Прејди на содржината

Традиционална изработка на виолина во Кремона

Од Википедија — слободната енциклопедија

 

Традиционална изработка на виолина во Кремона

Нематеријално културно наследство на УНЕСКО

Работилница за лутиери во Кремона
Држава Италија
Наводи 00719
Регион Европа и Северна Америка
Историја на натписотНатпис 2012 (7-ма сесија)
Листа Претставник

Традиционалната изработка на виолина во Кремона (италијански: Saperi e saper fare liutario della tradizione cremonese) било прогласено за нематеријално културно наследство од страна на УНЕСКО во 2012 година, за време на седмата седница на Меѓувладиниот комитет во Париз.[1][2] Традиционалното изработка на виолина во Кремона била древна форма на ракотворби типична за Кремона, каде што гудачките инструменти како виолини, виоли, виолончело и контрабаси се изработувале од 16 век.

„Кутијата со богатство“ во Музејот на виолина во Кремона.

Техниките развиени од лутерите во Кремона за изработка на жичени инструменти имале уникатно значење во светот на музиката. Кремонеските лутиери ја стандардизирале фамилијата на инструменти на виолини, а техниките за изработка на виолина Кремонеза сè уште се сметале за најдобри во светот.

Секој инструмент бил рачно изработен и склопен со повеќе од 70 различни обликувани парчиња дрво. Секој дел од новата виолина барал одредена техника, континуирано приспособена според различниот акустичен одговор на секое парче дрво: поради оваа причина, невозможно било да се добијат две виолини точно идентични. Секој дел од виолината требало да биде изработен со одреден вид дрво, внимателно одбрано и природно зачинето. Грижата потребна за секој процес, како и уникатните квалитети на секое парче дрво ја правеле индустријализацијата невозможна.[3]

Продавница за производство на виолини во Кремона.

Традиционалниот лутиер од Кремон не користел индустриски или полуиндустриски делови, а виолината била внимателно лакирана со рака, никогаш не се прскала. Многу од елементите на музичкиот инструмент се чини дека биле украсни, но служеле за невидлива цел (често или да ја подобриле проекцијата, тонот или да заштитиле од потенцијално оштетување.[3]

Процесот на изградба на виолина го следи лично изработувачот на виолина во секоја фаза, од дрвото до готовиот инструмент: поради оваа причина, производителот на виолина во Кремона можел да направи само 3-6 виолини годишно.[3]

Традиционалниот изработувач на виолина морало да има длабинско познавање на природните материјали што се користиле, како и техниките кои се пренесувале од генерација на генерација преку зборови, гестови и навики споделени уште од 16 век, кога изработката на виолина во Кремона станала популарна, благодарение на вештините од куќата на Амати, потоа подобрен и рафиниран од Страдивари, Гуарнери, Франческо Ругери, Винченцо Ругери и Бергонци.[3]

Музеј на виолино

Древната традиција на изработка на виолина во Кремона била заштитена од две надзорни тела: Конзорциумот за производители на виолини Страдивари и Италијанската асоцијација за изработка на виолина, која претставувала повеќе од 140 занаетчии.[3] Покрај тоа, Меѓународното училиште за изработка на виолина во Кремона (Scuola Internazionale di Liuteria di Cremona) било основано во Кремона на 12 септември 1938 година.[4]

По признавањето на УНЕСКО, во 2013 година бил отворен новиот Museo del violino (Музеј на виолина) во Palazzo dell'Arte во Кремона, целосно реновиран и со нов аудиториум за слушање музика свирена со стари и нови инструменти направени во Кремона.[5]

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. „Traditional violin craftsmanship in Cremona“. UNESCO (англиски, француски, и шпански). Посетено на 2017-02-07.
  2. „Decision of the Intergovernmental Committee: 7.COM 11.18“. UNESCO.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 „Nomination file no. 00719“. 2012. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „nomination“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  4. „Scuola Internazionale di Liuteria“. Архивирано од изворникот на 2016-10-29. Посетено на 2017-02-13.
  5. „Museo del violino“.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]


Предлошка:Violin familyПредлошка:UNESCO Oral and Intangible musicПредлошка:World Heritage Sites in Italy