Тале Огненовски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Тале Огненовски
[[File:
Tale Ognenovski with his Buffet Crampon clarinet 2006 (35280978025).jpg
|frameless|alt=|]]
Биографски податоци
Роден(а)април 27, 1922(1922-04-27)
село Брусник (Битолско), Битола
Починал(а)јуни 19, 2012(2012-06-19) (возр. 90)
Скопје
Жанрови
Занимања
  • Музичар
  • Шеф на оркестар
  • Композитор
ИнструментиКларинет, кавалче, гајдарка, зурла, тапан
Период на активност1937–2012
ИздавачиPGP-RTB,Jugoton, Македонска радиотелевизија, Independent Records
Мреж. местоtaleognenovski.mk

Тале Огненовски (27 април 1922, село Брусник (Битолско), Битола - 19 јуни 2012, Скопје) — македонски[1] музичар и композитор, најпознат како кларинетист, но свирел и на гајда, зурла и тапан [2].

Творештво[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски е еден од најзначајните ликови во македонската народна музика. Македонските ора на Огненовски се изведувани во Швајцарија, Франција, Шведска, Финска, Велика Британија, Данска, Австрија. Со ансамблот „Танец“ настапувал на најпознатите концертни сцени во Северна Америка и во Европа со фантастичен успех. Особено се издвојува неговиот концерт во престижната концертна сала „Карнеги хол“ во Њујорк во 1956 година, како прв Македонец кој настапил на таа сцена. За тие настапи се здобил и со извонредни оценки од публиката и критиката од страна на „Њујорк Тајмс“ (New York Times), „Лајф“ (Life), „Л.А. Тајмс“ (LA Times).[3]

Тале Огненовски е композитор или аранжер на 300 македонски ора, композитор на концертот за кларинет “Tale Ognenovski Concert for Clarinet No. 1” и на 12 џез композиции.[2]. Неговите дела се издадени на 12 носачи на звук (ЦД, плочи, касети). Во септември 2008 година го објавил албумот „Македонски џез-композиции за кларинет од Тале Огненовски“, во издание на американската издавачка куќа „Индепендент рекордс“ (Independent Records), кој бил одлично оценет од музичките критичари. Претходно, во 2006 година го издал албумот „Концерти за кларинет на Моцарт и Огненовски“, посветен на 250-годишнината од раѓањето на Моцарт, на кој го обработил концертот на Моцарт за кларинет. Во декември 2005 година го издал албумот „Џез, македонски народни ора и класична музика“. Албумот е снимен во студиото „Промузика тра-ла-ла“ во Скопје, а објавен е од страна на „Индепендент рекордс“.[4]

За своите дела, Огненовски добивал блескави оцени од повеќе страни. Така, 2008 година, во својот осврт на третиот албум на Огненовски, познатата интернет-страница „Ол абаут џез“ (All About Jazz) оценила дека „...Музиката на Огненовски е безвременска...Тале Огненовски очигледно е далеку пред своето време и тоа е класика што ќе постои засекогаш... Тој е најголемиот кларинетист, флејтист, зурлаџија и гајдаџија на сите времиња... Тале Огненовски е еден од најголемите композитори во светот на музиката“.[5]

Познатиот македонски музичар Драган Даутовски рекол дека Огненовски „е еден од последните мохиканци, чувари на нашиот звук. Неговото значење е особено изразено во однос на чалгијата“.

По повод смртта на Огненовски, пејачката на групата „Љубојна“ истакнала дека со пребогатиот опус што го оставил зад себе, тој може да се смета за Моцарт на македонската музика: „Донесе едно сосема поинакво видување кон чалгијата и кон народната музика, еден вистински пресврт. Тој сам по себе е национална школа, стандард. Таков човек се раѓа еднаш во векови“.[3][6]. Тале Огненовски беше партизан, учесник во НОБ и носител на Партизанска споменица 1941. [7][8].

Во својата книга, „За Наша Музика Душко Димитровски напиша: „Но чудото се вика Тале Огненовски ... Невозможното станува можно “иманентно анталогиските” хоризонтални звучни светови Европа – Ориент низ музицирањето на Тале Огненовски се ракуваат, препознаваат и љубат ... Македонија по сила на обата мелосни света што ги носи и содржи во својата звучна галаксија е предодредена да ја изврши улогата на тонски катализатор за утрешното универзално поврзување и природни прелевања и циркулации на творечка мисла Исток – Запад – Исток ? [9][10][11][12][13][14]

Во книгата под наслов „Основен водич за светската музика, том еден: Африка, Европа и Блискиот Исток“ (“Rough Guide to World Music Volume One: Africa, Europe & The Middle East”), уредена од Simon Broughton и Mark Ellingham на страница 203 во поднасловот: „Незгоден музички ритам во Македонија“ (“Macedonia tricky rhythms“), Ким Бартон (Kim Burton) забележа: „„ Еден од ретките кларинетисти кои успешно настапиле и со чалгија и со помодерен стил е Тале Огненовски, роден во 1922 година и еден од највлијателните музичари од повоениот ера. Тој беше член на ансамблот Танец во 1950-тите години и беше солист на кларинет на оркестарот “Чалгија“ на “Радио Скопје“.Тој е композитор на многу музички мелодии што станаа стандарди и што е основа за сопствената нова компонирана народна музика во Македонија. “[15][11]

Тале Огненовски во филмот „Ритам и звук“[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски како солист на кларинет ги изведуваше македонските народни ора „Жeнско Чамче“ и „Беранче“ со ансамблот „Танец“ во филмот „Ритам и звук“ во продукција на Вардар филм од 1955 година. Орото „Жeнско Чамче“ почнува со технички многу комплицирани соло виртуозни импровизации на Тале Огненовски кои не егзистираат во оригиналната верзија на ова оро. [16][17][18][19][12][19][20][14]

Турнеја во Северна Америка[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски настапи со „Македонскиот ансамбл за народни игри и песни „Танец““ на концертите во Соединетите Американски Држави (65 концерти, од 22 јануари 1956 до 12 април 1956 година), Канада (Торонто, Massey Hall, 13 февруари 1956 година), Германија (74 концерти, од 15 август 1956 година до 27 октомври 1956 година и 17 и 18 септември 1959 година во Дортмунд), Франција (83 концерти, од 20 септември до 25 ноември, г. 1959), Швајцарија (Берн, 7 и 8 јули, Жeнева, 9 и 10 јули 1959 година), Бугарија (ноември и декември 1955 година), Романија, (9 концерти, декември 1957 и јануари 1958 година), Албанија (9 концерти, октомври 1957 година), Босна и Херцеговина, Црна Гора, Словенија, Србија и Хрватска и секаде публиката широко го отвори срцето и со аплаузи ги поздрави изведбите на Ансамблот „Танец“. Тале Огненовски свирел како виртуозен солист на кларинет и кавалче во поголемиот дел на програмата, вклучително и македонските народни ора „Невестинско оро“, „Чупурлика“, ‘Шопска подрипнувачка, „Копачка“, „Овчарско оро“, „Соборски игри“, други македонски песни, српски народни танци и песни и „Шоте“, албанска народна игра. [21][22][14][23]

