Телефонска густина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Телефонска густина – број на телефонски приклучоци на сто жители кои живеат во одредено подрачје. Истата се разликува како меѓу државите така и меѓу урбаните и руралните подрачја во рамките на една држава. Телефонската густина има значајна корелација со БНП по жител на даденото подрачје. [1] Таа се користи и како индикатор на куповната моќ на средната класа на државата или подрачјето.

Одредување на телефонската густина[уреди | уреди извор]

Првично телефонската густина се пресметувала како број на фиксни телефонски линии на сто жители. Но со растечкиот број на земји кои регистрирале повеќе мобилни од фиксни претплатници, овој метод станал помалку значаен. Како алтернатива била предложена „мобилна телефонска густина “ како број на мобилни претплатници на сто жители. Од друга страна овој метод бил неповолен за земјите кои имале добро развиена фиксна телефонска мрежа и за оние кои сè уште имале слабо развиена мобилна мрежа, па Меѓународната унија за телекомуникации предложила воведување на „ефективна телегустина“ која била дефинирана како фиксни или мобилни претплатници на сто жители – повисокиот број. [2]

Фиксните телефонски линии на сто жители се добиваат кога бројот на фиксни телефонски линии се подели со вкупното население и се помножи со 100. Во фиксни телефонски линии спаѓаат сите линии на кои им е доделен телефонски број од телефонската нумерација на фиксната мрежа, без разлика на технологијата преку која истиот е реализиран (бакарна парица, оптика, безжична врска). Од своја страна пак една ДМИУ линија може да има повеќе говорни канали, заради што МУТ препорачал дека сите земји треба да ја достават методологијата на пресметка за да може да се обезбеди споредба. [2]

Мобилните претплатници на сто жители се добиваат кога бројот на мобилни претплатници се подели со вкупното население и се помножи со 100. При оваа пресметка се вклучуваат и постпејд и припејд корисниците. Корисниците кои биле неактивни во последните три месеци не се вклучени во пресметката. [3]

Телефонска густина во Македонија[уреди | уреди извор]

Година Густина на фиксни
телефонски линии
Густина на мобилни
телефонски претплатници
2010 20,22% 104,90%
2011[4] 20,56% 107,82%
2012[5] 19,82% 108,52%
2013[6] 19,22% 108,48%
2014[7] 18,59% 107,86%
2015[8] 17,93% 100,69%
2016[9] 17,78% 98,99%
2017[10] 17,46% 97,62%

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Effects of Globalization on Developing Countries. World Bank Publications. стр. 30. ISBN 9780821332856. https://books.google.com/books?id=-\_xMmhGBs5wC=PA30. 
  2. 2,0 2,1 „Core ICT Indicators“ (PDF). ITU. 2005. 
  3. „Core ICT Indicators“ (PDF). ITU. 2010. 
  4. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации за 2011 година“. АЕК. 12 јуни 2012. конс. 30 мај 2019. 
  5. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации за 2012 година“. АЕК. 5 јуни 2013. конс. 30 мај 2019. 
  6. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации за 2013 година“. АЕК. 29 август 2014. конс. 30 мај 2019. 
  7. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации во РМ за 2014 г“. АЕК. 17 септември 2015. конс. 30 мај 2019. 
  8. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации во РМ за 2015 година“. АЕК. 15 септември 2016. конс. 30 мај 2019. 
  9. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации во РМ за 2016 година“. АЕК. 25 јули 2017. конс. 30 мај 2019. 
  10. „Годишен извештај за развој на пазарот на електронски комуникации во РМ за 2017 година“. АЕК. 31 јули 2018. конс. 30 мај 2019.