Толфа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Толфа
општина
Општината Толфа
ЗемјаИталија
Површина
 • Вкупна167,56 км2 (6,470 ми2)
Надм. вис.&10000000000000484000000484 м
Население (2007)[1]
 • Вкупно5.133
 • Густина0,31/км2 (0,79/ми2)
ДемонимТолфетани
Часовен појасCET (UTC+1)
 • Лете (ЛСВ)CEST (UTC+2)
Пошт. бр.00059
Повик. бр.0766
Мреж. местоМатична страница

Толфа е град и општина во Метрополитен Рим, во регионот Лацио во централна Италија.

Тој е главниот центар во Монти дела Толфа, изумрена вулканска група помеѓу Чивитавекија и езерото Брачано.

Историја[уреди | уреди извор]

Градот со средновековно потекло во орбитата на Витербо, бил преземен во Папската Држава и најпрво доделен на семејството Капоки, а потоа и на римските благородници Лудовико и Пјетро Франгипани кои ја заградиле заедницата. Толфа постигнала ненадејна важност по откривањето во 1461 година на големи наоѓалишта на алунит, изворот на стипса, со што директната контрола била преземена, по некои конфронтации со Франгипаните, од страна на Камера Апостолика. Стипсата била суштинска материја во текстилната индустрија, која била централна за доцносредновековната и раната модерна италијанска економија. Претходно, единствените залихи на стипса се увезувале од Исток, од извори контролирани од Турците Османлии, преку Венеција, кои многу профитирале. Одеднаш, монополот на стипса се префрлил на Папството, кое ја контролирал Толфа; Папата Пиј II ја ставил неговата дистрибуција единствено во рацете на Медичи, со експлицитна мисла дека приходот од овој монопол треба да биде посветен на христијанската res publica бидејќи неверниот Турчин, воодушевен од неговите победи, се заканувал да го проголта христијанскиот свет.[2] Подоцна, монополот во екстракција на стипса во Толфа преминал како папски подарок на Агостино Чиги.

Во 1530 година, папата Климент VII му доделил статус на италијанска комуна Толфа, која ги надминала нејзините средновековни ѕидини. Во подоцнежните времиња, Толфа продолжила да се поддржува со екстракција на стипса. Во близина на рудникот е изградено работничкото село Алумиер; таа станала автономна комуна во 1826 година.

Главни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Остатоци од ѕидините и замокот Франгипани (Рока ди Толфа), уништени од француските трупи во 1799 година откако градот се побунил против Римската Република.
  • Градското собрание, во кое се сместени колекција на етрурски и римски антиквитети откриени во близина.
  • Црквата Сант Егидио Абате
  • Манастир на Августинците (почетокот на 16 век), кој сега ги сместува комуналната библиотека и граѓанскиот музеј.
  • Манастир на редот Капучини (1621).
  • Замокот Рота

Филмски локации[уреди | уреди извор]

  • Во ТВ серијата Медичи: Мајстори од Фиренца, Замокот Рота е и воениот камп на Франческо Сфорца и селото каде што Лоренцо го наоѓа платеникот Ферзети.[3]

Збратимени градови[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. All demographics and other statistics: Italian statistical institute Istat.
  2. Papal brief of 17 June 1472 commissioning Domenico Albergati to treat with the Flemish cloth towns, quoted in F. Saxl, "A Marsilio Ficino Manuscript Written in Bruges in 1475, and the Alum Monopoly of the Popes" Journal of the Warburg Institute 1.1 (July 1937), pp. 61-62.
  3. „Medici Masters of Florence tv series locations: Castle of Rota“. Архивирано од изворникот на 2019-09-21. Посетено на 2023-03-08.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]