Craig Harris од музичкиот портал Allmusic напиша за „Македонскиот ансамбл за народни игри и песни „Танец““ и за кларинетист Тале Огненовски: „Ансамблот „Танец“ го достигна својот врв во доцните 50-ти години, кога влијателниот инструменталист на дувачки инструменти (кларинет, кавалче, гајдарка зурла...) Тале Огненовски беше член. [24][12][11][23]

Турнејата низ Северна Америка на ансамблот „Танец“ започна со нивното деби на CBS ТВ[25] програмата Омнибус (американска ТВ серија)[26] на 22 јануари 1956 година. Нивниот прв настап во живо на американската телевизија беше снимен на видеокасета и архивиран во Конгресната Библиотека во Вашингтон (LIBRARY OF CONGRESS) [27]Во каталогот е запишана содржина: „Југославенски национален народен балет / режиран од Elliot Silverstein[28] со ансамблот „Танец“ од Македонија (20 минути.) Продуцент Robert Saudek[29].” [30][31][12][32][33][14]

За секој концерт од северно-американската турнеа на македонскиот ансамбл за народни игри и песни „Танец“ во скоро секоја критика во весниците за македонското народно оро “Шопска подрипнувачка” беше напишано: “... во случај на една игра “Шопска подрипнувачка” не беше само игра за истакнување туку беше високо ефектна ... “Шопска подрипнувачка” го креираше шоуто ... Брзината со која се играше и исклучително големата енергија и прецизност на шесте мажи во играта се единствени и бараа повторување ...” Биографот на Тале Огненовски, неговиот син м-р Стеван Огненовски{[11][12][34][35][36][37]}} во неговата книга Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer / Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор (2000), забележа: ”Тале Огненовски беше витуозен солист на кларинет во изведбата на “Шопска подрипнувачка”, но истовремено и аранжер на музиката бидејќи тој додаде свои сопствени импровизации во некои делови од ова оро... Ова беше случај и со другите ора каде Тале Огненовски настапил како солист на кларинет и кавалче. [38][39][14][23]

На 27 јануари 1956 година, Тале Огненовски настапи во Карнеги Хол (Carnegie Hall)[40] во Њујорк како солист на кларинет и кавалче на ансамблот „Танец“. [11][41][12][23][42][43]

За овој концерт во Карнеги Хол музичкиот критичар на весникот „Њујорк Тајмс“ (New York Times), Џон Мартин (John Martin) [44] , Страница на англиска википедија за John Martin] напиша во својот напис од 28 јануари 1956 година: “… Ансамблот „Танец“ кој е дел од националната програма за зачувување на народните уметности доаѓа од Македонија… ја доби нашата наклонетост со поедини брилијантно спектакуларни и прекрасни непознати игри …сите игри восхитуваат, и нивната уметничка скала навистина воодушевува ... извонредна музика на стандардни и нестандардни инструменти: рапавото и незаборавно кавалче... “[45][46][42][47][14]а во написот од 5 февруари 1956 година напиша: „Спектакл… зачудувачко шоу на кое на било кој гледач ќе му биде тешко да одолее… илјадници различни нијанси на динамика… голема брзина на движење… забележителна заедничка виртуозност… правилни и неправилни ритми на ората од Македонските планини … необични музички инструменти кои ги придружуваат многу од ората … безвременско кавалче ... ” [48][47][42][14]

„И овие музички тактови, придружувани понекогаш со овчарско кавалче ... Македонската група „Танец“ со околу четириесет играорци и музичари покажаа многу од своето богато фолклорно богаство ... Во “Шопска подрипнувачка” главни беа петте млади играорци ... Публиката што Карнеги Хол го наполни до врвот радосно извикуваше и му аплаудираше на големиот ентузијазам на народните игри, како да беше сведок на изведба од класичен сценски балет во неговиот најсовршен раскош.. ” напишано од Walter Terry, наслов “Југословенски фолклорен балет” (Yugoslav Folk Ballet), New York Herald Tribune, Њујорк, 28 јануари 1956 г. [49][50][42][12][51][14]

„Во последно време имавме некои интересни концерти од исток и запад, но ниеден немаше толку голем успех и толку големо прифаќање од публиката како што имаше југословенскиот фолклорен балет „Танец“. Ценетиот Карнеги Хол вистински трепереше, а почитуваната публика беше неуморна во аплаудирањето... ...” напиша Robert Coleman во весникот “New York Daily Mirror” [52][53][54][14][23][12]

„Вчера вечер југословенскиот национален фолклорен балет ја започна трансконтиненталната турнеја во Карнеги Хол ... Ова е најсвеж, најжив и стручно најуспешен танцов настан што во тек на години се појавил на нашиот хоризонт ... Ние примивме многу новости од Ориентот и од Западот, но ниеден не доби поентузијастички прием од југословенскиот национален фолклорен балет.” Нпишано од William Hawkins во весникот „New York World Telegram” на 28 јануариi, 1956 г. [53][54][14][23][12]

Стјепан Пуцак, поранешен дописник на Танјуг (новинска агенција на поранешна Југославија) и хрватски новинар напиша во весникот Нова Македонија: „Од седумнаесетте бурно поздравени точки на програмата навистина е многу тешко и ризично да се каже кои точки беа најуспешни ... „Шопска подрипнувачка“ дури беше повторена, а повторувањето на американските сцение навистина редок и и исклучив настан. [55][56][12][57][14][23]

Наум Начевски, новинар на весникот Нова Македонија, Скопје, Народна Република Македонија напиша: „ Публиката мошне често со спонтано ракоплескање го прекратуваше прикажувањето на некои народни игри, во кои оставија особено силен впечаток фолклорните богаства на носиите и необичниот ритам на македонската народна музика. „Танец“ не наиде на вонредно убав прием само кај њујоршката публика туку и кај њујоршкиот печат.“ [49][58][42][12][59][14][23]

