Типик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Студенички типик

Типик[1] (грчки: τυπικό) — збир на пропишани правила (зборник), кој го содржи начинот и редоследот на вршење на црковните богослужби.

„Типик е целосен црковен устав според кој се раководи свештенството во конкретни богослужбени ситуации.[2]

Поделба[уреди | уреди извор]

Типикот е поделен на три дела:

  • Општ дел - го одредува редоследот на богослужбите и светите дејствија на Велигден и обичните денови, на празници, работните и саботните денови. Општиот дел продолжува со упатства за молитвите и читањата, песните и свештеничките активности во текот на годината, а на крајот се изнесени правилата за животот и владеењето на монасите.
  • Вториот дел - ги наведува упатствата за менување на песните и свештенодејствијата во сите денови по месец - месечно, потоа во Посниот и Цветниот триод.
  • Третиот дел - ги наведува упатствата за променливите песни на неделниот и годишниот циклус, а тоа се тропари, кондаци, ипакои, ексапостилари, светилни, троични, прокимени и причесни. Типикот завршува со излагање на Пасхалија.

Во Православната црква најпознати се Ерусалимскиот и Студискиот типик.

Наводи[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

  • Трифуновић, Ђорђе (1990). Азбучник српских средњовековних књижевних појмова (изд. 2..). Београд: Нолит.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]