Прејди на содржината

Тивок глас (филм од 2016)

Од Википедија — слободната енциклопедија
„Тивок глас“
РежисерНаоко Јамада
Продуцент
  • Ехару Охаши
  • Шиничи Накамура
  • Микио Уецуки
  • Тошио Иизука
  • Кенсуке Татеиши
Главни улоги
МузикаКенсуке Ушио
КинематографијаКазуја Такао
МонтажаКенго Шигемура
СтудиоKyoto Animation
ДистрибутерШочику
Премиера17 септември 2016 (2016-09-17) (Јапонија)
Времетраење130 минути[1][2]
ЗемјаЈапонија
Јазикјапонски
Бруто заработкаUS$33 милиони

Тивок глас (на англиски јазик: A Silent Voice: The Movie) (映画 聲の形, Еига кое но катачи, исто така преведено како „Обликот на гласот: Филмот“ (The Shape of Voice: The Movie)) е јапонски анимиран тинејџерски драма филм од 2016 година, продуциран од Kyoto Animation, режиран Наоко Јамада и напишан од Реико Јошида, прикажувајќи ликовни дизајни од Футоши Нишија и музика од Кенсуке Ушио.[3] Заснован е на мангата со истото име напишан и илустриран од Јошитоки Оима. Премиерата на филмот во Јапонија била на 17 септември 2016 година, и ширум светот помеѓу февруари и јуни јуни 2017 година.

Заплет[уреди | уреди извор]

Јапонскиот тинејџер Шоја Ишида има намера да се самоубие. Премислувајќи се во последен момент, тој се сеќава на неговите денови во основно училиште и на настаните што го довеле овде. Нова ученичка по име Шоко Нишимија ја известува паралелката дека таа е глува. Таа се обидува да се вметне во паралелката, но на крајот го вознемирува Шоја и неговите пријатели, па тие почнуваат да ја малтретираат. Кога за малтретирањето разбрал директорот, Шоја е истакнат како виновник. Наскоро, малтретирањето од паралелката е насочено кон него, подложувајќи му го на истиот третман што ѝ го дале на Шоко. Шоја ја обвинува Шоко и двајцата влегуваат во физичка расправија. Таа потоа е префрлена во друго училиште. Тој подоцна ја наоѓа тетратката на Шоко, која ја оставила зад себе, и ја задржува.

Сега во средно училиште, Шоја е општествено отфрлен. Тој ги избегнува лицата на оние околу него, не можејќи да ги погледне во очи. Томохиро Нагацука, уште еден осаменик, се дружи со Шоја откако Шоја му помага против еден силеџија. Шоја го посетува центарот за знаковни јазици, ѝ ја враќа тетратката на Шоко со надеж дека ќе направи измени и открива дека научил знаковен јазик. Двајцата започнуваат да се среќаваат на мост за да ги хранат рибите кои со леб.

Еден ден, на Шоја и Шоко случајно им паѓа тетратката на Шоко во реката, и скокаат за да ја повратат, што е забрането. Јузуру Нишимија, помладата сестра на Шоко, тајно го фотографира Шоја како скокнува и ја објавува на интернет. Шоја е суспендиран.

Шоја и Шоко се соединуваат со Мијоко Сахара, соученик од основното училиште, кој бил спријателен со Шоко. Шоко му дава подарок на Шоја и ги исповедува своите чувства кон него, но затоа што се обидува да ги зборува своите симпатии, наместо со раце да ги искаже, Шоја не ја разбира.

Шоја ја поканува во забавен парк со Томохиро, Мијоко, Мики Каваи (друг соученик од основно училиште) и Сатоши Машиба (пријател на Мики). Таму, тие се среќаваат со друг соученик од основно училиште, Наока Уено, која ја влече Шоко во панорамско тркало. Наока искажува чувство на омраза кон Шоко, кого Наока ја обвинува за создавање раздвој меѓу неа и Шоја. Во училиштето, очајна да остане необвинета за нејзината улога во малтретирање на Шоко, Мики им го изложува минатото на Шоја на учениците кои не биле свесни за тоа. Подоцна, групата има жесток судир.

Шоја се враќа на мостот за да ја сретне Шоко, но на крајот ја гледа Јузуру, чија баба починала неодамна. За да ја развесели Шоко, Шоја ја одведува на село, каде што почнува да разбира колку самата се обвинува за сè што му се случило. Очаен да го промени својот начин на размислување, Шоја се обидува редовно да се среќава со сестрите.

За време на фестивалот со огномет, Шоко си оди дома лажејќи да си ја заврши училишната работа. Шоја ја следи кога Јузуру бара од него да ја земе камерата. Кога пристигнува, тој ја наоѓа Шоко како стои на балконот, спремна да се самоубие. Шоја успева да ја зграби и да ја повлече назад, но тој паѓа во реката подолу. Тој е спасен, но паѓа во кома.

Една ноќ, Шоко сонува да добие проштална посета од Шоја. Потресена, таа трча кон мостот и паѓа од солзи. Шоја, будејќи се од кома, тој куца кон мостот и ја наоѓа таму. Тој се извинува за начинот на кој се однесувал кон неа. Тој ја замолува да престане да се обвинува себеси и признава дека, иако еднаш размислувал да стави крај на сопствениот живот, тој оттогаш се решил против тоа. Потоа, Шоја ја замолува да му помогне за да продолжи да живее.

Кога Шоја оди на училишниот фестивал со Шоко, тој открива колку неговите нови пријатели сè уште се грижат за него, и тие се помируваат. За време на фестивалот, Шоја конечно може повторно да ги погледне лицата на другите. Тој гледа наоколу во неговото семејство и со сите нови пријатели што се спријателил, и плаче.

Гласовна екипа[уреди | уреди извор]

Шоја Ишида (石田 将也, Ишида Шоја)
Глас од: Мију Ирино, Мају Матсуока (дете)
Шоко Нишимија (西宮 硝子, Нишимија Шоко)
Глас од: Саори Хајами
Јузуру Нишимија (西宮 結絃, Нишимија Јузуру)
Глас од: Аои Јаки
Томохиро Нагацука (永束 友宏, Нагацука Томохиро)
Глас од: Кеншо Оно.
Наока Уено (植野 直花, Уено Наока)
Глас од : Јуки Канеко
Мијоко Сахара (佐原 みよこ, Сахара Мијоко)
Глас од: Јуи Ишикава
Мики Каваи (川井 みき, Каваи Мики)
Глас од: Мегуми Хан

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „A SILENT VOICE“. Британски одбор за филмска класификација. 8 февруари 2017. Посетено на 27 август 2020.
  2. Green, Scott (7 август 2016). "A Silent Voice" Anime Movie Listed For Over Two Hours“. Crunchyroll. Посетено на 27 август 2020.
  3. „映画「聲の形」(2016)“. allcinema (јапонски). Stingray. Посетено на 27 август 2020.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]