Ансамблот Танец настапуваше во поголеми аудиториуми, вклучувајќи ги, Кил Аудиториум (Kiel Auditorium ), Сент Луис, Мисури (St. Louis, Missouri) на 26 февруари 1956 година и Денвер Арена Аудиториум, Колорадо (Denver Arena Auditorium, Colorado), на 4 март 1956 година. Кил Аудиториум (Kiel Auditorium) [60] (првично именуван во 1934 година кога беше изграден како Општински аудиториум (Municipal Auditorium)) со капацитет за седење од 9.300 и беше домаќин на најразлични рок-концерти. Аудиториумот Кил (Kiel Auditorium) беше по капацитет на посетители само зад Медисон Сквер Гарден (Madison Square Garden) како најпознатата арена за борење во Северна Америка. Денвер Арена Аудиториум (Denver Arena Auditorium) [61] е чисто спортско место со капацитет за седење од 6.841. [62][63][23][14][12]

„За концертите во Граѓанската оперска куќа (Civic Opera House) во Чикаго, Илиноис на 4 февруари и 5 февруари 1956 година, музичкиот критичар на весникот Chicago Daily Tribune[64] , Клаудија Касиди (Claudia Cassidy[65], истакна: „… Ансамблот наречен Танец, кој е македонски збор за танц, оваа група од 37 танчери, пејачи и музичари е калеидоскоп на Балканот ... Кога петмина од нив ја играат „Шопска подрипнувачка“, која очигледно само значи дека им се додворуваат на девојките. Нивните изведби би ги гледал секој ден но тоа би било неправедно кон четирите мали лебеди од балетот ”Лебедово езеро” (Swan Lake) [66]{{sfn|Cassidy|1956}[67][12][68][23][14]

За концертот во “Академијата за музика“ (Academy of Music) [69] во Филаделфија, Пенсилванија на 7 февруари 1956 година, ' музичкиот критичар Самуел Сингер (Samuel Singer) на весникот The Philadelphia Inquirer[70] коментира, „„ Танец “ значи 'танц', но 'танц' во поголема форма од вообичаеното. Покрај танцот, тој пренесува драма, ритуал, традиција, песни, дури и воени маневри ... имаше извонредна прецизност и во танцување и во играње ... Кларинетот , контрабасот, виолината, тапанот, гитарата и флејтата обезбедија најголем дел од придружбите во разни комбинации. “[71][72][12][73][23][14]

За концертот во “Constitution Hall“[74] во Вашингтон, на 9 февруари 1956 година, Пол Хјум (Paul Hume) [75], музичкиот критичар на “WASHINGTON POST and TIMES HERALD“ [76] забележа, „„Шопска подрипнувачка“ е креирана да им покаже на девојkите колку се убави и прекрасни, брилијантни, возбудливи и сензационални уметничките вештини на нивните машки пријатели. Брзината со која тие играа и исклучително големата енергија и прецизноста на на шестте мажи кои играа е единствена и беше побарано да се повтори... ."[12][72][77][73][23][14]

За концертот во “Massey Hall“[78] во Торонто, Онтарио, Канада на 13 февруари 1956 година, музички критичар од весникот “The Globe and Mail“[79] John Kraglund[80] напиша: „Првиот впечаток, сепак е ритмичка прецизност ... Немаше изведба без спектакл ... во случајот на орото, „Шопска подрипнувачка“, не беше само пофалба, туку тоа беше многу ефектно изведено... ."[81][82][12][83][23][14]

За концертот во "Воената меморијална оперска куќа" (War Memorial Opera House[84] во Сан Франциско, Калифорнија, на 7 март 1956 година, музичкиот критичар на весникот "San Francisco Chronicle"[85], R. H. Hagan вели: „Самата музика, вклучувајќи неколку народни инструменти, е заслужна за вредноста на шоуто, и никогаш повеќе точките на програмата не треба да се насловат поинаку од "Македонскa музичка мелодија", кои во нивните заплетени ритмови и тажни мелодии, најмалку што би можеле да направат е Dave Brubeck да испрати итен повик до Darius Milhaud... “[86][87][12][88][23][14]

За концертот во Филхармонискиот аудиториум (The Philharmonic Auditorium)[89] во Лос Анџелес, Калифорнија, на 12 март 1956 година, музичкиот критичар на весникот „Л.А. Тајмс“ (Los Angeles Times)[90] Алберт Голдберг (Albert Goldberg[91] коментира: Со автентичното необично, а покрај тоа и слободно фолклорно играње со заплеткани теми од сопственото наследство, оваа група би рекле дека би било тешко да се победи ... Играорците се придружувани од група музичари составена од виолинист, гитарист, хармоникаш, флаутист, кларинетист, контрабасист а често се вклучени тапани од различни типови, како и овчарското кавалче... "[92][93][12][94][23][14]

Музичкиот магазин Dance Observer коментира: „Публиката во салата Карнеги Хол на 27 јануари 1956 година во Њујорк на концертот на Југословенскиот народен фолк балет Танец, уживаше во еден фасцинантен пресек од над 2000 години човечка историја и култура. Танец е група од Македонија... " Vol. 23-24, стр. 55. 1956.[95][23]

По завршувањето на турнејата, „Лајф“ (Life (magazine) [96])коментираше: „Пред стотина години, на нерамните патишта во Македонија, банди од разбојници ги крадеа караваните на богатите трговци и како Робин Худ, дел од пленот им го даваа на сиромашните... Југословенскиот национален фолклорен балет оваа пролет ја направи својата прва и и многу успешна турнеја во Соединетите американски држави... Уметничката група која е составена од извежбани експерти, 40 играорци и музичари беше формирана за да ја зачува културата на нивната земја. Сите овие игри произлегуваат од церемонијата на венчавање ... Заедно тие прават силен приказ на игри каков што Соединетите американски држави никогаш не виделе... 9 април 1956 г. Vol 40, No. 15. стр. 173-174. [97][98][99][12][100][23][14]

За време на 84-дневно патување низ Соединетите Држави и Канада, aнсамблот „Танец“ помина десет илјада километри и даде 66 концерти во 53 различни градови. Тие беа опишани како голем културен настан од страна на американскиот печат, со написи што се појавуваат во: The New York Times, The New York Daily Mirror, The New York Herald Tribune, The New York World Telegram, The New York Daily News, Boston Traveler, Chicago Daily News, Chicago Daily Tribune, Boston Traveler, Boston Globe, Saint Louis Globe Democrat, San Francisco Chronicle, Los Angeles Times, San Diego Union, The Milwaukee Journal, Washington News, Baltimore Sun, The Christian Science Monitor, Denver Rocky Mountain News, Life, The Philadelphia Inquirer, The Globe and Mail, The Washington Post и Times Herald... [101][102][14][12][23]

