Темистоклеја
Темистоклеја (/ˌθɛmɪstəˈkliːə/; старогрчки: Θεμιστόκλεια; исто така Аристоклеја (/ˌærɪstəˈkliːə/; Ἀριστοκλεία), Теоклеја ( /ˌθiːəˈkliːə/; Θεοκλεία ); fl. 6 век п.н.е.), според разни извори, била учителката на Питагора додека била свештеничка во Делфи.[1]
Животопис
[уреди | уреди извор]
Во биографијата на Питагора во неговиот Животи и мислења на еминентни филозофи, Диоген Лаертиј (3 век н.е.) ја цитира изјавата на Аристоксен (4 век пр.н.е.) дека Темистоклеја го подучила Питагора на моралните доктрини:[2]
Аристоксен вели дека Питагора ги добил повеќето од своите морални доктрини од делфиската свештеничка Темистоклеја.
Порфириј (233–305 н.е.) ја нарекува Аристоклеја, иако нема сомневање дека тој пишува за истата личност.[3] Порфириј го повторува тврдењето дека таа била учителка на Питагора:[4]
Тој (Питагора) поучувал многу, за што тврдел дека го научил од Аристоклеја во Делфи.
Енциклопедијата Суда од 10 век ја споменува Теоклеја и наведува дека била сестра на Питагора, но оваа информација веројатно произлегува од недоразбирање на пасусот на Диоген Лаертиј.[5]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Mary Ellen Waithe, Ancient women philosophers, 600 B.C.–500 A.D., p. 11
- ↑ Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers
- ↑ Gilles Ménage, (1984), The history of women philosophers, page 48. University Press of America. "The person who is referred to as Themistoclea in Laertius and Theoclea in Suidas, Porphyry calls Aristoclea."
- ↑ Porphyry, Life of Pythagoras, 41
- ↑ See Suda On Line, Pythagoras, π3124, and footnote 25: "This information suffers from a corruption in the text, arising from a misunderstanding of a source. Diogenes Laertius' passage actually reads, as the Suda does, Θεοκλείας ἀδελφῆς, but the whole remark is related to the legend of Pythagoras receiving his doctrine from a priestess in Delphi, whose name is Θεμιστόκλεια. Diogenes himself gives the correct information in a previous passage of the Life: cf. 8 παρὰ τῆς Θεμιστοκλείας τῆς ἐν Δελφοῖς."