. National Bureau of Standards (now NIST, National Institute of Standards and Technology).[1]


Супстанција T [K] (°C) p [kPa]* (atm)
Ацетилен 192.4 K (−80.7 °C) 120 kPa (1.2 atm)
Амонијак 195.40 K (−77.75 °C) 6.076 kPa (0.05997 atm)
Аргон 83.81 K (−189.34 °C) 68.9 kPa (0.680 atm)
Арсен 1,090 K (820 °C) 3,628 kPa (35.81 atm)
Бутан 134.6 K (−138.6 °C) 7× 10−4 kPa
Јаглерод (графит) 4,765 K (4,492 °C) 10,132 kPa (100.00 atm)
Јаглероден диоксид 216.55 K (−56.60 °C) 517 kPa (5.10 atm)
Јаглероден моноксид 68.10 K (−205.05 °C) 15.37 kPa (0.1517 atm)
Хлороформ[2] 175.43 K (−97.72 °C) 0.870 kPa (0.00859 atm)
Деутериум 18.63 K (−254.52 °C) 17.1 kPa (0.169 atm)
Етан 89.89 K (−183.26 °C) 8 × 10−4 kPa
Етанол 150 K (−123 °C) 4.3 × 10−7 kPa
Етилен 104.0 K (−169.2 °C) 0.12 kPa (0.0012 atm)
Мравја киселина 281.40 K (8.25 °C) 2.2 kPa (0.022 atm)
Хелиум-4 (ламбда-точка) 2.19 K (−270.96 °C) 5.1 kPa (0.050 atm)
Хексафлуороетан 173.08 K (−100.07 °C) 26.60 kPa (0.2625 atm)
Водород 13.84 K (−259.31 °C) 7.04 kPa (0.0695 atm)
Хлороводород 158.96 K (−114.19 °C) 13.9 kPa (0.137 atm)
Јод[3] 386.65 K (113.50 °C) 12.07 kPa (0.1191 atm)
Изобутан[4] 113.55 K (−159.60 °C) 1.9481 × 10−5 kPa
Криптон 115.76 K (−157.39 °C) 74.12 kPa (0.7315 atm)
Жива 234.2 K (−39.0 °C) 1.65 × 10−7 kPa
Метан 90.68 K (−182.47 °C) 11.7 kPa (0.115 atm)
Неон 24.57 K (−248.58 °C) 43.2 kPa (0.426 atm)
Азотен оксид 109.50 K (−163.65 °C) 21.92 kPa (0.2163 atm)
Азот 63.18 K (−209.97 °C) 12.6 kPa (0.124 atm)
Диазотен оксид 182.34 K (−90.81 °C) 87.85 kPa (0.8670 atm)
Кислород 54.36 K (−218.79 °C) 0.152 kPa (0.00150 atm)
Паладиум 1,825 K (1,552 °C) 3.5 × 10−3 kPa
Платина 2,045 K (1,772 °C) 2.0 × 10−4 kPa
Радон 202 K (−71 °C) 70 kPa (0.69 atm)
Sulfur dioxide 197.69 K (−75.46 °C) 1.67 kPa (0.0165 atm)
Титан 1,941 K (1,668 °C) 5.3 × 10−3 kPa
ураниумски хексафлуорид 337.17 K (64.02 °C) 151.7 kPa (1.497 atm)
Вода 273.16 K (0.01 °C) 0.6117 kPa (0.006037 atm)
Ксенон 161.3 K (−111.8 °C) 81.5 kPa (0.804 atm)
Цинк 692.65 K (419.50 °C) 0.065 kPa (0.00064 atm)

* Забелешка: за споредба, типичниот атмосферски притисок изнесува 101,325 kPa (1 атм).

  1. Cengel, Yunus A.; Turner, Robert H. (2004). Fundamentals of thermal-fluid sciences. Boston: McGraw-Hill. стр. 78. ISBN 0-07-297675-6. 
  2. See Chloroform (data page)
  3. Walas, S. M. (1990). Chemical Process Equipment – Selection and Design. Amsterdam: Elsevier. стр. 639. ISBN 0-7506-7510-1. 
  4. See Isobutane (data page)