Во својата книга, „Tale Ognenovski Virtuoso of the Clarinet and Composer / Тале Огненовски виртуоз на кларинет и композитор (2000) м-р Стеван Огненовски[34] напиша: „По завршување на концертите публиката ги опкружувала членовите на ансамблот „Танец“, честитајќи им за покажаните исклучително големи уметнички вештини, барајќи од нив автограми. Многу од нив му велеле на Тале Огненовски дека е тој е кларинетист број еден ... Северно американските весници во нивните коментари толку величенствено ги опишаа настапите на ансамблот „Танец“, што може да се заклучи дека Македонија е „центар на фолклорниот универзум“.[103][12][23][104][14]

Турнеја во Германија[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски како солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“, ја обиколи Германија од 15 август до 27 октомври 1956 година. Ансамблот изведе 72 концерти во многу градови, вклучувајќи ги Штутгарт, Франкфурт, Бон, Гетинген, Минхен и Висбаден, а секоја претстава била распродадена. [105] Како дел од нивната турнеја низ Франција во 1959 година, тие изведоа два концерти во Дортмунд, Германија на 18 и 19 септември 1959 година, пред публика од 7000 посетители. Концерт со голем успех беше изведен и во Бајројт (Bayreuth) во оперската куќа Бајројт Фестивал театар (Bayreuth Festspielhaus или Bayreuth Festival Theatre).[106] Тоа е оперска куќа посветена исклучиво на изведбата на оперите на германскиот композитор од 19 век Ричард Вагнер (Richard Wagner).[107][108][109][12][14][110][111] “Веќе неколку недели нашиот фолклорен ансамбл „Танец“ гостува во Германија. Насекаде „Танец“ наидува на воодушевен прием. Весникот “Hildesheimer Presse“ од градот Hildesheim во написот под наслов „„Танец“ - волшебен збор на Балканот“ напиша: “Се работи за национален балет, за избран прв ансамбл на земјата. Јас никогаш нема да го заборавам тешкото оро на македонските овчари, хрватското свечено оро, гајдаџиите и човекот со кавалчето... “ Ова е напишано во написот под наслов „Голем успех на Танец во Германија“ во весникот Нова Македонија на 21 октомври 1956 година. [112][109][113][114][14]

Турнеја во Швајцарија[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски настапи како солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“ за време на нивната турнеја во Швајцарија за време на периодот 7-10 јули 1959 година. Концертите беа изведени во Берн на 7 и 8 јули 1959 година и на 9 и 10 јули 1959 година во Женева. Ансамблот „Танец“ настапи со голем успех. Тале Огненовски го имаше своето деби на специјалната програма што се емитува на Швајцарската телевизија. Свирејќи како соларист на кларинет, тој ги изведе своите лично компонирани македонски народни ора: „Битолско оро“ и „Брусничко оро.“[115] За концертот на ансамблот „Танец“ во “Port Gitana Bellevue“ во Женева на 10 јули 1959 година, весникот Tribune de Geneve коментира: „Ние присуствувавме на значајни спектакли приредени од југословенскиот национален фолклорен балет „Танец“ од Македонија... Ретко згодна прилика да се има спектакл на отворено во Женева. За оваа прилика “Port Gitana Bellevue“ организираше игри на светлина коишто се натпреварува со вештини... Ништо што потсетува на нашите класични игри од нашиот западен свет... Тие го имаат ритмот на танците на нивните земја во нивната крв .... " Женева, 11 јули 1959 г.[116] [117][118][119][120][14]

Турнеја во Франција[уреди | уреди извор]

Тале Огненовски беше солист на кларинет и кавалче со Ансамблот „Танец“ за време на нивната турнеја низ Франција од 20 септември до 25 ноември 1959 година. Тие изведоа 83 концерти во 58 градови и градови во Франција. Ансамблот двапати имаше претстави емитувани на Француската телевизија, на 21 и 22 септември 1959 година. 20 милиони луѓе ги виделе настапите на најпопуларната програма на Француската телевизија. Радио Париз сними 45-минутна програма на македонски народни ора и песни. Првиот концерт во Франција беше изведен на сцената на "Grand Palais" во Бурж, на 23 септември 1959 година. ."[121][122][123][12] За концертот на ансамблот „Танец“ во “Grand Palais” во Бурж (Bourges), Франција на 23.09.1959 година, весникот “La nouvelle republique du Centre” коментираше на 24 септември 1959 година: „Првиот настап на Националниот балет на Македонија доживеа огромен успех... Салата аплаудираше воодушевено овде во “Grand Palais” во Bourges на првиот настап на Националниот балет на Македонија во Франција... “, [121][124][123][12] а весникот “Le Berry Republicain” коментираше: „Квалитетот и талентот на оваа група е восхитувачки ... Ова е првпат што тие настапија во Франција ... На крајот на нивниот концерт, членовите на Ансамблот “Танец“ остана на сцената и аплаузот од публиката на Бурж траеше повеќе од една четвртина од час “.[125][126][123][12] Во интервјуто од 1964 година, за весникот Вечер, Скопје, Народна Република Македонија Рејмон Гије (Raymond Guillier од Париз, Франција, Директор на своја компанија - “Les grands spectacles internationaux Les productions Raymond Guillier, Paris. Тој се специјализираше за управување со меѓународни ревии во Франција.), менаџер турнејата на ансамблот “Танец“ низ Франција коментира: „Сите што го виделе ансамблот “Танец“ во Париз и во другите градови во 1959 година кога вашиот ансамбл престојуваше нешто повеќе од два месеци беа фасцинирани. Да, публиката широко го отвори срцето и не ги штедеше дланките да ги поздрави успешните изведби на вашите играорци. Тоа што “Танец“ го игра, мислам на она што е ваше изворно македонско, верувајте ниеден ансамбл на светот не може да го исполни... Вашите девојки и момчиња го инвестираат срцето во играта а пример за тоа е кларинетистот Тале Огненовски... “, 14 септември 1964. Новинар на весникот „Вечер“ беше М. Георгиевски. [127][128][123][12][129][14]

Награди и признанија[уреди | уреди извор]

За неговите заслуги во развојот на македонската народна музика, во 2003 година, Огненовски ја добил наградата 11 Октомври, а во март 2012 година му била доделена и национална пензија.[130]

