Српскиот национален идентитет

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Српски воини на полето на Косово

Србија е национална држава на Србите, кои се доминантна српска етничка група. Србите се исто така доминантни во Република Српска, ентитет на Босна и Херцеговина . Во XIX век, српскиот национален идентитет се манифестира, со свест за историјата и традицијата, средновековното наследство, културното единство, и покрај Србите кои живеат под различни империи. Три елементи, заедно со наследството на династијата Немањиќ, беа од суштинско значење во фалсификување на идентитетот и зачувувањето за време на странска доминација: Српската православна црква, митот во Косово и српскиот јазик . [1] Идентификацијата со средновековното наследство преку почитување на српските светци, заедно со српската епска поезија, помогнаа да се развие национална свест одвоена од другите православни народи на Балканот . [2] Херојските епски циклуси ги инспирираа Србите да го оживеат своето херојско минато и слобода. [2] Во приказните, хајдуците биле херои: тие ја одиграле улогата на српската елита за време на османлиската власт, ги бранеле Србите против отоманското угнетување и се подготвувале за националното ослободување и придонеле за тоа во српската револуција . [3] Симболичниот косовски мит стана митомотор, означувајќи мачеништво и одбрана на српската чест и христијанството против Турците (муслимани). [4] Кога Кнежеството Србија доби независност од Отоманската империја, Православието стана клучна во дефинирањето на националниот идентитет, наместо на јазикот што го споделуваат другите јужни Словени ( Хрвати и муслимани). [5]

Кирилицата е важен симбол на српскиот идентитет. [6] Според Уставот на Србија од 2006 година, српската кирилица е единствената скрипта во службена употреба; [7] исто така е ко-официјален претставник во Црна Гора и Босна и Херцеговина . [8] Двоглавиот орел и штитот со огнени челици се главните хералдички симболи кои го претставуваат националниот идентитет на српскиот народ низ вековите. [9]

Американското психолошко здружение објави меѓународно истражување за самопочитување спроведено на 16.998 луѓе од 53 нации во 2005 година; [10] прашалникот вклучуваше погледи на индивидуалната личност, на сопствената нација и на другите народи. Истражувањето покажа дека Србија е ставена на прво место на најчудната нација, пред САД (6-ти) и Јапонија (последно место), а мнозинството нации, како и самите Срби, се согласија за ова. [11] Истражувањето, исто така, истакна дека Србија е меѓу десетте најмногу колективистички нации. [10]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ana S. Trbovich (2008). A Legal Geography of Yugoslavia's Disintegration. Oxford University Press, USA. стр. 69–. ISBN 978-0-19-533343-5. https://books.google.com/books?id=Ojur7dVoxIcC&pg=PA69. 
  2. 2,0 2,1 Alex N. Dragnich (1994). Serbia's Historical Heritage. East European Monographs. стр. 29–30. ISBN 978-0-88033-244-6. https://books.google.com/books?id=OW5pAAAAMAAJ. 
  3. Edited by Norman M. Naimarkand Holly Case; Norman M. Naimark (2003). Yugoslavia and Its Historians: Understanding the Balkan Wars of the 1990s. Stanford University Press. стр. 25–. ISBN 978-0-8047-8029-2. https://books.google.com/books?id=u5tUbUyXtToC&pg=PA25. 
  4. Stoianovich, Traian (1 January 1994). Balkan Worlds: The First and Last Europe. M.E. Sharpe. стр. 303. ISBN 978-0-7656-3851-9. https://books.google.com/books?id=kxKBMhz3e7AC&pg=PA303. 
  5. Christopher Catherwood (1 January 2002). Why the Nations Rage: Killing in the Name of God. Rowman & Littlefield. стр. 135–. ISBN 978-0-7425-0090-7. https://books.google.com/books?id=jU3KZElALn0C&pg=PA135. 
  6. Entangled Histories of the Balkans: Volume One: National Ideologies and Language Policies. BRILL. 13 June 2013. стр. 414–. ISBN 978-90-04-25076-5. https://books.google.com/books?id=FGmJqMflYgoC&pg=PA414. 
  7. Article 10 of the Constitution of the Republic of Serbia (English version Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно.)
  8. Ronelle Alexander (15 August 2006). Bosnian, Croatian, Serbian, a Grammar: With Sociolinguistic Commentary. Univ of Wisconsin Press. стр. 1–2. ISBN 978-0-299-21193-6. https://books.google.com/books?id=6HTdZ5rxJ-cC. 
  9. Atlagić, Marko. Određivanje nacionalnih heraldičkih simbola na primjeru Srba i Hrvata [Étude des symboles nationaux héraldiques à l' exemple des Serbes et des Croates]. стр. 180. http://scindeks-clanci.ceon.rs/data/pdf/0354-3293/2009/0354-32930939179A.pdf. 
  10. 10,0 10,1 David P. Schmitt; Jüri Allik. Simultaneous Administration of the Rosenberg Self-Esteem Scale in 53 Nations: Exploring the Universal and Culture-Specific Features of Global Self-Esteem. „Journal of Personality and Social Psychology“ том  89 (4): 623–642. doi:10.1037/0022-3514.89.4.623. PMID 16287423. https://bradley.academia.edu/DavidSchmitt/Papers/75079/ISDP_Self-Esteem. 
  11. Kurir, Mondo (20 August 2012). „Istraživanje:Srbi narod najhrabriji“. B92.