Структура на револуцинерните окрузи - МРО

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Структурата на револуцинерните окрузи на Македонската револуционерна организација се формирала во еден подолг период со дирекно учество на некој од наистакнатите македонски револуционери.

Првите револуционерни кружоци[уреди | уреди извор]

Дел од серијалот
Македонска револуционерна организација
Печат на Македонскиот комитет

Поради недостаток на изворна литература неможе точно да се проследи формирањето на првите револуционерни кружоци. Меѓутоа врз основа на коресподенцијата на Даме Груев која тој ја водел со Никола Дејков може да се каже дека тие биле формирани во февруари и март 1894 година.

Во месеците јули и август 1894 година Даме Груев презел една поголема обиколка низ Македонија при која биле формирани првите комитети и организацијоната мрежа. Во јули 1894 година во Кавадарци бил формиран првиот комитет во Македонија од страна на Даме Груев. Потоа Груев ги посетил: Штип, Прилеп, Битола, Ресен, Охрид и Струга.

При оваа обиколка биле формирани комитети во Прилеп, Битола, Охрид и Струга, а битолскиот бил одреден за окружен.

Силен импулс за понатамошен развој на Македонската револуционерна организација било Ресенското советување. Меѓу другото во Ресен било решено: Територијата на Македонија да се подели на револуционерни реони на чело со авторитетни лица.

Поради недостаток на извори не се знае точно како била реализирана оваа одлука, но факт е дека по советувањето како револуционерни центри егзистираат Солун, Битола и Штип.

Во летото 1895 година по барање на Даме Груев, Христо Поп Коцев го формирал комитетот во Одрин.

Солунски конгрес[уреди | уреди извор]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Солунски конгрес од 1896.

Во 1896 година во Солун се одржал првиот конгрес на Македонската револуционерна организација и тогаш е формирана организациската физиономија. Било решено:

1. Организациската територија да се подели на 7 окрузи: Солунски, Битолски, Скопски, Велешко - Тиквешки, Струмичко - Џумајски, Штипски и Одрински.
2. Прилеп и Цариград имат право дирекно да кореспондираат со ЦК, додека пак Централниот комитет со внатрешноста на Македононија кореспондира преку окрузите и затоа било решено ЦК да има посебни шифри за комуникација со окрузите, посебни за комуникација меѓу ЦК и Задграничните преставници, а окрузите имаат посебни шифри за комуникација меѓу себе [1][2]

Меѓутоа во пракса егзистирале 6 округа: Солунски, Битолски, Скопски, Струмички, Серски и Одрински.

Велешко-Тиквешкиот не заживеал.

Велес кореспондирал дирекно со Централниот комитет, а Тиквешкиот реон во 1899 година бил придодаден кон Солунскиот округ.

Штипскиот воопшто не егзистирал, а од предвидениот Струмичко - Џумајски настанале два округа Струмички и Серски.

1896 - 1908[уреди | уреди извор]

Извори[уреди | уреди извор]

  1. Д-р, Христо Татарчев, Вътрешна македоно-одринска революционна организация като мит или реалност, Цочо Биљарски и Валентин Китанов, София, 1995
  2. Уставот на ТМОРО
  3. Светиниколскиот и Тетовскиот реон се формират во 1905 година, кога Тетовско спаѓа во Призренскиот санџак

Галерија[уреди | уреди извор]