  • Тале Огненовски ја освои наградата „11 Октомври“, највисоката и најпрестижната национална награда во Република Македонија, бр.445/03, од 25.09.2003 година, потпишана од проф. Д-р Трајан Гоцевски, претседател на Одбор за награда „11 Октомври“. Наградата на Тале Огненовски му е врачена во Собранието на Република Македонија на 11 октомври 2003 година во присуство на Борис Трајковски, Претседател на Република Македонија, Бранко Црвенковски, Претседател на Владата на Република Македонија, Киро Глигоров, поранешен Претседател на Република Македонија... [131][132][133][134][135][136][137]
  • Првата награда најдобар кларинетист ја доби на првиот регионален битолски фестивал на народни игри и песни, што се одржа во 1947 година.[138][139][140]
  • Првиот државен фестивал на народни игри и песни на Народна Република Македонија се одржа во Скопје во периодот 6-10 октомври 1948 година. На фестивалот се натпреваруваа 453 групи на народни игри и песни. Тале Огненовски освои прва награда како најдобар кларинетист. Весникот „Нова Македонија” напиша, “Со награда кларинет се наградува Тале Огненовски од Битолско”. [141][142][12][143]
  • Тале Огненовски ја доби првата награда на Југословенскиот (поранешна Југославија) народен музички фестивал во хотелот Кварнер во Опатија, Хрватска, од 8 до 14 септември 1951 година заедно со 11 играорци и пејачи и тапанарот Ламбе Петровски, сите членови на фолклорната група од Битолското село Нижеполе, Битола, Народна Република Македонија. [144] Ова беше голем успех бидејќи на овој Фестивал учествуваа 85 различни фолклорни групи од Македонија, Хрватска, Србија, Словенија, Црна Гора и Босна и Херцеговина. Настапот на Тале Огненовски како кларинетист го привлече вниманието на уредниците на International Folk Music Journal, кои за тоа напишаа: “Тешкото од Нижеполе (Битола) значи „тежок“ и укажува на тешкиот ритам што е типичен за многу стари танци. ("Teshkoto from Nizopole (Bitola) means "heavy", and indicates the heavy rhythm which is typical of very ancient dances."), во нивното списание и насловот насловен: “Извадоци од БЕЛЕШКИТЕ НА ПРОГРАМАТА ЗА ТАНЦИ И РЕГИОНИ изведени на Југословенскиот фестивал на народна музика, со поднаслов„ МАКЕДОНИЈА - претставена од 23 села“ ("Extracts from PROGRAMME NOTES ON THE DANCES AND SONGS performed at the Yugoslav Folk Music Festival", with the subtitle ‘MACEDONIA - represented by 23 villages’)[145] Југословенскиот Фестивал за народна музика беше специјално организиран од страна на „Синдикатите на здруженија за култура и образование на Југославија“ за членовите на Конференцијата на Меѓународниот народен музички совет (the Conference of The International Folk Music Council) да ја проучуваат народната музичка традиција и убавината и разновидноста на југословенската народна уметност. [146][147] “Македонската народна музика е регулирана со ритмички правила и базична ритмичка структура. Странски влијанија, онолку колку што постоеле, не влијалее и не ги промениле правилата на македонскиот народен јазик. Мелодијата е обично асиметрична...”. [148][149] Д-р Винко Жганец напиша „Кларинетот беше многу ефикасна придружба на големиот тапан во народниот танц од Козјак, како и на малиот тапан во народниот танц„ Тешкото “од Нижеполе. Кларинетистот и тапаџијата обезбедија многу ефикасна комбинација.“ Ова е напишано во написот под наслов „ Југословенски музички фолклор на Фестивалот во Опатија“.[150][12][151][152][153]
  • „Диплома за високо квалификуван музичар“ од Здружението на музичари на народна и забавна музика од Македонија (потпишана од композиторот Стефан Гајдов), на 3 септември 1961 година, во Скопје.
  • Орден за храброст (бр. 97333, Указ бр. 172 од 15.07.1949 г. од Президиум на Народното Собрание на Федеративна Народна Република Југославија)) во 1949 г.. Ова беше признание на Федеративна Народна Република Југославија, основано од Јосип Броз Тито, Врховен командант на партизаните на 15 август 1943 година со указ на медалите во Националната ослободителна армија на Југославија. Тоj Орден беше доделуван на југословенските партизани кои се одликуваа со извонредна храброст за време на Втората светска војна.[154][137]
  • Орден на братството и единството со сребрен венец во 1966 година. Ова признание беше доделено со Указ број 141 од 25.11.1966 г. од Јосип Броз Тито, Претседател на Социјалистичка Федеративна Република Југославија за заслуги во економија, наука и уметност. [137]
  • Орден на заслуги за народот со сребрена звезда во 1966 и 1967 година. Ова беше признание на Социјалистичка Федеративна Република Југославија. [137]
  • „Спомен плакета“ од Собранието на град Скопје (потпишана од Благој Попов), во Скопје на 20 јануари 1969 година
  • „Споменица“ од Македонскиот државен ансамбл за народни ора и песни „Танец“ (потпишана од Тома Леов), во Скопје на 31 јануари 1969 година.
  • „Благоднарница“ од Културно уметничкото друштво „Кочо Рацин“ (потпишана од Блаже Секуловски), во Скопје на 3 јуни 1971 година.
  • „Спомен плакета“ од Домот на културата на градежните работници „Кочо Рацин“ (потпишана од Петар Богатиновски и Станимир Андреевски), во Скопје на 27.11.1974 година.
  • „Признание“ од Претседателството на Културно просветната заедница на Скопје (потпишано од д-р Томе Саздов), во Скопје на 5 декември 1975 година.
  • „Диплома“ од Здружението на естрадни уметници на Македонија (потпишана од Борис Низамовски), во Скопје во 1977 година.
  • „Естрадна награда на Југославија“) од Сојузот на работницитеод естрадните уметностиЗдружението на Југославија (поранешна Југославија) потпишана од композиторот Милјeнко Прохаска, во Загреб, Хрватска на 31 октомври 1978 година.
  • „Спомен плакета“ која Тале Огненовски ја доби на 20 декември 1978 година во градот Неготино, Република Македонија како комеморативен подарок за 35-годишнината од основањето на Втората македонска ударна бригада. Тале Огненовски беше Македонски партизан, припадник на Народноослободителната Војска на Македонија, борец на Народноослободителниот баталјон „Страшо Пинџур“ и беше присутен заедно со другите 480 борци на 20 декември 1943 година во село Фуштани кога се формираше Втората македонска ударна бригада. [137]
  • „Благоднарница“ од Институтот за фолклор „Марко Цепенков“, во Скопје на 2 октомври 1980 година.
  • ‘’Спомен плакета’’ на Тале Огненовски во знак на признание за припадноста на Партизанските одреди и учество во Народно ослободителната војна и Социјалистичката револуција на народите и народностите на Југославија доделена на 12 септември 1982 година во Битола од Одборот за одбележување на 50 годишниот јубилеј на партизанските одреди: Битолски партизански одред „Пелистер“, Битолско-преспански партизански одред „Даме Груев“ и Битолски партизански одред „Јане Сандански“.[137]
  • “Плакета 4 јули” (во поранешна Југославија) за особен придонес во работата и организацијата на Сојузот на Здружение на Борците од Народно Ослободителната борба, од „Сојуз на Борци на Југославија“ (потпишана од Руди Колак), Белград, 4 јули 1983.
  • „Пофалница“ од „Дом на ВВИ и Борци од НОВ-Скопје“ и Одборот на хорот „Борец“ на 10-годишнината од основањето (потпишан од Бранко Ичоќаев и Љубица Ивановска), во Скопје во 1984 г.
  • „Естрадна награда на Македонија“ од Сојузот на здруженија на естрадните работници на СРМ. (потпишана од Драган Мијалковски) 15 мај 1985 г.
  • „Благоднарница“ од Комисијата за одбележување на 600-годишнината од основањето на селото Брусник (потпишано од Цане Скерлевски), во Брусник, Битола, на 8-9 август 1992 година.
  • „Почесна Естрадна Награда на Македонија“ од Сојузот на здруженија на естрадните работници на Република Македонија. (потпишано од Божидар Ноев), во Скопје на 27.05.1996 година. *
  • „Благодарница“ за животно дело од фолк радио „Радио Рос“, (потпишано од Александар Димитров), во Скопје на 7 декември 2000 година. Беше доделена во „Универзална сала“ на фолклорниот фестивал „Рос 2000“.[36]
  • Награда за животно дело, „10 Фолк Бисери 2001“, спонзорирана од Македонска радиотелевизија, Скопје, Република Македонија, на 19 февруари 2002 година.
  • Интернет страницата за џез музика All About Jazz го прослави 27 април 2009 година, роденденот на Тале Огненовски со признанието All About Jazz: Џез музичар на денот: Тале Огненовски, со објава објавена на неговата веб-страница. [155][156][157][158][11]
  • Интернет страницата за џез музика All About Jazz го прослави 27 април 2010 година, роденденот на Тале Огненовски со признанието All About Jazz: Џез музичар на денот: Тале Огненовски, со објава објавена на неговата веб-страница. [159][160][11]
  • Тале Огненовски, го доби Признанието „Национална пензија“ од Никола Груевски, Премиер на Република Македонија во „Музејот на македонската борба“, Скопје, Република Македонија на 3 март 2012 година за неговите придонеси во македонската култура. [161][162][137][12][11]
  • Благодарница“ од Националната Установа Ансамбл на Народни Игри и Песни на Македонија „Танец“ (потпишана од Зоран Џорлев), во Скопје на 30 октомври 2014 година.
  • Тале Огненовски беше партизан (1941 – 1945) во Народноослободителна Војска на Македонија во повеќе партизански единици, вклучително Битолско-преспански партизански одред „Даме Груев“, Битолски партизански одред „Гоце Делчев“, Народноослободителен баталјон „Страшо Пинџур“ и Втората македонска ударна бригада) “ и носител на “Партизанска споменица 1941.” (Бр. 25021 и медал бр. 24198) со указ потпишан од Министерот на одбрана на поранешна Југославија министерот, генерал на армија Иван Гошњак на 20 јуни 1961 година во Белград, Социјалистичка Федеративна Република Југославија. [163][137][163][36][12][11][164][165]

