Список на монарси на Картагина
До 308 година п.н.е., Картагина била управувана, барем официјално, од монарси, односно извршната власт била во рацете на едно лице.[1] Титулата на монарсите била Суфет.[2]:115–116
- Дидона 814 – околу 760 година п.н.е. (кралица и основач)
- непознати принцови (потомци на придружниците на Дидона и нивните наследници)
- Ханон I околу 580 – околу 556 година п.н.е.
- Малх околу 556 – околу 550 година п.н.е.
- Магон I околу 550 – околу 530 година п.н.е.
- Хасдрубал I околу 530 – 510 година п.н.е
- Хамилкар I околу 510–480 година п.н.е.
- Ханон II 480–440 година п.н.е.
- Химилкон I (во Сицилија) 460–410 година п.н.е.
- Ханибал I 440–406 година п.н.е.
- Химилкон II 406–396 година п.н.е.
- Магон II 396–375 година п.н.е.
- Магон III 375–344 година п.н.е.
- Ханон III 344–340 година п.н.е.
- Ханон Големиот 340–337 година п.н.е.
- Гискон I 337–330 година п.н.е.
- Хамилкар II 330–309 година п.н.е.
- Бомилкар 309–308 година п.н.е.
Во 480 година п.н.е., по смртта на Хамилкар I, кралот ја изгубил поголемиот дел од својата моќ во корист на аристократскиот Совет на старешини. Магонидите биле протерани од Картагина. Врховната законодавна власт ја извршувал советот од сто и четири, а извршната власт ја извршувале двајца годишно реизбрани суфети. Во 308 година п.н.е., Бомилкар се обидел да изврши државен удар за да ја врати целосната власт на монархот, но не успеал, што довело до тоа Картагина да стане република.[1]
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 Andrew Lintott, Violence, Civil Strife and Revolution in the Classical City: 750-330 BC, Routledge, 2014, p. 66.
- ↑ Miles, Richard (2011). Carthage Must Be Destroyed: The Rise and Fall of an Ancient Civilization. New York: Viking Penguin.