Тахо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Тахо/Тежо
Tajo, Tejo
Река
Поглед на Тахо во Толедо
Земји Шпанија, Португалија
Притоки
 - леви Гвадиела, Алгодор, Гевало, Ибор, Алмонте, Салор, Север, Сораја
 - десни Харама, Гвадарама, Алберче, Тјетар, Алагон, Зезере
Извор Фуенте де Гарсија
 - место Албарасин, Теруел, Шпанија
 - височина 1.593 м
Утока Устие на Тахо
 - местоположба Атлантски Океан (кај Лисабон), Португалија
 - височина м
Должина 1.038 км
Слив 80.100 км²
Истек
 - просечен 500 м3
Сливот на Тахо
Сливот на Тахо
На Ризницата: Тахо/Тежо
Портал: Хидрографски сојуз на Тахо
Тахос крај ѕидните на замокот Алмоурол

Тахо (шпански: Tajo) или Тежо (португалски: Tejo)[1] — најдолга река на Пиринејскиот Полуостров. Долга е 1.038 км, од кои 716 км се во Шпанија, 47 км долж шпанско-португалската граница и 275 км во Португалија, каде се влева во Атлантскиот Океан близу Лисабон. Сливот зафаќа површина од 80.100 км² (втор по големина на полуостровот, по оној на Дуеро). Најголемиот дел од течението на реката е добро искористено за стопански цели. Постојат неколку брани и свртници што служат за водоснабдување за средна Шпанија (со Мадрид) и Португалија, како и десетици хидроелектрани за електростопански потреби. Помеѓу браните, течението е мошне стеснето, но по Алмоурол, реката влегува во огромна наносна долина што често ја поплавува. Устието на вливот во океанот е во Лисабон.

Реката извира во Фуенте де Гарсија, како и од посебни водотеци на Универзалните, Ибериските и Албарасинските Планини. Сите поважни притоки се влеваат во реката од десниот брег. Тахо минува низ градовите Аранхуез, Толедо, Талавера де ла Реина и Алкантра во Шпанија и Абрантес, Сантарем, Алмада и Лисабон во Португалија.

Течение[уреди]

Во Шпанија[уреди]

Првото позначајно населено место на реката Тахо е Саседон. Под Аранхуез во реката заедно се влеваат притоките Енарес и Тахуња. Под Толедо ѝ се придружува и реката Гвадарама. Над Талавера де ла Реина се приклучува притоката Алберче. Кај Валдевердеха се наоѓа горниот крај на хидроакумулацијата „Валдекањас“, по која доаѓаат други: ХЕЦ „Торехон“, каде се влева Тјетар, и ХЕЦ „Алкантра“, во чиј долен крај истекува реката Алагон.

Во Португалија[уреди]

Откако ќе протече низ пределите што ја образуваат државната граница, Тахо влегува во Португалија (под името „Тежо“) и минува низ Вила Велја де Родао, Абрантес, Констансија, Ентронкаменто, Сантарем и Вила Франка де Шира на почетокот на долг и тесен естуар, на чие устие е сместен градот Лисабон. Ова подрачје е заштитено како Природен резерват „Устие на Тахо“. Тука се наоѓа и најдолгиот мост во Европа — „Васко де Гама“ со распон од 17,2 км.

Регионите Алентежо и Рибатежо во Португалија се наречени по реката.

Геологија[уреди]

Долното течение на Тахо се наоѓа на геолошки расед. Пролизгувањата (смолкнувања) долж него се причинител за поголем број на земјотреси, од кои особено историско значење имаат оние во 1309, 1531 и 1755 г. (познатиот Лисабонски земјотрес).[2]

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Во антиката: латински: Tagus; старогрчки: Τάγος, Тагос.
  2. Hobbs, William Herbert (1907). „Earthquakes: An Introduction to Seismic Geology“. NewYork: D. Appleton and Company. стр. 142–144.  На Google Книги