Дискографија[уреди | уреди извор]

Биографски книги за Тале Огненовски[уреди | уреди извор]

  • TALE OGNENOVSKI VIRTUOSO OF THE CLARINET AND COMPOSER/ TАЛЕ ОГНЕНОВСКИ ВИРТУОЗ НА КЛАРИНЕТОТ И КОМПОЗИТОР (2000, Kнигоиздателство: Матица Македонска; Книгата е издадена двојазично на англиски и македонски јазик. Автор м-р Стеван Огненовски; ISBN=9989-48-312-4) [249]
  • TALE OGNENOVSKI VIRTUOSO OF THE CLARINET AND COMPOSER, BIOGRAPHY AND MUSIC NOTATION OF 69 CLARINET COMPOSITIONS: MACEDONIAN FOLK DANCES, JAZZ AND CLASSICAL MUSIC / TАЛЕ ОГНЕНОВСКИ ВИРТУОЗ НА КЛАРИНЕТОТ И КОМПОЗИТОР, БИОГРАФИЈА И НОТОГРАФИРАНИ 69 КОМПОЗИЦИИ ЗА КЛАРИНЕТ: МАКЕДОНСКИ НАРОДНИ ОРА, ЏЕЗ И КЛАСИЧНА МУЗИКА (2019, Kнигоиздателство: Amazon.com Kindle Direct Publishing; Книгата е издадена двојазично на англиски и македонски јазик. Автор м-р Стеван Огненовски; ISBN13=9781708334024) [250][14][251]

Белешки[уреди | уреди извор]

  1. Ognenovski 2019b, pp. 20-21.
  2. 2,0 2,1 Официјална страница на Тале Огненовски
  3. 3,0 3,1 „Почина виртуозот на кларинет Тале Огненовски“, Утрински весник, 20.6.2012.
  4. Соња Стоилковска, „Микс од македонски ора и светски џез од стариот мајстор“, Дневник, број 1764, сабота, 18 март 2006.
  5. „Новото ЦД на кларинетистот Тале Огненовски оценето како феноменално“, Утрински весник, 3.10.2008.
  6. Андријана Андова, „Виртуозот на кларинет замина во легендите“, Дневник, година XVI, број 4893, петок, 22 јуни 2012, стр. 25.
  7. 7,0 7,1 Ognenovski 1998а.
  8. опис за Партизанска споменица 1941 на англиска wikipedia
  9. Ognenovski 2000, pp. 217–219.
  10. Dimitrovski, 1994 & 114–116.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 11,8 Ognenovski 1998a.
  12. 12,00 12,01 12,02 12,03 12,04 12,05 12,06 12,07 12,08 12,09 12,10 12,11 12,12 12,13 12,14 12,15 12,16 12,17 12,18 12,19 12,20 12,21 12,22 12,23 12,24 12,25 12,26 12,27 12,28 12,29 12,30 12,31 12,32 12,33 12,34 12,35 12,36 12,37 12,38 12,39 12,40 12,41 12,42 12,43 12,44 12,45 12,46 12,47 12,48 12,49 Ognenovski 2000b.
  13. Ognenovski 2019b, pp. 217–219.
  14. 14,00 14,01 14,02 14,03 14,04 14,05 14,06 14,07 14,08 14,09 14,10 14,11 14,12 14,13 14,14 14,15 14,16 14,17 14,18 14,19 14,20 14,21 14,22 14,23 14,24 14,25 14,26 Ognenovski 2019a.
  15. Broughton 2000, pp. 203.
  16. Ognenovski 2019b, pp. 28-31.
  17. Ognenovski 2000, pp. 28-31.
  18. Vardar Film 1955.
  19. 19,0 19,1 IMDb 1955.
  20. Ognenovski 1955.
  21. Ognenovski 2019b, pp. 28-29; 78-79.
  22. Ognenovski 2000, pp. 28-29; 78-79.
  23. 23,00 23,01 23,02 23,03 23,04 23,05 23,06 23,07 23,08 23,09 23,10 23,11 23,12 23,13 23,14 23,15 23,16 23,17 23,18 Ognenovski 1998b.
  24. Harris 2009.
  25. Страница на англиска википедија за Columbia Broadcasting System TV
  26. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Omnibus_(American_TV_program) Omnibus телевизиска серија]
  27. Library of Congress 1956.
  28. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Elliot_Silverstein Страница на англиска википедија за Elliot Silverstein]
  29. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Saudek_(television_executive) Страница на англиска википедија за Robert Saudek]
  30. Saudek 1956.
  31. Ognenovski 2000, pp. 70-71.
  32. Ognenovski 2014c.
  33. Ognenovski 2019b, pp. 70-71.
  34. 34,0 34,1 Ognenovski 2019.
  35. Ognenovski 2000, pp. 404–405.
  36. 36,0 36,1 36,2 Ognenovski 2000c.
  37. 37,0 37,1 37,2 37,3 37,4 37,5 Ognenovski 2016b.
  38. Ognenovski 2000, pp. 78-79.
  39. Ognenovski 2019b, pp. 78-79.
  40. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Carnegie_Hall Страница на англиска википедија за Карнеги Хол]
  41. Ognenovski 2000, pp. 68–125.
  42. 42,0 42,1 42,2 42,3 42,4 Ognenovski 2014.
  43. Ognenovski 2019b, pp. 68-125.
  44. [[ https://en.wikipedia.org/wiki/John_Martin_(dance_critic)Џон John Martin музички критичар на весникот Њујорк Тајмс]
  45. Martin 1956a, pp. 11.
  46. Ognenovski 2000, pp. 96–97.
  47. 47,0 47,1 Ognenovski 2019b, pp. 96-97.
  48. Martin 1956b, pp. 114.
  49. 49,0 49,1 Nachevski 1956a.
  50. Ognenovski 2000, pp. 77; 98 101.
  51. Ognenovski 2019b, pp. 77; 98 101.
  52. Страница на англиска википедија за The New York Daily Mirror
  53. 53,0 53,1 Ognenovski 2000, pp. 100-101.
  54. 54,0 54,1 Ognenovski 2019b, pp. 100-101.
  55. Pucak 1956.
  56. Ognenovski 2000, pp. 76 ;96-99.
  57. Ognenovski 2019b, pp. 76 ;96-99.
  58. Ognenovski 2000, pp. 77; 98-101.
  59. Ognenovski 2019b, pp. 77; 98-101.
  60. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Kiel_Auditorium опис за Kiel Auditorium на англиска wikipedia]
  61. опис за Denver Arena Auditorium на англиска wikipedia
  62. Ognenovski 2000, pp. 92–93.
  63. Ognenovski 2019b, pp. 92-93.
  64. Страница на англиска википедија за весникот Chicago Tribune
  65. Страница на англиска википедија за (Claudia Cassidy
  66. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Swan_Lake Страница на англиска википедија за балетот ”Лебедово езеро” (Swan Lake) ]
  67. Ognenovski 2000, pp. 106-108.
  68. Ognenovski 2019b, pp. 106-108.
  69. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Academy_of_Music_(Philadelphia) Страница на англиска википедија за Academy of Music Philadelphia, Pennsylvania ]
  70. Страница на англиска википедија за весникот The Philadelphia Inquirer
  71. Singer 1956.
  72. 72,0 72,1 Ognenovski 2000, pp. 110-111.
  73. 73,0 73,1 Ognenovski 2019b, pp. 110-111.
  74. [ https://en.wikipedia.org/wiki/DAR_Constitution_Hall Страница на англиска википедија за DAR Constitution Hall]
  75. Страница на англиска википедија за Paul Hume
  76. Страница на англиска википедија за The Washington Post
  77. Hume 1956.
  78. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Massey_Hall Страница на англиска википедија за Massey Hall]
  79. [ https://en.wikipedia.org/wiki/The_Globe_and_Mail Страница на англиска википедија за весникот The Globe and Mail]
  80. [ https://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/john-kraglund-emc Страница за John Kraglund]
  81. Kraglund 1956.
  82. Ognenovski 2000, pp. 114-116.
  83. Ognenovski 2019b, pp. 114-116.
  84. [ https://en.wikipedia.org/wiki/War_Memorial_Opera_House Страница на англиска википедија за War Memorial Opera House]
  85. [ https://en.wikipedia.org/wiki/San_Francisco_Chronicle Страница на англиска википедија за весникот San Francisco Chronicle]
  86. Hagan 1956.
  87. Ognenovski 2000, pp. 114-119.
  88. Ognenovski 2019b, pp. 114-119.
  89. Страница на англиска википедија за Philharmonic Auditorium Los Angeles
  90. Страница на англиска википедија за весникот Los Angeles Times
  91. [ https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1990-02-06-mn-228-story.html Страница за Albert Goldberg]
  92. Goldberg 1956.
  93. Ognenovski 2000, pp. 120-123.
  94. Ognenovski 2019b, pp. 120-123.
  95. Dance Observer 1956.
  96. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Life_(magazine) Страница на англиска википедија за Life (magazine)]
  97. Life (magazine) 1956.
  98. Ognenovski 2000, pp. 121-125.
  99. Ognenovski 2014f.
  100. Ognenovski 2019b, pp. 121-125.
  101. Ognenovski 2000, pp. 90-91.
  102. Ognenovski 2019b, pp. 90-11.
  103. Ognenovski 2000, pp. 84–87.
  104. Ognenovski 2019b, pp. 84–87.
  105. Нова Македонија 1956e.
  106. [ https://en.wikipedia.org/wiki/Bayreuth_Festspielhaus Страница на англиска википедија за Бајројт Фестивал театар (Bayreuth Festspielhaus или Bayreuth Festival Theatre)]
  107. Ognenovski 2000, pp. 126-133.
  108. Ognenovski 2019b, pp. 126-133.
  109. 109,0 109,1 Ognenovski 1998d.
  110. Nova Makedonija 1956е.
  111. Nova Makedonija 1956c.
  112. Nova Makedonija 1956d.
  113. Ognenovski 2000, pp. 126-128.
  114. Ognenovski 2019b, pp. 126-128.
  115. Ognenovski 2000, pp. 148–149.
  116. Tribune de Geneve 1959.
  117. Ognenovski 1998e.
  118. Mt 1959.
  119. Ognenovski 2000, pp. 148-151.
  120. Ognenovski 2019b, pp. 148-151.
  121. 121,0 121,1 La nouvelle republique du Centre 1959.
  122. Ognenovski 2000, pp. 134–135.
  123. 123,0 123,1 123,2 123,3 Ognenovski 1998c.
  124. Ognenovski 2000, pp. 138; 142–143.
  125. Le Berry Republicain 1959.
  126. Ognenovski 2000, pp. 136–137; 140; 142–143.
  127. Georgievski 1964.
  128. Ognenovski 2000, pp. 136–139.
  129. Ognenovski 2019b, pp. 134-147.
  130. „Национална пензија за Џамбазов, Огненовски, Поповска...“, Вечер, број 14931, сабота, 3 март 2012.
  131. Nova Makedonija 2003.
  132. Nova Makedonija 2003b.
  133. Macedonian Sun 2003.
  134. Vecher 2003.
  135. Vest 2003.
  136. Ognenovski 2003.
  137. 137,0 137,1 137,2 137,3 137,4 137,5 137,6 137,7 Ognenovski 1998r.
  138. Karovski 1947.
  139. Ognenovski 2000, pp. 194-95.
  140. Ognenovski 1998i.
  141. Nova Makedonija 1948.
  142. Ognenovski 2000, pp. 194-196.
  143. Ognenovski 1998j.
  144. Ognenovski 2000, pp. 199-202.
  145. Journal of the International Folk Music Council 1952, pp. 60-64.
  146. Journal of the International Folk Music Council 1952, pp. 1-2.
  147. Ognenovski 2000, pp. 196-205.
  148. Journal of the International Folk Music Council 1952, pp. 60–64.
  149. Ognenovski 2000, pp. 197-199.
  150. Ognenovski 2000, pp. 200-203.
  151. Ognenovski 1998k.
  152. Zganec 1951.
  153. Slocombe 1952.
  154. опис за Орден за храброст на англиска wikipedia
  155. All About Jazz 2009.
  156. 156,0 156,1 156,2 156,3 Music Industry News Network 2009.
  157. Ravanovska Tulbevska 2009.
  158. Bubevska 2009.
  159. All About Jazz & 20010.
  160. 160,0 160,1 Music Industry News Network 2010.
  161. Ognenovski 2012.
  162. Music Industry News Network 2012.
  163. 163,0 163,1 Ognenovski 2000, pp. 206–13.
  164. Ognenovski 2019b, pp. 206.
  165. Ognenovski 2019а.
  166. Ognenovski 1998m.
  167. 167,00 167,01 167,02 167,03 167,04 167,05 167,06 167,07 167,08 167,09 167,10 167,11 167,12 167,13 167,14 167,15 167,16 167,17 167,18 167,19 167,20 167,21 167,22 167,23 167,24 167,25 Ognenovski 1998f.
  168. Ognenovski 2000, pp. 258-259.
  169. Ognenovski 1999h.
  170. Ognenovski 2000, pp. 68-125.
  171. Ognenovski 1999i.
  172. Ognenovski 2000, pp. 261-263.
  173. Ognenovski 1999j.
  174. Ognenovski 2000, pp. 262-263.
  175. Ognenovski 1998n.
  176. 176,0 176,1 Ognenovski 2000, pp. 266-267.
  177. Ognenovski 1999k.
  178. Ognenovski 2000, pp. 264-267.
  179. Ognenovski 1998o.
  180. 180,0 180,1 180,2 Ognenovski 2000, pp. 268-269.
  181. Ognenovski 1999l.
  182. 182,0 182,1 Ognenovski 2000, pp. 270-271.
  183. Ognenovski 1999m.
  184. Ognenovski 1999n.
  185. Ognenovski 1999o.
  186. Ognenovski 2000, pp. 274-275.
  187. Ognenovski 1999p.
  188. Ognenovski 1998p.
  189. Ognenovski 2000, pp. 252-255.
  190. iTunes 2017b.
  191. Amazon.com 2017b.
  192. Ognenovski 1999q.
  193. Ognenovski 1999r.
  194. Ognenovski 2000, pp. 252-254.
  195. Ognenovski 1999s.
  196. Ognenovski 2000, pp. 250-251.
  197. Ognenovski 1998h.
  198. Ognenovski 1999t.
  199. Ognenovski 2000, pp. 44-49.
  200. Ognenovski 1999u.
  201. Ognenovski 2000, pp. 258-260.
  202. Ognenovski 1999v.
  203. 203,0 203,1 Ognenovski 2000, pp. 272-273.
  204. Ognenovski 1999x.
  205. 205,0 205,1 Ognenovski 2001.
  206. Ognenovski 2009a.
  207. Ognenovski 2009b.
  208. 208,0 208,1 Ognenovski 2009e.
  209. 209,0 209,1 209,2 Ognenovski 2009d.
  210. Ognenovski 2000, pp. 282-283.
  211. Horner 2003.
  212. Amazon.com 2003.
  213. Amazon.com 2003a.
  214. iTunes 2003.
  215. Ognenovski 2006.
  216. Ognenovski 2009c.
  217. Ognenovski 2009h.
  218. 218,0 218,1 218,2 Music Industry News Network 2017b.
  219. Top40-Charts News 2014.
  220. Top40-Charts News 2006.
  221. Music Industry News Network 2006.
  222. Amazon.com 2006c.
  223. Amazon.com 2006a.
  224. iTunes 2006.
  225. Ognenovski 2008.
  226. All About Jazz 2008.
  227. Ognenovski 2009f.
  228. Ognenovski 2009g.
  229. All About Jazz 2009a.
  230. Shoemaker 1998.
  231. 231,0 231,1 All About Jazz 2008a.
  232. About Jazz 2009a.
  233. JazzTimes 1998, pp. 43.
  234. Jazzclub Unterfahrt 2004.
  235. All About Jazz 2010.
  236. Amazon.com 2008.
  237. Amazon.com 2008a.
  238. iTunes 2008.
  239. Ognenovski 2000, pp. 250–83.
  240. Ognenovski 2017a.
  241. TheMusic.Today 2016.
  242. Muzoic 2016.
  243. Google Play Music 2017.
  244. CD Universe 2017.
  245. Music Industry News Network 2014c.
  246. Trost 2013.
  247. Amazon.com 2016e.
  248. iTunes 2016a.
  249. 249,0 249,1 Ognenovski 2000.
  250. Ognenovski 2019b.
  251. Music Industry News Network 2019.

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]